สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3535

"เข้าไปเหรอ?"

ทั้งสามคนสูดลมหายใจเข้าพร้อมกัน

“คุณหนูหมิงเยว่ เราจะไปไหนกันเหรอ?”

หงเหนียงรีบถามอย่างอย่างร้อนลน

"ข้างในไงล่ะ!"

อันมิงเยว่ชี้ไปที่ภูเขาหิน: "ที่แห่งนี้มีความลับของป่าโลกยมบาล แต่ภายในมันเต็มไปด้วยอันตราย ก่อนหน้านี้ ข้าเคยส่งคนไปมากกว่ายี่สิบคนแล้ว ก็ยังไม่มีข้อยกเว้น พวกเขาทั้งหมดต่างก็เสียชีวิตภายในนั้น ตอนนี้ ข้าอน่างส่งคนไปรวบรวมข้อมูลข้างในนั้น ค่อยๆตรวจสอบคามอันตรายข้างใน หลังจากค้นพบทุกอย่างภายในแล้ว ก็เข้าไปขุดคุ้นความลับข้างในนั้น”

“แล้วจะบอกว่า คุณหนูหมิงเยว่กำลังวางแผนที่จะขอให้พวกเราไปตายอย่างนั้นเหรอ?”

ใบหน้าอันบอบบางของหงเหนียงกลายเป็นสีซีดเผือก

"นั่นก็ถือเป็นเรื่องที่เข้าใจได้"

อันหมิงเยวสะบัดผมยาวสลวยของเธอ

ดวงตาสีเข้ม ชุดเดรสสีเข้ม และผมสีเข้มยิ่งส่งเสริมเธอราวกับไข่มุกสีดำที่เปล่งประกายแวววาว

"คุณหนูหมิงเยว่! ไว้ชีวิตข้าเถอะนะ คุณหนูหมิงเยว่! พ่อของข้าคือเทพยุทธ์ฉางหลานเลยนะ! ได้โปรดเถอะ ท่านโปรดเห็นแก่พ่อของข้า โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย!"

ฉางหลานฟู้รีบตะโกนอย่างลนลาน โดยหวังว่าด้วยสถานะเช่นนี้ อันหมิงเยว่จะยอมปล่อยเธอไป

ไม่คาดคิดว่าหลังจากทพูดคำเหล่านี้ อันหมิงเยว่ก็ขมวดคิ้วทันที

เธอจ้องมองไปที่ฉางหลานฟู้ และพูดอย่างไม่แยแสว่า "เทพยุทธ์ฉางหลานมีสัมพันธ์ผู้หญิงหลายสิบคนในชีพจรมังกรใต้ดิน แล้วเจ้า...เป็นคนไหนกันล่ะ?"

“ข้า... ข้าชื่อฉางหลานฟู้…”

“ที่แท้ก็เป็นแค่ลูกนอกสมรสที่ไร้ประโยชน์ที่สุดหรอกเหรอ?”

“คุณหนูหมิงเยว่!”

เพี้ยะ!

ฉางหลานฟู้อยากจะพูดอะไรบางอย่างอีก แต่คนที่อยู่ข้างๆก็เดินเข้ามาหาเขาและตบเธออย่างแรงถึงสองครั้ง

ฉางหลานฟู้ไม่ทันได้ระวัง ใบหน้าบวมเจ่อ และมีเลือดไหลออกมาจากมุมปาก

“เจ้าคิดว่าแค่เอ่ยชื่อพ่อของเจ้าออกมา แล้วข้าก็จะยอมไว้หน้าเจ้างั้นเหรอ? จะบอกให้นะ ในสายตาของข้า ต่อให้เป็นถึงเทพยุทธ์ก็เถอะ ข้าก็จะไม่ไว้หน้าทั้งนั้น! ยิ่งไปกว่านั้น เจ้ามันก็เป็นแค่ลูกนอกสมรสที่ถูกดูหมิ่นอีกด้วย?”

อันหมิงเยว่พูดอย่างไร้ความรู้สึก: "ถ้าเช่นนั้น เจ้าก็รีบเข้าไปอย่างเชื่อฟังและไปรวบรวมข้อมูลมาซะ หากโชคดีพอที่จะรอดออกมามาได้ ข้าก็จะปล่อยเจ้าไป แต่ถ้าไม่เชื่อฟัง ข้าก็ไม่ได้รังเกียจที่จะสังหารชีวิตเจ้าให้ตายที่นี่!"

