สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3571

“ผู้อาวุโส ผมช่วยสั่งสอนอันธพาลพวกนี้แทนคุณ คุณกลับบอกให้ผมออกไปจากที่นี่ คุณไม่กลัวว่าพอผมไปแล้ว พวกเขาจะกดขี่พวกคุณอีกครั้งเหรอ?”

หลินหยางพูดขึ้น

“คือ…”

ชายชราทำอะไรไม่ถูก

แต่เวลานี้ หญิงสาวที่ชื่อว่าหยูเอ๋อร์ได้ยืนขึ้นมาอย่างกล้าหาญ พูดด้วยความซึ้งใจว่า: “ท่านคะ ขอบคุณท่านมากที่ออกหน้าเพื่อพวกเรา! เพื่อเป็นการตอบแทน ยาเหล่านี้…พวกเราให้ท่านฟรี!”

“มอบให้ฟรีเหรอ?”

หลินหยางประหลาดใจ พูดว่า: “สิ่งของเหล่านี้ไม่ใช่ถูกๆนะ ร้านของพวกคุณจะแบกรับภาระได้เหรอ?”

“ไม่เป็นไรค่ะ”

หญิงสาวยิ้มเจื่อนๆ แล้วพูดว่า: “ท่านคะ ท่านรีบเอาของแล้วรีบออกไปจากที่นี่เถอะ ฉันว่าอีกไม่นาน คนของตำหนักฉางหลานก็จะมาถึงแล้ว ถึงเวลานั้นท่านอยากหนีไป มันก็ไม่ทันแล้วนะคะ!”

“ถ้าผมไปแล้ว พวกคุณทำยังไง? “หลินหยางถามขึ้น

“พวกเราจะให้คำอธิบายกับตำหนักฉางหลานเอง!”

“คำอธิบายเหรอ?”

หลินหยางนับว่าเข้าใจความคิดของหญิงสาวแล้ว

เธอซาบซึ้งใจที่หลินหยางออกหน้าออกตาเพื่อเธอ ส่วนเธอเองก็คิดจะยินยอมตำหนักฉางหลาน เพื่อไถ่โทษให้หลินหยาง

และเมื่อประนีประนอมยินยอมแล้ว ร้านยานี้ก็ไม่อาจจะอยู่ต่อได้

ถึงอย่างไรการตบฉางหลานอ้าวต่อหน้าสาธารชน ก็ไม่ใช่เรื่องเล็ก!

มันเกี่ยวข้องกับหน้าตาศักดิ์ศรีของเทพยุทธ์ฉางหลานด้วย

“คุณชายฉางหลาน ฉันยินยอมที่จะไปตำหนักฉางหลานกับท่านค่ะ ขอแค่ท่านไม่คิดเล็กคิดน้อยกับเรื่องนี้อีกแล้ว ได้ไหม?”

หญิงสาวก้มหน้า พูดออกมาทั้งน้ำตา

“แม่ง หมายความว่าผมถูกตบฟรีเหรอ?”

ฉางหลานอ้าวตะโกนด่าด้วยความโมโห

หญิงสาวทำอะไรไม่ถูก เธอคว้ามีดเล่มหนึ่งที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์มา จากนั้นเอามาแนบบนคอของตัวเอง

ทุกคนชะงักงัน

หญิงสาวรู้สึกว่ายังไม่พอ เธอจึงหยิบน้ำมันก๊าดที่อยู่ด้านข้างมา พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า: “คุณชายฉางหลาน ถ้าท่านไม่ยินยอม ฉันก็จะฆ่าตัวตาย! ทำให้ท่านไม่ได้ครอบครองฉัน! ฉันรู้ว่าท่านต้องการให้ฉันปรนนิบัติท่าน เพราะร่างกายอันบริสุทธิ์ขาวละออของฉัน! แต่ถ้าฉันเผาร่างของตัวเอง ท่านอย่าหวังจะได้อะไรเลย!”

เมื่อเห็นสถานการณ์แบบนี้ ฉางหลานอ้าวตกใจทันที

“คุณ…คุณหยุด!”

ฉางหลานอ้าวปวดหัว กร่นด่าเงียบๆว่า: “พวกผู้หญิงน่ารังเกียจนี้! คิดไม่ถึงว่าจะกล้าคุกคามข่มขู่ฉัน น่ารังเกียจ!”

