สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3452

“นี่คือ….เส้นลายค่ายกลเหรอ?”

มีคนเผลอพูดออกมา

“แย่แล้ว! มีกับดัก!”

“ถอยเร็ว!”

ชายวัยรุ่นตะโกนเสียงดัง

ทุกคนรีบวิ่งหนีลงเขา

แต่ตอนที่พวกเขาจะกระโจนออกจากอาณาเขตสิ่งปลูกสร้างนี้ ก็เห็นม่านแสงสีน้ำเงินลอยขึ้นสูง เหมือนม่านพลังขวางทางพวกเขาไว้

“ถอยออกไปให้หมด!”

ราชาขวานสังหารตะโกนขึ้น จากนั้นยกขวานคู่ฟาดใส่ม่านแสงอย่างแน่วแน่

เคร้ง!

ขวานคู่ทุบลงไป เกิดเสียงเคร้งดังขึ้น จากนั้นด้านในม่านแสงก็มีพลังโหมกระพือขึ้น ฟาดมาใส่ร่างของราชาขวานสังหาร

ราชาขวานสังหารถูกโจมตีกลับ

ฉินเจี้ยนหนู่สีหน้าตึงเครียด รีบวิ่งไปสังเกตม่านพลังทันที จากนั้นพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า: “คือพลังของหลงเสวี่ยหลง! ม่านพลังนี้ถูกยันต์พิเศษทำการเปลี่ยนแปลง สามารถโจมตีกลับทุกอย่าง!”

“อะไรนะ?”

“งั้นก็หมายความว่า….พลังมหาศาลไม่สามารถเปิดม่านพลังได้อย่างนั้นเหรอ? พวกเราทำได้เพียงกำจัดโครงสร้างม่านพลังนี้ ถึงจะหนีออกไปได้ใช่ไหม?”

“เช่นนี้ งั้นก็กำจัดม่านพลังนี้ทิ้งเถอะ!”

ชายวัยรุ่นตะโกนด้วยความโกรธ ผลักกลุ่มคนออกแล้วเดินไปข้างหน้า เขาเร่งขับเคลื่อนพลังแห่งสวรรค์ หมายจะหาจุดกำเนิดของม่านพลัง

แต่เวลานี้ มีเสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังมา

“ฮ่าๆๆๆ….กำจัดม่านพลังเหรอ? พวกคุณโลกสวยเกินไปแล้ว! คิดว่าม่านพลังของผม หมาแมวอะไรก็สามารถกำจัดได้เหรอ?ฮ่าๆๆ…”

เมื่อเสียงนี้ดังออกมา เงาร่างจำนวนมากได้พุ่งออกมาไม่รู้ว่ามาจากที่ไหน!

คนที่เป็นผู้นำ คือบรรพบุรุษตระกูลหม่าน!

ฉินเจี้ยนหนู่เห็นสถานการณ์นี้ ใบหน้าสวยเต็มไปด้วยความเยือกเย็น

ที่แท้คือกับดัก!

สำนึกผิดไม่ทันแล้ว ถ้าก่อนหน้านี้ฟังคำพูดเจ้าหนุ่มนั่น ก็ไม่ตกอยู่สถานการณ์เช่นนี้หรอก!

พูดแล้วเจ้าหนุ่มนั่นล่ะ?

ฉินเจี้ยนหนู่มองไปรอบๆ มองหาร่างของหลินหยาง แต่ว่ามองไปรอบๆแล้ว กลับไม่เห็นหลินหยางกับจิ่วอวี่!

ทำไมไม่เห็นพวกเขาแล้ว?

หรือว่า….หนีไปแล้วเหรอ?

ฉินเจี้ยนหนู่ทอดถอนหายใจเบาๆ และไม่คาดหวังให้สองคนนี้ช่วยตัวเอง

เธอเหลือบมองชายวัยรุ่นคนนั้น

ทว่ากลับเห็นใบหน้าชายวัยรุ่นท่วมท้นไปด้วยเหงื่อ จ้องมองม่านพลังด้วยสีหน้าตึงเครียดมากขึ้น

ชัดเจน เขามองม่านพลังนี้ไม่ทะลุโปรดโปร่ง

“เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว พวกเรามีแค่ทางเลือกเดียว!”

ฉินเจี้ยนหนู่พูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง

สายตาทุกคนทยอยจับจ้องมองมา

เขาอารมณ์ฉุนเฉียว นิสัยตรงไปตรงมา จะทำสมาธิควบคุมจิตใจได้อย่างไร?

เสียงท่องตัวอักษรถ่ายทอดมาไม่นาน เขาก็กระอักอาเจียนออกมาเป็นเลือด ชักดิ้นชักงอบนพื้นไม่หยุด ผิวหนังแตกร้าว

เป็นแบบนี้ต่อไป ทุกคนจะตายแบบร่างระเบิดแน่

ฉินเจี้ยนหนู่กัดฟันกรอด บูชาแผนที่หมื่นดาบออกมาอีกครั้งหนึ่ง

ฮูลา!

บันทึกแผนที่ขนาดใหญ่เปิดออก ดาบลมปราณจำนวนมากทะลักออกมาจากแผนที่ มันโอบล้อมทุกคนไว้ และตัดออกจากโลกภายนอก

ปราณดาบโหมกระหน่ำ โจมตีเสียงท่องคัมภีร์ให้ออกไป

ผู้คนถึงได้หลุดพ้นจากความเจ็บปวด

แต่เวลานี้ ทุกคนก็ถูกควบคุมอยู่ท่ามกลางปราณดาบ เหมือนลูกไก่ในกำมือ…

“แผนที่หมื่นดาบ？หึหึ ดี! ดีมาก! วันนี้ไม่เพียงแต่เป็นตัวแทนกำจัดภัยคุกคามให้เจ้านาย ยังสามารถแย่งแผนที่หมื่นดาบมอบให้เจ้านายด้วย ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว! ฮ่าๆๆๆ….”

บรรพบุรุษตระกูลม่านหัวเราะลั่น จากนั้นชูมือขึ้นทันที

“มีเจ้านายคุ้มอยู่ สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงแค่ลูกแกะ พวกเรารีบกินยาเร็ว ป้องกันเสียงท่องตัวอักษร เข้าสู่ม่านพลัง สังหารฆ่าเชลย!”

“รับทราบ!”

ทุกคนตะโกนขึ้น

แต่ละคนดึงอาวุธออกมา วาดไม้วาดมือ หมายจะเข้าไปในม่านพลังนี้ เพื่อสังหารฉินเจี้ยนหนู่และคนอื่นๆ

แต่ในเวลานี้ มีเสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลังบรรพบุรุษตระกูลม่าน

“บรรพบุรุษตระกูลม่าน….พวกเราเจอกันอีกแล้ว!”