สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3458

การสังหารเซียนเเห่งแผ่นดินสักคนไม่ใช่เรื่องง่าย

เหมือนกับเหล่าจู่ หากเทียบความเเข็งเเกร่งเเล้วความสามารถของเขานั้นไม่ถือว่าเเข็งเเกร่งมากในหมู่เซียนเเห่งเเผ่นดิน

และสาเหตุที่เสียชีวิตนั่นเป็นเพราะพิษที่ร้ายเเรงของหลินหยางที่เขาควบคุมอยู่ ส่วนตัวเขาเองเเละบรรดาเพื่อนฝูงนั้นไม่ได้มีการป้องกัน เพราะฉะนั้นพวกเขาจึงถูกวางยาให้เสียชีวิต

เเต่ว่าหากสู้กันโดยใช้ปืนใช้มีด เหล่าจู่ก็คงไม่ตายง่ายๆแบบนี้

ฉินเจี้ยนหนู่เองนั้นก็รู้ว่าตนนำยอดฝีมือมาด้วย แต่ทว่าหากหมายจะฆ่าหลงเสวี่ยหวงมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

และตอนนี้หนทางเดียวที่ทำได้คือปล่อยพลังหมื่นดาบ นี่เป็นโอกาสที่เหมาะสมที่สุดหากจะสังหารหลงเสวี่ยหวง!

หลงเสวี่ยหวงมีสีหน้าเเละท่าทีที่ขรึมขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เขาอยากจะหยุดฉินเจี้ยนหนู่แต่ตอนนี้ไม่ทันเสียเเล้ว

ตอนนี้เพลงหมื่นกระบี่ก็ได้โอบล้อมพันธนาการร่างกายของเธอเอาไว้เเล้ว พลังเเห่งสวรรค์ที่ทุกคนมีก็อัดแน่นสะสม

เวลานี้หากไม่หาทางหลบ ก็ทำได้เพียงเเค่ป้องกันเท่านั้น!

ส่วนทางด้านของหลงเสวี่ยหวงนั้นได้ถูกล้อมเอาไว้เเล้ว คิดจะหลบนั้นก็คงจะไม่มีมีช่องโหว่ให้ได้หลบหลีกเลย

เขาตะโกนขึ้นเสียงดัง พลังโลหิตแพร่กระกระจายไปรอบตัวของเขา และกระจายคลุมเกราะที่สวมใส่อย่างรวดเร็ว

เกราะเดิมที่เป็นสีเเดงอยู่เเล้ว ตอนนี้กลับเพิ่มความน่าเกรงกลัวและเริ่มเข้าข่ายปีศาจขึ้นอย่างมาก

หลงเสวี่ยหวงยกมือขึ้นทั้งสองข้างดวงตาทั้งคู่เบิกโพลงและร่างกายนั้นล้อมไปด้วยกลิ่นอายของพลังโลหิตและมีเสียงคำรามลอดจมูกออกมา

“จักรพรรดิโลหิตเจิ้นเทียน!”

ซ่าซ่าซ่าซ่า…

พลังปรานโลหิตเริ่มไหลเวียนไปรอบตัวเขาขึ้นเรื่อยๆ ด้านหลังของเขาเห็นเงารางๆเหมือนว่าจะเป็นปีศาจเลือดนรก

“หมื่นกระบี่ทำลายล้าง!”

ฉินเจี้ยนหนู่ตะโกนเสียงดัง เเละรวบรวมพลังมหาศาลทั้งหมดไปที่หมื่นกระบี่ ต่อมาทำท่านิ้วดอกกล้วยไม้เพื่อดีดพลังออกไป

ซวกซวกซวก…

กระบี่นับพันกระจายแยกออกมาจากหมื่นกระบี่ ราวกับกระเเสน้ำที่ไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย กระบี่พุ่งไปทิศทางของหลงเสวี่ยหวง

ทุกคนที่อยู่รอบข้างพากันถอยกรูด เเละในขณะเดียวกันนั้นพลังของฉินเจี้ยนหนู่เองก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ได้รับพลังหนุนมาจากทุกคน พลังหมื่นกระบี่ที่ฉินเจี้ยนหนู่นั้นปล่อยออกมามีพลังมหาศาลจนน่ากลัวขึ้นไปอีก!

กระบี่ที่พุ่งเข้าหาหลงเสวี่ยหวงราวกับสายฝน

และในเวลานี้หลงเสวี่ยหวงนั้นได้ถูกพลังของกระบี่ดูดกลืนโดยหลอมรวมกับเนื้อดินที่เขายืนอยู่จุดนั้นเข้าด้วยกัน ร่างกายของเขากลายเป็นรูพรุนสภาพเละเทะ

แต่ฉินเจี้ยนหนู่นั้นไม่ยอมรามือง่ายๆ เธอหรี่ตาลงพร้อมกับกัดฟันเเน่นกรอดๆ และดูเหมือนว่าเธอกำลังพยายามใช้พลังเฮือกสุดท้ายของเธออยู่

เคร้งง!

พลังงานที่ส่งไปยังดาบทำให้เกิดเสียงของกระบี่ขึ้น

พื้นดินสั่นสะเทือน

เศษดินเศษหินต่างกระเด็นกระดอน

คละคลุ้งไปด้วยฝุ่นละออง

“เยี่ยมมาก! เยี่ยมไปเลย!”

“ฮ่าฮ่า หมื่นกระบี่นี่ไม่ธรรมดาจริงๆ!”

“คุณหนูฉิงเอ๋อร์ พวกเราชนะเเล้ว!”

ทุกคนตะโกนร้องลั่นอย่างดีอกดีใจและพร้อมใจกันปรบมือรัวๆ

ฉินเจี้ยนหนู่มองไปที่หลงเสวี่ยหวง จากนั้นถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่และรู้สึกโล่งราวกับว่าได้ยกภูเขาออกจากอก

เเละในขณะนี้เอง หลงเสวี่ยหวงที่ร่างกายอ่วมเลือดท่วมกระดูกโผล่ จู่ๆหัวใจของเขาก็กระตุกเเรง

ทันใดนั้นม่านตาของฉินเจี้ยนหนู่ก็พลันขยายเเละเหมือนว่าเธอจะนึกอะไรออก จากนั้นจึงได้ตะโกนออกไปว่า “เร็วเข้า รีบทำลายมันให้สิ้นซาก! เร็วเข้า!”

และดีที่คุณชายของตระกูลนั้นมือเร็ว เขารีบคว้าไปที่กระบี่และร่ายพลังมหาศาลที่สามารถทำลายล้างทุกสิ่ง เขาเเกว่งกระบี่ไปยังหลงเสวี่ยหวงทันที

แต่ในขณะที่กระบี่ใกล้เข้าหาตัวนั้น

เเกร๊งง!

เสียงกระบี่กระทบกันจนเกิดเสียงดัง

เห็นเพียงหลงเสวี่ยหวงชี้นิ้วพร้อมกับร่างที่อาบไปด้งยเลือด ในมือเขาจับพัดกระบี่ไว้เเน่น

“นั่นอะไรน่ะ?”

ทุกคนต่างพากันตะลึงงัน