สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3821

สถานการณ์ในตอนนี้ พูดได้ว่าบอบช้ำทั้งสองฝ่าย

แต่หลินหยางไม่ได้สนใจหลงจื่อเลย

หลงจื่อในเวลานี้สูญเสียพลังมังกรในร่างกายไปจนหมดแล้ว

เขาพูดได้ว่าเขาสูญเสียพลังในการต่อสู้ไปจนหมดสิ้น และไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อีกต่อไป

ถึงแม้ว่ายังจะมีชีวิตอยู่ แต่หลินหยางไม่สามารถลงมือได้ต่อไป

ในเวลานี้หลินหยางจำเป็นจะต้องเก็บรักษาหัวใจของตัวเอง หากตอนนี้ยังฝืนที่จะไปฆ่าหลงจื่ออีก เขาจะต้องพลาดโอกาสสุดท้ายไปอย่างแน่นอน

เขายกมือขึ้นอย่างยากลำบาก และยื่นเข้าไปในช่องลับที่ใส่หัวใจมังกรเอาไว้

ในขณะที่นิ้วมือเข้าใกล้ช่องลับ เกล็ดมังกรบริเวณช่องลับก็ถูกเปิดออก เผยให้เห็นหัวใจมังกรที่เหี่ยวเฉา

นิ้วมือของหลินหยางสัมผัสไปที่หัวใจมังกร พลังมังกรที่อ่อนแอได้แพร่เข้ามาบนนิ้วมือของหลินหยาง

หลินหยางถอนหายใจอย่างโล่งอก ราวกับคนที่กระหายน้ำมากได้ดื่มน้ำค้างหนึ่งหยด

แต่เขาเข้าใจดีว่า ในขณะนี้อาศัยเพียงพละกำลังอันน้อยนิดนี้ เขาไม่สามารถฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บของตนเองได้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อร่างกายของตนเองไม่มีหัวใจ จึงต้องอาศัยยาเม็ดที่กลืนลงไปก่อนหน้านี้เพื่อรักษาชีวิตเอาไว้

หากยังไม่ได้รับการรักษาอีก ก็จะต้องตายอย่างแน่นอน!

เขาจ้องมองไปที่ด้านข้าง และขยับนิ้วมือที่สั่นเทาอีกครั้งหนึ่ง

มังกรเหล็กยักษ์ตัวนั้นบรรทุกหลินหยาง และบินออกไปด้านนอกทันที

มังกรเหล็กยักษ์ในเวลานี้ก็ซวนเซไปมา และเคลื่อนที่ไปอย่างยากลำบาก

ส่วนหลงจื่อทางด้านนี้ หลินหยางไม่ต้องนึกถึงอีกต่อไป

เขาเชื่อว่าคนตระกูลมังกรเหล่านั้นที่เฝ้ารออยู่ด้านนอกจะต้องมาสังหารเขาอย่างแน่นอน

อย่างไรเสียก่อนหน้านี้ที่เขาจู่โจมสังหารเข้าไปในตำหนัก คนตระกูลมังกรจำนวนไม่น้อยก็ได้หลบหนีออกไปสำเร็จ

พวกเขากำลังเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ด้านนอก

เมื่อหลินหยางจากไป พวกเขาจะต้องบุกเข้ามา

และในกรณีที่เห็นว่าหลงจื่อได้รับบาดเจ็บสาหัส พวกเขาจะต้องฉีกเขาเป็นชิ้นๆ อย่างแน่นอน

เป็นไปตามคาด เมื่อหลินหยางถูกมังกรยักษ์พาออกไป คนเหล่านั้นที่อยู่บนเนินเขาได้สังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของหลินหยางทันที

จากนั้นพวกเขาก็รีบบุกเข้าไปยังตระกูลมังกรอย่างพร้อมเพรียงกัน

ผู้คนต่างมุ่งไปข้างหน้า อย่างรวดเร็ว

นำทัพโดยหลงเสี้ยว และหลงฉี

ผ่านไปไม่นานทุกๆ คนก็พบเข้ากับหลงจื่อที่ถูกเผาไหม้จนกลายเป็นเถ้าถ่านกำลังหายใจรวยรินอยู่

เมื่อมองเห็นฉากนี้ หลินหยางก็ค่อยๆ ถอนหายใจอย่างโล่งอก จากนั้นก็หลับตาลงช้าๆ

มังกรเหล็กยักษ์นำพาหลินหยางมายังทางเข้าออกที่ใกล้ที่สุดของชีพจรมังกรใต้ดิน

ตึง!

