สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3719

ได้ยินคำพูดนี้ของท่านย่าดาบโลหิต หลินหยางก็ตกตะลึงอย่างเห็นได้ชัด

"ฉัน? เผชิญกับหายนะครั้งยิ่งใหญ่เหรอ?"

หลินหยางได้สติกลับมาทันที เขาในยิ้มและกล่าวว่า : "ผู้อาวุโส ทำไมท่านจึงคิดเช่นนี้? ฉันเพิ่งจะกำจัดหายนะออกไปไม่ใช่เหรอ?"

ศพของเทพยุทธ์ฉางหลาน เทพยุทธ์ไท่เทียนยังอยู่ในห้องเข้าฌาน และเย่เหยียนในตอนนี้กำลังถูกเทพยุทธ์เจิ้นอวี้ตามล่าอยู่ ปัจจุบันหลินหยางไม่ได้มีการคุกคามแม้แต่น้อย แล้วจะเผชิญกับหายนะครั้งยิ่งใหญ่ได้อย่างไร?

"ท่านหลิน ฉันจอถามคุณหน่อยนะ คุณเคยเจอทพยุทธ์เจิ้นอวี้ไหม?"

"ทำไมคุณถึงถามเช่นนี้?"

หลินหยางขมวดคิ้ว

"ฉันได้ยินมาว่าเมื่อเทพยุทธ์ทั้งสามท่านสูญสิ้นลงไป เทพยุทธ์เจิ้นอวี้ก็รีบไปยังสถานที่เกิดเหตุทันที หากท่านหลินได้เก็บศพของเทพยุทธ์ฉางหลานกับเทพยุทธ์ไท่เทียนมา เช่นนั้นก็มีแนวโน้มที่จะได้พบเจอกับเทพยุทธ์เจิ้นอวี้"

"นี่มันมีความเกี่ยวข้องอะไรกันเหรอ?"

"มีความเกี่ยวข้องอย่างแน่นอน"

ท่านย่าดาบโลหิตส่ายหัว : "ที่เทพยุทธ์เจิ้นอวี้มาที่นี่ ก็เพราะศพและการสืบทอดของเทพยุทธ์ทั้งสามท่าน ฉะนั้นเขาจะต้องเอ่ยถามคุณเกี่ยวกับสถานการณ์ของศพสามเทพยุทธ์อย่างแน่นอน! ไม่ต้องสงสัยเลยว่า คนธรรมดาทั่วไปไม่ว่าอย่างไรก็ไม่สามารถบอกความจริงได้ ดังนั้นท่านหลินจึงบอกกับเทพยุทธ์เจิ้นอวี้ว่าเย่เหยียนได้แย่งชิงศพและการสืบทอดของเทพยุทธ์ทั้งสามไป"

หลินหยางเงียบไม่พูดจา

อันที่จริงเขาไม่ได้พูด แต่พวกเสวียนทงได้พูดแทนตนเองจนหมด

"เย่หยียนจะต้องตายอย่างแน่นอน"

ท่านย่าดาบโลหิตถอนหายใจ : "และเทพยุทธ์ทั้งสี่ท่านนี้ สุดท้ายก็จะจับตามาที่ตัวคุณ ท่านหลิน คุณ ถูกเทพยุทธ์ทั้งสี่ท่านเพ่งเล็งแล้ว!"

"คุณว่าอะไรนะ?"

หลินหยางหายใจติดขัดทันที

"เทพยุทธ์เจิ้นอวี้เก่งเรื่องการหลอกลวง เขาเข้าฌานตลอดทั้งปี และแสวงหาศิลปะการต่อสู้ จึงไม่ค่อยเข้าใจต่อการปฏิบัติของผู้คนมากนัก แต่ในเทพยุทธ์ทั้งสี่ท่านเทพยุทธ์เสี้ยวเทียนนั้นไม่ธรรมดาเลย เขามีวิธีการเข้าใจจิตใจของคน มันถูกเรียกว่า'ทักษะกระแสจิต'! หากเขาหาเย่เหยียนจนเจอ เขาจะรู้อย่างแน่นอนว่าเย่เยียนไม่ได้เอาศพของฉางหลานกับไท่เทียนไป เมื่อถามเช่นนี้ เย่เหยียนจะต้องเปลี่ยนทิศทางการโจมตีมาที่คุณ เช่นนั้น เทพยุทธ์ทั้งสี่ก็จะพร้อมใจกันมาฆ่าคุณที่นี่"

