สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3570

พอได้ยินคำพูดนี้ หลินหยางและคนอื่นๆขมวดคิ้วเป็นปมทันที

อวี่ปี้หงอารมณ์ไม่ดี แต่เธอไม่ได้วู่วาม

เพราะเธอได้ยินชายชราเรียกชื่อผู้ชายคนนี้

คุณชายฉางหลานเหรอ?

คนผู้นี้ หรือว่าเป็นลูกชายของเทพยุทธ์ฉางหลานเหรอ?

ฉางหลานฟู้คือลูกนอกสมรสของเทพยุทธ์ฉางหลาน พูดแบบแรงๆหน่อยก็คือลูกเมียน้อย ไม่สามารถออกหน้าได้ เงินเดือนและสวัสดิการแตกต่างกับลูกสาวลูกชายที่ถูกกฎหมายราวฟ้ากับดิน

ดังนั้นคนเหล่านี้ จึงสามารถเป็นตัวแทนเทพยุทธ์ฉางหลานได้โดยตรง

อวี่ปี้หงมองไปทางหลินหยาง เธอไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงดี

“คุณคือเจ้าของร้านนี้เหรอ?”

หลินหยางตรวจเช็คยาอย่างต่อเนื่อง ถามขึ้นโดยไม่รีบร้อน

“ไม่ใช่”

“งั้นคุณมีสิทธิ์อะไรมาสั่งให้ผมไสหัวไป?”

หลินหยางพูดอีกครั้ง

พอคำพูดเหล่านี้เปล่งออกมา ผู้ติดตามที่อยู่ด้านหลังโกรธมาก ล้อมรอบเข้ามาอย่างแน่นหนาโดยพร้อมเพรียง

แต่ฝ่ายชายกลับยกมือห้ามไว้ จ้องมองหลินหยางและพูดว่า: “น่าสนใจ พ่อหนุ่ม คุณรู้ไหมว่าคุณกำลังพูดกับใคร?”

“ไม่รู้ และก็ไม่อยากรู้ด้วย”

หลินหยางพูดอย่างไม่ยี่หระ

ฝ่ายชายหรี่ตามอง

“คุณผู้ชายท่านนี้ คุณไม่ต้องพูดอีกแล้ว ท่านนี้คือคุณชายรองของเทพยุทธ์ฉางหลาน คุณชายฉางหลานอ้าว ถ้าคุณพูดแบบนี้อีก จะก่อให้เกิดภัยอย่างแน่นอน!”

หญิงสาวที่ชื่อหยูเอ๋อร์รีบวิ่งออกมาจากเคาน์เตอร์ โค้งคำนับขอโทษฉางหลานอ้าวไม่หยุด

“คุณชายอ้าว นายท่านใจกว้างมีน้ำใจ อย่าทำให้ลูกค้าของฉันลำบากใจเลยนะคะ ท่านต้องการอะไร หยูเอ๋อร์จะเตรียมให้ท่านอย่างเหมาะสมเลย!”

หญิงสาวสีหน้ากังวลใจ หวั่นเกรงกระสับกระส่ายอย่างมาก

แต่ฉางหลานอ้าวกลับยิ้มออกมา หรี่ตามองหญิงสาว: “หยูเอ๋อร์ คุณพูดจริงใช่ไหม? ถ้าผมไม่ทำให้เขาอึดอัดใจ ผมต้องการอะไร คุณก็จะเตรียมให้ผมเหรอ?”

หยูเอ๋อร์ได้ฟัง สีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย เธอเม้มริมฝีปากล่าง อ้ำๆอึ้งๆไม่รู้จะพูดอะไรดี

“งั้นดี คุณพูดแบบนี้แล้ว งั้นผมจะยังเยิ่นเย้ออะไร? หยู่เอ๋อร์ คุณน่าจะเข้าใจความหมายของผมนะ?”