ร่างของมังกรยักษ์ตกลงมาโดยตรง และกระแทกอยู่ที่ทางเข้าออกนี้อย่างแรง

พื้นดินทั้งหมดสั่นสะเทือนทันที

พื้นดินแตกออกเป็นเสี่ยงๆ

ฝุ่นตลบอบอวล

มังกรเหล็กยักษ์สูญเสียการควบคุมพลังมังกรไปโดยสิ้นเชิง ทั้งร่างกายของมังกรเหมือนกับของที่ตายไปแล้ว ไม่สามารถขยับเคลื่อนไหวได้อีก

หลินหยางที่อยู่ด้านบนก็ถูกสลัดลงมา และตกลงบนพื้นอย่างแรง ทั้งตัวเต็มไปด้วยเลือด

แต่ในเวลานี้เขาไม่มีความรู้สึกใดๆ ร่างกายกลิ้งไปตามพื้น และไม่มีการเคลื่อนไหว

เพียงแต่หลังจากที่หลินหยางตกลงมาไม่นาน

ฟรึ่บๆๆ .....

ร่างหลายร่างก็ปรากฏขึ้นมาที่ทางเข้าออกนั้น

"ผู้นำพันธมิตรหลิน!"

"เร็ว รีบพาผู้นำพันธมิตรหลินกลับไปรักษา! เร็วเข้า!"

เงาร่างเหล่านี้รีบประคองหลินหยางขึ้นมา

"นี่มันคืออะไรกัน?"

"เหมือน....เหมือนมังกรเลย?"

"มังกร? นี่.....คือของผู้นำพันธมิตรหลินเหรอ?"

"แน่ใจเหมือนกัน ต้องพากลับไปด้วยไหม?"

"ใหญ่โตขนาดนี้ จะจะพาไปด้วยยังไงล่ะ? เฮ้อ ตรงนี้มีหัวใจด้วย....."

"หรือว่าจะเป็นหัวใจของผู้นำพันธมิตร? หน้าอกของผู้นำพันธมิตร......"

"หัวใจของฉันล่ะ?"

หลินหยางอ้าปากอย่างยากลำบาก และพูดอย่างอ่อนแรง

"หัวใจที่อยู่ในตัวมังกรจักรกลที่มาพร้อมกันกับท่านใช่ไหมครับ?"

ผู้นำหมู่บ้านหยุนเซียวที่อยู่ข้างๆ เอ่ยถาม

"ใช่"

หลินหยางกล่าวอย่างไร้เรี่ยวแรง

"อยู่ข้างๆ ครับ"

ผู้นำหมู่บ้านหยุนเซียวละสายตาออกไปจากหลินหยาง

เขามองหัวใจที่เหี่ยวแห้งที่วางอยู่บนเครื่องมือตรวจวัดความละเอียด

มีท่อจำนวนมากสอดเข้าไปในหัวใจดวงนั้น และอีกด้านหนึ่งได้เชื่อมต่อกับร่างกายของหลินหยาง ภายใต้การกระตุ้นของเครื่องตรวจวัด มันกำลังเต้นเบาๆ

ถึงแม้ว่ามันจะยังคงอ่อนแอมากก็ตาม

"โครงสร้างของหัวใจดวงนี้ค่อนข้างแตกต่าง และพิเศษมาก พวกเราต้องการใส่มันลงไปในร่างกายของท่าน แต่กลับพบว่าเดิมทีเราไม่สามารถตัดการกับหัวใจดวงนี้ได้เลย มันแข็งแกร่งเกินไป อีกทั้งพลังที่บรรจุอยู่ในนั้น พวกเราก็ไม่เคยพบเจอมาก่อน.....เดิมทีเราไม่สามารถรักษาชีวิตของท่านได้เลย โชคดีที่คุณชวี่เจิ้งได้ใช้อุปกรณ์อันทันสมัยของเขากระตุ้นหัวใจกลับได้อีกครั้ง และเชื่อมโยงเข้ากับร่างกายของท่าน เพื่อรับประกันว่าคุณจะยังมีชีวิตอยู่"

เจ้าเมืองหนานหลี่กล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง....."

หลินหยางกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า : "ในเมื่อหัวใจมังกรยังทำงานอยู่ เช่นนั้นต่อไปก็สามารถจัดการได้ง่ายๆ ฉันพูดอย่างไร พวกคุณก็ทำอย่างนั้น เพื่อช่วยฉันฟื้นคืนสู่สภาพเดิม!"

"ครับ นายท่าน!"

"อีกอย่างหนึ่ง มังกรเหล็กยักษ์ตัวนั้นอยู่ไหน?"

"นายท่าน ท่านหมายถึงมังกรยักษ์จักรกลตัวนั้นที่อยู่ตรงทางเข้าออกใช่ไหมครับ?"

"ใช่ พามันกลับมาที่ดินแดนแห่งความเงียบและความตายให้ฉันด้วย!"

"เอ่อ....มันใหญ่เหลือเกิน....."

"ไม่มีข้อแม้!"

"ครับ...."

"อีกอย่างหนึ่ง ส่งคนออกไปสักสองสามคน เพื่อไปที่ตระกูลมังกร และตรวจสอบหลงจื่อคนนั้นสักหน่อย.....ว่าเขาได้ถูกหั่นเป็นชิ้นๆ แล้วหรือยัง!"

หลินหยางกล่าวอย่างเย็นชา