"ท่านหลิน เทพยุทธ์เจิ้นอวี้ เทพยุทธ์เสี่ยวเทียน เพทยุทธ์เปินเหลยและเทพยุทธ์เสว่ถู ล้วนเป็นเทพยุทธ์อาวุโสของชีพจรมังกรใต้ดินทั้งสิ้น ศักยภาพของอั้นเทียน ฉางหลานและไท่เทียนเทียบพวกเขาไม่ติดเลย การร่วมมือกันของทั้งสี่คนนี้ มันเพียงพอที่จะโค่นล้มชีพจรมังกรใต้ดินทั้งหมดได้ คุณ จะต้านทานได้อย่างไร?"

ท่านย่าดาบโลหิตกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

หลินหยางได้ยินเช่นนั้น แววตาก็เคร่งขรึมขึ้นมาทันที และไม่พูดอะไรเป็นเวลานาน

เขาไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องนี้จะมีส่งผลกระทบรุนแรงขนาดนี้

และไม่เคยคาดคิดเลยว่า หญิงชราคนนี้ที่ถูกตนเองช่วยชีวิตรอดกลับมาจากความตาย และไม่เคยได้ออกจากอาคารมอบรางวัลนำจับ คาดไม่ถึงว่าจะมองได้ทะลุปรุโปร่งเช่นนี้.....

"สำหรับความคิดเห็นอันยอดเยี่ยมของผู้อาวุโส ฉันนับถือจริงๆ!"

หลินหยางคารวะทันที

"ท่านหลินไม่ต้องเกรงใจหรอก ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ใช่เทพยุทธ์ แต่ก็ห่างจากเทพยุทธ์เพียงแค่ขั้นเดียวเท่านั้น ตลอดชีวิตนี้ของฉัน ต้องใช้ชีวิตอยู่ใต้เงาของเทพยุทธ์เหล่านี้มาตลอด สำหรับพวกเขาแล้ว ฉันรู้จักดีกว่าพวกคุณอย่างแน่นอน"

"เช่นนั้น ผู้อาวุโสมีวิธีไหนที่จะช่วยได้บ้างล่ะ?"

หลินหยางเอ่ยถามทันที

ในเมื่อท่านย่าดาบโลหิตพูดออกมา เช่นนั้นจะต้องคิดหาแผนการรับมือเอาไว้แล้ว มิเช่นนั้นเธอคงจะไม่มาหาหลินหยางถึงที่นี่

เป็นไปตามที่คาดการณ์เอาไว้ ได้ยินการเอ่ยถามของหลินหยาง ท่านย่าดาบโลหิตก็พยักหน้าทันที และกล่าวอย่างสงบนิ่งว่า : "ฉัน......อันที่จริงก็มีวิธีช่วยคุณได้ แต่เกรงว่า.....คุณจะไม่ยินยอม....."

"ผู้อาวุโสพูดมาได้เลยครับ!"

หลินหยางกล่าวทันที

"อันที่จริงก็ง่ายมาก"

ท่านย่าดาบโลหิตกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า : "คุณ จะต้องนำร่างของสองเทพยุทธ์.....ส่งมอบให้กับอาคารมอบรางวัลนำจับซะ!"

"อะไรนะ?"

หลินหยางตกตะลึง

ส่งมอบให้กับอาคารมอบรางวัลนำจับเหรอ?

