ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 158

ดวงตาของลู่ซิวเป็นประกาย “ท่านอ๋องหมายความว่า..."

ก่อนที่เขาจะพูดจบ ประตูก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง

พร้อมกับลมกระโชกแรงวูบหนึ่ง ตู้เหิงเดินเข้ามาด้วยสีหน้าซีดเซียว เขาวางอาหารลงบนโต๊ะ “ท่านอ๋อง ทรงต้องการให้องค์หญิงมู่เหยี่ยอยู่ในเรือนของเราจริง ๆ หรือ?”

“มีข่าวลือในครัวเกี่ยวกับองค์หญิงมู่เหยี่ย ว่านางระดมบ่าวรับใช้เกือบทั้งหมดในจวนไปทำความสะอาดที่ลานเรือน แม้จะเช็ดหลายร้อยรอบก็ยังไม่ผ่าน ยังหาข้อแก้ตัวที่จะลงโทษสาวใช้ในเรือนของพระชายา”

ตงฟางหลีเหลือบมองเขา “รับสั่งของพระพันปี ผู้ใดจะกล้าต่อต้าน?”

“มิกล้าพ่ะย่ะค่ะ แต่นี่เป็นเพียงวันแรกเท่านั้น” ตู้เหิงกล่าว “หากใช้เวลานานเกรงว่ามันจะมีผลกระทบอย่างใหญ่หลวง องค์หญิงมู่เหยี่ยได้แสดงให้เห็นชัดเจนว่านางต้องการสร้างปัญหาในเรือนโยวหลาน และสาวใช้ของพระชายาอาจตกอยู่ในอันตราย”

“ตู้เหิง” ตงฟางหลีเรียก “ถ้าเจ้าอยากชักดาบมาช่วย ข้าสามารถส่งเจ้าไปทำงานที่เรือนโยวหลานได้ทันที”

ตู้เหิงปิดปากเงียบทันที

มีคนเพียงสองประเภทเท่านั้นที่สามารถไปทำงานที่เรือนของพระชายาได้ หนึ่งคือสาวใช้ และอีกหนึ่งคือขันที

เขาไม่อยากเป็นขันที

“หากพวกนางรั้งอยู่ไม่พ้นสามวัน นั่นก็เป็นชะตาของพวกนาง” ตงฟางหลีพูดเบา ๆ “เรื่องของนางก็มอบให้นางจัดการ ข้าต้องมีเกณฑ์ของตนเอง”

ตู้เหิงระงับความโกรธ ทว่าไม่กล้าทำผิดพลาดอีก ดังนั้นจึงเตรียมพร้อมที่จะช่วยเหลือพวกนางอย่างลับ ๆ

ฉินเหยี่ยนเย่ว์ไม่รู้ว่าโลกภายนอกเกิดอะไรขึ้นบ้าง

นางใช้เวลาทั้งคืนเปิดอ่านตำราแพทย์เกือบหมดแล้ว เวลาที่เหลือ ก็ใช้เวลาค้นคว้ายาเม็ดประเภทต่าง ๆ

มีสมุนไพรมากมาย และหลากหลายประเภทครบครัน

นางใช้เงื่อนไขที่มีอยู่เพื่อผลิตยารักษาชีวิต และยังผลิตยาพิษที่สามารถใช้จัดการกับหญิงแพศยาได้ด้วย

เดิมทีคิดว่าจะเป็นสามวันที่ลำบากยากเข็ญ สำหรับนางตอนนี้ ดูเหมือนเป็นเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น

สามวันต่อมา เมื่อตู้เหิงมารับนาง นางยังคงอาลัยอาวรณ์เล็กน้อย อยากอยู่ที่นี่ต่อเพื่อทำการทดลอง

“พระนาง ท่านเหมือนจะผอมลงใช่หรือไม่?” ตู้เหิงกังวลมาก

“ข้ายังกระปรี้กระเปร่าน่า” ดวงตาของฉินเหยี่ยนเย่ว์เป็นประกาย “ตงฟางหลีล่ะ? ข้าอยากจะคุยกับเขาเสียหน่อย ว่าจะให้ข้าอยู่ต่ออีกสองวันได้หรือไม่”

“เฮ้อ” เสียงของตู้เหิงเร่งรีบเล็กน้อย “พระชายา มิใช่เรื่องซ่อมแซมเรือนพ่ะย่ะค่ะ แต่เป็นขององค์หญิงมู่เหยี่ย”

“องค์หญิงมู่เหยี่ย?”

“พ่ะย่ะค่ะ สองสามวันก่อน มิใช่ว่าองค์หญิงมู่เหยี่ยมาที่นี่หรือ? นาง...จะพูดอย่างไรดี? พระนาง ท่านรู้เรื่องราวก่อนหน้านี้ของนางหรือไม่?”

ฉินเหยี่ยนเย่ว์ส่ายหัว

ในความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมไม่มีความทรงจำขององค์หญิงมู่เหยี่ยเลย

องค์หญิงมู่เหยี่ยเป็นน้องสาวของตงฟางหลี ถือว่าเป็นน้องสาวสามีของนาง น้องสาวสามีมาพักบ้านพี่ชายสองสามวัน มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรนี่ นางจึงไม่ได้สนใจเช่นกัน

“มารดาผู้ให้กำเนิดขององค์หญิงมู่เหยี่ยคือองค์หญิงแห่งเป่ยลู่ ผู้คนในเป่ยลู่มีนิสัยเปิดเผยตรงไปตรงมา ร่างกายสูงใหญ่ และองอาจห้าวหาญสันทัดในการรบ ไม่ว่าผู้ชาย ผู้หญิง คนแก่ หรือเด็ก วรยุทธ์ก็ล้วนดีเยี่ยมทั้งนั้น” ตู้เหิงค้นหาคำที่เขาสามารถจะพูดออกมาได้ “แม้ว่าองค์หญิงมู่เหยี่ยจะประสูติในตงลู่ เติบโตขึ้นมาในตงลู่ ทว่านิสัยกลับไม่เหมือนกับคนตงลู่”

“นาง...เหี้ยมโหด”

“เหี้ยมโหด?” หัวใจของฉินเหยี่ยนเย่ว์เต้นผิดจังหวะ “เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”