“อันหมิงเยว่! เจ้า…”

ฉางหลานฟู้โกรธมากจนร่างกายสั่นสะท้านไปทั่วทั้งตัว

“บังอาจมาก! เจ้ากล้าเรียกเธอด้วยชื่อเฉยๆได้อย่างไร? เจ้าอยากตายงั้นหรือ?”

คนอื่นๆ โกรธมากและใช้ด้ามดาบโจมตีไปท้องของ ฉางหลานฟู้สองครั้ง

ฉางหลานฟู้ถึงกับนอนขดตัวอยู่บนพื้นด้วยความเจ็บปวด

อีกฝ่ายไม่เกรงใจจนอยากเข้าไปโจมตีซ้ำอีก

หลินหยางทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้วพูดออกมาตรงๆว่า "หยุดทำร้ายเธอเถอะ ถ้าทำจนได้รับบาดเจ็บ เขาก็ไปไม่ได้แล้ว เจ้าอยากจะเข้าไปแทนเขาเหรอ?"

ชายคนนั้นตัวแข็งทื่อแล้วมองค้อนไปที่หลินหยาง จากนั้นก็มองไปที่อันหมิงเยว่

อันหมิงเยว่โบกมือของเธอ และชายคนนั้นก็ถอยออกไป

อันหมิงเยว่เหลือบมองหลินหยางและไม่พูดอะไรอีก จากนั้นเธอก็หันกลับมาดึงดาบสีดำในมือแล้วฟันไปที่ภูเขาหินที่อยู่ตรงหน้าทันที

เพล้ง!

ดาบสีดำนั้นรวดเร็ว แข็งแกร่ง และดุร้าย พลังงานจากดาบนั้นงดงาม และความเร็วกมากกว่าความเร็วเสียงเสียอีก

เมื่อแสงดาบตกกระทบลงมา ภูเขาหินที่อยู่ตรงหน้าก็ส่งเสียงกึกก้อง

แล้วก็มีช่องโหว่เป็นหลุมดำอันหนึ่งก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน

ครื่น ครื่น....

รอยแตกบนภูเขาหินปิดตัวลงอีกครั้ง

“ข้าไม่คิดว่าคนสามคนนั้นจะอยู่ได้นานนักหรอก อาเกิ๋ล! เจ้าไปจับตัวคนที่หน่วยก้านดี ๆ มาเพิ่มอีกสักสองสามคน ฟังนะ ปกปิดตัวตนของเจ้าไว้ และอย่าพลาดเปฺดเผยตัวตนออกมา ป้องกันไม่ให้ดูหมิ่นชื่อเสียงของพ่อและข้า! "

“ครับคุณหนู!”

ชายชื่ออาเกิ๋ลพยักหน้าและพาผู้คนวิ่งออกจากป่าโลกยมบาลทันที

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง

ทันทีที่หลินหยางและคนอื่นๆ เดินเข้าไปในภูเขาหิน ทางเข้าด้านหลังพวกเขาปิดลงเอง

ฉางหลานฟู้รีบกลับไปเคาะทางนั้น แต่พลังงานข้างในภูเขาหินกลับรุนแรงยิ่งขึ้น และเขาไม่สามารถแม้แต่จะหันหลังกลับได้

“พวกเราออกไปไหนไม่ได้เลย!”

ฉางหลานฟู้กัดฟันแล้วพูดว่า "ที่นี่จะกลายเป็นสุสานของเรา!"

“ไม่เคยคิดเลยว่าข้าจะได้ตายพร้อมกับคนอายุน้อยอย่างพวกเจ้าทั้งสองคน!”

หงเหนียงยิ้มอย่างขมขื่นแล้วพูดด้วยดวงตาเศร้าโศก

พลังงานของที่นี่แข็งแกร่งมากจนแม้แต่เธอก็ยังไม่สามารถปิดกั้นมันได้

แต่หลินหยางก็ยังคงไม่หมดหวัง

เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และเปิดใช้งานกระดูกเทพสูงสุดอีกครั้ง

ทันใดนั้นเองก็มีแสงสีทองส่องประกายออกมาจากร่างกาย

หลินหยางตกใจเล็กน้อยและก้มมองลงไป

ในขณะนั้นเองที่เขารู้สึกตกใจ เมื่อได้พบว่าความแข็งแกร่งของกระดูกเทพสูงสุดในร่างกาย... ได้เพิ่มขึ้นอีกขั้นแล้วจริงๆ...