“คุณชาย ฝืนใจตอบตกลงผู้หญิงคนนี้ก่อนเถอะ รอหลังจากท่านเสพสมฝึกกับเธอเสร็จ ได้เสพสุขส่วนดีๆประโยชน์จากเรือนร่างเธอแล้ว พวกเราค่อยหาวิธีเอาคืน!”

ลูกน้องที่อยู่ด้านข้างเข้ามากระซิบกระซาบด้วยน้ำเสียงเสียงทุ้มต่ำ และยิ้มร้ายออกมา

“แกโง่เหรอ? รอฉันฝึกฝนเสร็จ ไอ้นี่ก็หนีไปนานแล้ว ฉันจะไปเอาคืนมันที่ไหนเหรอ?”

ฉางหลานอ้าวจ้องเขม็งมองหลินหยางแล้วพูดขึ้น

“ไม่เป็นไร คุณชาย ผมจะรีบให้คนจับตามองมันไว้ทันที และไม่ให้มันออกเมืองหลงซินได้!”

ลูกน้องคนนั้นรีบพูดขึ้น

พอได้ยินคำพูดแบบนี้ ฉางหลานอ้าวจึงพยักหน้าโดยไม่คิดอะไร จากนั้นเอ่ยปากพูดว่า: “ได้ หยูเอ๋อร์ ผมตกลง! ผมจะไม่สืบสาวราวเรื่องกับไอ้เลวนี่ แค่คุณกลับไปกับผมดีๆอย่างว่าง่าย! เรื่องวันนี้ ผมจะทำเหมือนไม่เคยเกิดขึ้น!”

“ขอบคุณคุณชายฉางหลาน!”

หญิงสาวพูดสะอึกสะอื้น มองไปทางปู่ของตัวเองด้วยสายตาลึกซึ้ง จากนั้นมองหลินหยางและโค้งตัวคำนับเขา แล้วหมุนตัวเดินไปทางฉางหลานอ้าว

“แกว่าใครเป็นลูกนอกสมรสเหรอ?”

ฉางหลานฟู้ไม่เอาอกเอาใจฉางหลานอ้าว เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา เต็มไปด้วยเจตนาร้ายแอบแฝง

แม้ว่าฉางหลานอ้าวจะอายุมากกว่าเขา พูดตามหลักควรเรียกว่าพี่ชาย แต่เพราะว่าฐานะตนเองคือลูกนอกสมรส หลายปีมานี้ฉางหลานอ้าวก็รังแกเขาไม่น้อย

ด้วยเหตุนี้ฉางหลานฟู้เลยไม่เห็นว่าฉางหลานอ้าวเป็นพี่ชายของตัวเอง

“หึ นอกจากแกที่อยู่ในนี้ ยังมีลูกนอกสมรสคนอื่นอีกเหรอ? แม่ของแกเป็นคนชั้นต่ำเลวทรามต่ำช้า ถ้าปีนั้นพ่อฉันไม่เมาเหล้า จะมีแกได้ยังไง?”

ฉางหลานอ้าวพูดเหยียดหยามขึ้น

“ฮ่าๆๆ….”

พวกลูกน้องก็พากันหัวเราะดังลั่น

“แกรนหาที่ตาย!”

ฉานหลานฟู้โกรธมาก ชักดาบพุ่งแทงไปทางฉางหลานอ้าว

“ลูกนอกสมรส! แกกล้ามาสู้กับฉันเหรอ?”

ฉางหลานอ้าวไม่ขยาดกลัว เขาถือดาบออกมารับมือ

ตามที่เขามอง ไม่น่าเป็นกังวลใจกับคนอย่างฉางหลานฟู้หรอก

แม้ว่าเทพยุทธ์ฉางหลานจะเลี้ยงดูลูกนอกสมรสคนนี้ จนกระทั่งให้บัตรVIPกับเขา ให้เขาเข้าออกสถานที่พิเศษของเมืองหลงซินได้

แต่ก็เพียงเท่านี้เองแหละ

เกี่ยวกับคำสั่งสอนทักษะดาบต่างๆ แทบจะสามารถพูดได้เลยว่าไม่มี

ทักษะดาบทั้งหมดที่ฉางหลานฟู้ได้มา ล้วนมาจากการเรียนรู้ด้วยตนเอง

พวกที่ไม่มีคนสั่งสอนแบบนี้ เขาจะกลัวทำไม?