ฉางหลานอ้าวหรี่ตามอง ยิ้มและพูดว่า: “อีกเดี๋ยวไปกับผม ค้างคืนในตำหนักของผม! ถ้าคุณปรนนิบัติผมดี ผมรับประกันเลยว่าร้านยาของพวกคุณจะดีวันดีคืน ค้าขายเจริญรุ่งเรือง กำไรมากมายทุกวัน”

หยูเอ๋อร์ตกใจกลัวจนพูดไม่ออก

หลินหยางนับว่าเข้าใจแล้ว ว่าทำไมร้านยานี้ถึงน่าเวทนาแบบนี้

ฉางหลานอ้าวถูกใจหลานสาวของเถ้าแก่ร้านนี้ อยากเอาเธอเข้ามาบำเรอในตำหนัก แต่ฝ่ายตรงข้ามไม่ยินยอม จึงกดดันไม่หยุด และมักจะฉวยโอกาสเข้ามาเอาของไปฟรีๆบ่อยครั้ง

เขาคือลูกชายของเทพยุทธ์ฉางหลาน ทั้งเมืองหลงซิน ใครกล้าออกหน้าเพื่อเจ้าของร้านนี้เหรอ?

เจ้าของร้านโมโหแต่ไม่กล้าพูด

“คุณชายฉางหลาน นอกเหนือจากเรื่องนี้แล้ว เรื่องอื่นฉันสามารถรับปากท่านได้ ท่านเปลี่ยนเรื่องได้ไหมคะ….”

หยูเอ๋อร์กล้ำกลืนฝืนทนพูดขึ้น

“คุณชายฉางหลาน ท่านปล่อยหลานสาวผมไปเถอะ แค่ท่านปล่อยเธอ ผมจะเป็นขี้ข้าคุณเลย!”

ชายชราเดินลากขามา คุกเข่าขอร้องบนพื้น

“ไสหัวไปทางอื่น!”

ฉางหลานอ้าวโมโห ใช้เท้าข้างหนึ่งถีบชายชราออกไป และตะโกนดุด่าด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า: “กูถูกใจหลานสาวมึง ถือว่าเป็นบุญของตระกูลพวกมึง! พวกมึงยังกล้าปฏิเสธเหรอ? กูจะบอกพวกมึงให้นะ ตำหนักมังกรจะเริ่มเปิดแล้ว หลานสาวของมึงต้องฝึกฝนร่วมกับกู! ไม่เช่นนั้นวันนี้กูจะไม่ใช่เอาแค่หลานสาวมึงไป กูยังทุบร้านมึงด้วย!”

“คุณชายฉางหลาน!”

ชายชรานอนบนพื้น ร้องโอดครวญขึ้นมา

หญิงสาวเองก็สิ้นหวัง

คนที่เดินผ่านไปมาบนถนนต่างพากันทยอยมองเข้ามาด้านใน

แต่เมื่อเห็นว่าคนที่ยืนอยู่คือฉางหลานอ้าว ใครๆก็ไม่กล้าหาเรื่องหรือยุ่งมาก คนอื่นๆทำได้เพียงรีบก้มหัวเดินออกไปจากบริเวณนี้อย่างเร่งรีบ

ไม่กล้าหยุดอยู่แม้แต่วินาทีเดียว

“ไอ้สารเลว!”

จิ่งอวี้กัดฟันกรอดกร่นด่าด้วยความโกรธ

อวี่ปี้หงกุมดาบแน่น อยากจะชักดาบออกมาแล้ว

ฉางหลานอ้าวกลับไม่สนใจพวกเขา หรี่ตาจ้องมองหญิงสาวอย่างใจจดจ่อ เพื่อรอคำตอบของฝ่ายตรงข้าม

หญิงสาวได้สติกลับมาน้ำตาไหลอาบตามหางตา เธอหลับตาลงช้าๆ เหมือนต้องการยินยอม

ไม่มีหนทางแล้ว ร้านนี้เป็นเหมือนชีวิตจิตใจของตระกูลเธอ

ถ้าเป็นแบบนี้จริงๆ คนในตระกูลก็ไม่มีทางรอดแล้ว

แต่แล้วเวลานี้ ในขณะที่หญิงสาวกำลังจะเอ่ยปาก จู่ๆก็มีเสียงเย็นชาดังมา

“ลูกหลานของเทพยุทธ์ฉางหลานผู้สง่าผ่าเผย เป็นคนไร้คุณธรรมไม่สู้หมูหมาแบบนี้เหรอ? น่าผิดหวังจริงๆ!”

