สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3676

นี่มัน...นี่มันเป็นเรื่องตลกอะไรกัน?

ฉินเจี้ยนหนู่เบิกตาโพลง สายตาจ้องมองด้วยความตกตะลึง ในสมองว่างเปล่าทันที

แต่เห็นเพียงหลินหยางเก็บปืนประดิษฐ์นั้น แล้วเป่าเขม่าอย่างแรง

นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

ฉินเจี้ยนหนู่ไม่อาจตอบสนองได้โดยสิ้นเชิง

ไม่ต้องพูดถึงเธอ แม้แต่หญิงสาวที่อยู่ทางด้านนั้นก็ทึ่มทื่อไป

เธอกุมบาดแผลที่หน้าท้องเอาไว้แน่น บนใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและไม่อยากจะเชื่อ

"ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ได้? คุณ....คุณถูกปิดกั้นพลังลมปราณไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไม...ยังสามารถทำร้ายฉันได้ล่ะ? คุณอุบายอะไรกัน?"

หญิงสาวตะโกนออกมา ด้วยสีหน้าอันโหดเหี้ยม

"ทำไม? แม้แต่สิ่งนี้คุณก็ไม่รู้จักอย่างนั้นเหรอ?"

หลินหยางหันหลังกลับมา จากนั้นก็หยิบบุหรี่ออกมาจากกระเป๋า แล้วใช้ไฟแช็กจุดไฟ

"ปืน?"

หญิงสาวตกตะลึง คาดว่าจำคำนี้ได้อย่างคลุมเครือ

ไม่ต้องพูดถึงคนของชีพจรมังกรใต้ดินไม่ใช้ปืน แม้แต่คนของดินแดนแห่งความเงียบและความตายก็ไม่ใช้เหมือนกัน

ในสายตาของพวกเขา ปืนเป็นเพียงแค่อาวุธระดับสูง ที่ไม่มีประโยชน์โดยสิ้นเชิง อีกทั้งกระสุนธรรมดาก็เจาะทะลุพลังแห่งสวรรค์ไม่ได้ด้วย

แต่ปืนที่หลินหยางใช้ไม่ธรรมดา

หญิงสาวชำเลืองมองไปที่อาการบาดเจ็บที่หน้าท้องของตัวเอง และดวงตาก็แข็งทื่อขึ้นมาในทันที จากนั้นก็กวาดสายตามองไปยังปืนพกสีเงินนั้นที่อยู่ในมือหลินหยาง และแอบเหยียดหยาม จากนั้นก็ยืนขึ้นต้องการที่จะจากไปโดยตรง

แน่นอนว่าหลินหยางไม่เกรงใจ

"คิดจะหนีเหรอ?"

เขายกปืนขึ้น เล็งไปทางหญิงสาวคนนั้นและเหนี่ยวไกอย่างบ้าคลั่ง

ปัง!

ปัง!

ปัง!

ปัง!

ปืนพกสีเงินขนาดเล็กนั้นพ่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมาอย่างต่อเนื่อง

พลังงานนี้ทำลายล้างเป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะสัมผัสกับสิ่งใด มันก็จะกลายเป็นผุยผงในทันที

หญิงสาวหลบหนีอย่างจนตรอก โดยหลบไปทางซ้ายทีทางขวาที

หลินหยางไม่ยอมปล่อยหญิงสาวคนนี้ไปง่ายๆ เขาไล่ตามเธอและเหนี่ยวไกปืนทันที

แต่ไม่นาน

แก๊กๆๆ ...

ปืนพกสีน้ำเงินไม่พ่นพลังออกมาอีก เพียงแค่ส่งเสียงใสออกมาเท่านั้น

"พลังหมดเหรอ?"

หลินหยางขมวดคิ้ว และชักเข็มเหล่านั้นที่ปิดกั้นพลังลมปราณออกทันที จากนั้นจึงไล่ตามหญิงสาวไป

แต่หญิงสาวก็มีอุบาย ไหนเลยจะปล่อยให้หลินหยางไล่ตามมาได้ง่ายๆ เช่นนี้?

เห็นเพียงแค่เธอโบกมือขึ้นมาอีกครั้ง และที่ปลายนิ้ว ก็มีพลังสีแดงเลือดที่มีลักษณะคล้ายกับกลีบดอกไม้จำนวนมากพุ่งออกมาจากในร่างกายอีกครั้ง

หลินหยางจ้องมองพลังสีแดงอันแปลกประหลาดเหล่านั้น และต้องการที่จะใช้พลังของกระดูกเทพสูงสุดในการทำลายมัน

แต่ในชั่วพริบตาที่เข้าไปใกล้ หลินหยางก็ตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง และเขาก็หยุดลงทันที

พลังนี้?

หลินหยางขมวดคิ้วแน่น

"หมอเทวดาหลิน! คุณก็เพียงแค่เท่านี้เอง!"

หญิงสาวตะโกนขึ้นมาทันที และเคลื่อนไหวนิ้วมือทั้งสิบอีกครั้ง

ต้องการจะหายตัวอีกแล้วเหรอ?

หญิงสาวหายใจกระชั้น

แต่ว่าครั้งนี้ เห็นได้ชัดว่าหลินหยางไม่ได้ตั้งใจที่จะใช้หมัดอีก

เขายกมือขึ้น และคว้าดาบมารไร้เทียมทานบนพื้นที่อยู่ไม่ไกล

ฟิ้ว!

ดาบมารไร้เทียมทานลอยเข้ามาทันที และตกลงบนมือของเขาอย่างมั่นคง

ดาบและฝักดาบแยกออกจากกัน

พลังอันชั่วร้ายพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!

"แย่แล้ว!"

ม่านตาของหญิงสาวสั่นสะท้าน ภายใต้ความกระวนกระวายใจ เธอจึงใช้มืออีกข้างหนึ่งของตนเองตบลงบนพื้นทันที

"ลุก!"

ฮู!

ไฟประหลาดพุ่งขึ้นมาทันที จากนั้นก็กลายเป็นคลื่นลูกใหญ่ จู่โจมเข้าไปที่หลินหยาง

"ไฟประหลาด?"

หลินหยางยิ้มอย่างเย็นชา: "ฉันไม่ได้บอกแล้วเหรอ? ว่าไฟประหลาดของคุณถูกฉันเรียนรู้ได้อย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว! คุณจะเอามันมาจัดการฉัน มันจะทำให้คนหัวเราะเยาะเอาได้นะ!"

"ช่างเถอะ ฉันจะทำให้คุณเห็นว่าถึงไฟประหลาดอย่างแท้จริงที่ฉันเรียนรู้มาจากคุณ!"

หลินหยางกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย มือข้างหนึ่งถือดาบ และมือข้างหนึ่งกระทำอย่างเบาๆ จากนั้นก็ชี้นิ้วออกไป

กึก.....

คลื่นไฟประหลาดขนาดมหึมาที่พุ่งเข้ามาหยุดอย่างกะทันหัน

หญิงสาวคนนั้นราวกับถูกฟ้าผ่า....