"ท่านย่า จะเป็นไปได้อย่างไร? นี่เป็นการสืบทอดของเทพยุทธ์! หากส่งมอบให้เช่นนี้ มันจะไม่น่าเสียดายเหรอ? โอกาสดีๆ อย่างนี้ มันจะช่วยให้พี่หลินสามารถเข้าสู่ระดับเทพยุทธ์ได้ หากยึดกุมเอาไว้ในมือได้ในหนึ่งปี พี่หลินจะต้องต่อสู้กับเทพยุทธ์เหล่านั้นได้อย่างแน่นอน!"

เม่ยเมิ่งอยู่ข้างๆ ไม่ได้พูดคุยมาตลอดก็อดไม่ได้ที่จะคัดค้าน

ในเวลานี้ ไม่มีสมบัติใดในชีพจรมังกรใต้ดินที่เทียบได้กับศพทั้งสองนี้อีกแล้ว

หากยอมละทิ้งไปเช่นนี้ มันจะไม่น่าเสียดายหรอกเหรอ?

แต่ท่านย่าดาบโลหิตกลับส่ายหัว

เมื่อกล่าวอำลาท่านย่าดาบโลหิตแล้ว หลินหยางก็กลับมาที่ห้องเข้าฌาน และเข้าไปในนั้น โดยไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ อีก

อวี่ปี้หง จิ่วอวี้เฝ้าอยู่ด้านนอกประตูห้องเข้าฌาน

ฉางหลานฟู้ทำหน้าที่รวบรวมข่าวสารภายนอก

ในช่วงเวลานี้เขาได้เข้าไปที่ห้องเข้าฌาน และได้มองเห็นศพของพ่อตนเอง แต่กับไม่ได้รู้สึกอะไร

ในใจของเขา เทพยุทธ์ฉางหลานไม่ถือว่าเป็นพ่อของเขา

อย่างไรเสียพ่อที่แท้จริง เพื่อทรมานลูกชายของตนเองแล้ว จึงใช้ยาทุกๆ วันเพื่อปล่อยให้ตายทั้งเป็นเหรอ?

เมื่อหวนนึกถึงวันที่ต้องทนทุกข์ทรมานอยู่ในคุกของตำหนักฉางหลานแล้ว ในใจของฉางหลานฟู้ก็เต็มไปด้วยความเคียดแค้นชิงชัง

"ตอนนี้ข้างนอกมีความเคลื่อนไหวอะไรบ้าง?"

ด้านหน้าโต๊ะผ่าตัด หลินหยางแทงเข็มลงไปที่ศพทั้งสองพร้อมกับเอ่ยถาม

"อาจารย์ ตอนนี้ไม่มีการเคลื่อนไหวอะไรเลย เพียงแต่ได้ยินมาว่าเทพยุทธ์ทั้งสี่ท่านได้ปรากฏตัวอยู่ใกล้ๆ กับภูเขาหนานหลงครับ"

ฉางหลานฟู้กล่าว

"ภูเขาหนานหลงเหรอ?"

หลินหยางครุ่นคิดเล็กน้อย และกล่าวอย่างสงบนิ่งว่า : "ที่นั่นอยู่ใกล้กับทางเข้าออกของชีพจรมังกรใต้ดิน ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเจอเย่เหยียนแล้ว เช่นนี้ อีกไม่นาน พวกเขาก็จะมาที่นี่....."

"อาจารย์ เราควรจะเตรียมความพร้อมแล้วนะ....."

"ไม่ต้องหรอก พรุ่งนี้คุณช่วยไปหาเถาเฉิงหน่อยนะ และให้เขาไปแจ้งอาคารมอบรางวัลนำจับให้ทราบว่า ฉันต้องการพบผู้รับผิดชอบระดับสูงของอาคารมอบรางวัลนำจับของพวกเขา!"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ

"อาจารย์ คุณเตรียมที่จะส่งมอบศพแล้วเหรอ?"

ฉางหลานฟู้ร้อนรนใจเล็กน้อย

"ทำไม? ยังจะต้องยืดเวลาออกไปถึงไหนล่ะ?"

หลินหยางยิ้ม : "ศพสองคนนี้ มันแทบจะไม่มีค่าอะไรแล้ว....."