ฉางหลานอ้าวไม่ทันตั้งตัว คนทั้งคนหมุนอยู่ที่เดิมถึงสองรอบ จากนั้นก้นจ้ำเบ้าลงบนพื้น ใบหน้าของเขามีรอยฝ่ามือที่เห็นได้อย่างชัดเจน คนทั้งคนสับสนมึนงง แทบหมดสติแล้ว…

“ห้ะ?”

“คุณชาย! ไม่เป็นไรนะ?”

“แก…แกกล้าลงมือกับคุณชายของพวกเราเหรอ?”

“ต่อต้านแล้ว! ต่อต้าน!”

“แกกำลังยั่วยุท่านเทพยุทธ์อย่างโจ่งแจ้งใช่ไหม?”

พวกลูกน้องรีบประคองฉางหลานอ้าวขึ้นมา จ้องมองหลินหยางและตะคอกใส่อย่างดุดัน

ดาบจำนวนมากชักออกมาอีกครั้ง และเล็งเป้าใส่หลินหยาง

ส่วนสองคนปู่กับหลาน ตอนนี้มึนงงตะลึงกันหมดแล้ว

ใครจะไปคาดคิด คิดไม่ถึงว่าหลินหยางจะลงมือตบหน้าฉางหลานอ้าวต่อหน้าสาธารณชนแบบนี้?

นี่ไม่ใช่แค่ตบหน้าฉางหลานอ้าวคนเดียวนะ! แบบนี้หมายถึงตบหน้าของเทพยุทธ์ฉางหลานไปด้วย!

“ยั่วยุเทพยุทธ์ฉางหลานเหรอ? ไม่ ผมแค่เป็นตัวแทนเทพยุทธ์ฉางหลานสั่งสอนพวกคุณ!”

หลินหยางไม่รีบร้อน พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า：“กลางวันแสกๆ มาปล้นหญิงชาวบ้าน ข่มเหงรังแกคนแก่ ทำเรื่องต่ำช้า ถ้าปล่อยให้พวกคุณทำแผนชั่วสำเร็จ แบบนี้ไม่ใช่ขายหน้าของท่านเทพยุทธ์ฉางหลานเหรอ? ผมกำลังปกป้องชื่อเสียงของท่านเทพยุทธ์ฉางหลาน จะเป็นการยั่วยุได้ยังไง?”

“แก….”

ทุกคนเดือดดาล

เวลานี้ฉางหลานอ้าวได้สติกลับมา เขากุมใบหน้า ตะโกนพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำเดือดดาลว่า: “พวกคนไม่เอาไหน! ยังยืนบื้ออะไรอยู่เหรอวะ?รีบลงมือจับมันมาให้กู! กูจะเอามันกลับไปตำหนัก สับเป็นพันชิ้นหมื่นชิ้น เผามันทั้งเป็น!”

“ลงมือ!”

ลูกน้องของฉางหลานอ้าวพุ่งไปข้างหน้า

“คนอย่างพวกแกนี่นะเหรอ คิดจะทำร้ายนายท่าน? ฝันไปเหอะ!”

อวี้ปี้หงพูดขึ้นด้วยความไม่พอใจ ถือดาบสู้กับคนเหล่านี้

ลูกน้องของฉางหลานอ้าวจะเป็นคู่ต่อสู้ของอวี่ปี้หงได้อย่างไร? ไม่นาน พวกเขาก็ถูกจัดการหมด แต่ละคนตุปัดตุเป๋ นอนหงายท้องอยู่บนพื้นร้องโหยหวนไม่หยุด แถมขยับตัวไม่ได้

ด้านในร้านมีการประมือกัน จึงดึงดูดคนสัญจรไปมาไม่น้อย

คนพากันมามุงดูมากขึ้นเรื่อยๆ

ชายชราเห็นสถานการณ์นี้ ตกใจไม่น้อย รีบโค้งคำนับหลินหยาง

“ท่าน ท่านครับ! ท่านรีบพาคนออกไปเร็วเข้า ท่านเจอหายนะครั้งใหญ่แล้ว!”