หลินหยางไม่ได้ถามอีก
ยังไงเขาก็มาที่ชีพจรมังกรใต้ดินเป็นครั้งแรก ไม่ได้รู้รายละเอียดอะไรลึกซึ้งเกี่ยวกับที่นี่
เดิมทีนึกว่าชีพจรมังกรใต้ดินจะมีเทพเซียนแห่งแผ่นดินเยอะ ตอนนี้ดูแล้ว เทพเซียนแห่งแผ่นดินอยู่ที่นี่น้อยมาก
ตรงกันข้ามคือคนที่เป็นเย้าเหรินแบบจิ่วอวี่นี้มีเยอะมาก
แต่นี่ก็ไม่ควรโทษดูถูกคนประเภทแบบจิ่วอวี่
คนอื่นใช้ยาเพิ่มพูนพลังฝีมือ คุณไม่กินยา อีกทั้งไม่สามารถทะลวงได้ งั้นก็ทำได้แค่ยอมให้คนข่มเหงรังแก ดูถูกเหยียดหยามจนอับอาย
“พวกแกสองคนพูดฉอดๆอะไรกัน? ถ้ายังกล้าแอบคุยกันอีกนะ เชื่อไหมว่าฉันตัดลิ้นพวกแกขาดแน่?”
เวลานี้ ชายร่างกำยำคนหนึ่งที่เดินอยู่ในกลุ่มเกิดความไม่พอใจ จึงจ้องเขม็งใส่จิ่วอวี่กับหลินหยาง และตะคอกขึ้น
จิ่วอวี่โมโห เดิมทียังอยากจะพูดสักคำ แต่พอเห็นขวานสองอันด้านหลังชายรูปร่างสูงใหญ่แล้ว สีหน้าก็เปลี่ยน ตามด้วยยิ้มแล้วพูดว่า: “นายท่านโปรดให้อภัยด้วยๆ”
“หึ!”
ชายรูปร่างสูงใหญ่ไม่พูดอะไรอีก
“ราชาขวานสังหาร ทรงพลังไม่มีที่สิ้นสุด เคยใช้ดาบขวานคู่ฆ่าฟันเทพเซียนแห่งแผ่นดินหนึ่งองค์มาแล้ว ถึงแม้ว่าใช้ตีน้อย แต่พลังไม่สามารถคาดเดา บางที อาจจะถึงระดับดินแดนเทพเซียนแล้ว”
จิ่วอวี่ใช้พลังแห่งสวรรค์ล้อมรอบเสียงที่คุยกันไว้
หลินหยางพยักหน้า
ทั้งสองคนวิเคราะห์ดูคนที่อยู่ในทีม ถึงได้พบว่าในทีมของฉินเจี้ยนหนู่ล้วนเป็นผู้มีฝีมือสูง
ถึงแม้จะมีเย้าเหรินไม่น้อย แต่คนจำนวนมากไม่ใช่ว่าพึ่งยาแล้วก็จะมาแข่งขันกับยอดฝีมือของเทพเซียนแห่งแผ่นดินได้เลย
ดูอย่างนี้แล้วฉินเจี้ยนหนู่ก็มีการเตรียมตัวมา
ขบวนเดินนำหน้า เพราะตอนนี้เข้าถึงอาณาเขตของหลงเสวี่ยหวงแล้ว ดังนั้นก็จะเจอกับลูกน้องของหลงเสวี่ยหวงได้ตลอดเวลา
สำหรับพวกลูกน้องเหล่านี้ ฉินเจี้ยนหนู่ไม่พูดมาก เธอพาคนสังหารฆ่าเลยทันที
การฆ่าครั้งนี้ แน่นอนว่าทำให้หลงเสวี่ยสั่นคลอนได้
รอขบวนมาถึงแหล่งซ่องสุมที่อยู่ของหลงเสวี่ยหวง หลงเสวี่ยหวงก็ได้เตรียมการป้องกันไว้เรียบร้อยแล้ว
นี่คือภูเขาใหญ่ที่ประหลาดขรุขระ
ยอดภูเขาใหญ่ห่างจากยอดชั้นหินใกล้มาก บริเวณยอดถ้ากระโดดสูงขึ้นมาหน่อย ก็จะสัมผัสได้ถึงพลังมังกร
และเวลานี้ ภูเขาใหญ่ได้ถูกล้อมรอบไว้ด้วยม่านพลัง ถนนเส้นหนึ่งบนภูเขาก็พบรังสีสะท้อนหลากหลายสีสัน
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ตอนนี้บนภูเขามีกับดับอยู่ทุกที่
“เปิดภูเขา!”
ฉินเจี้ยนหนู่พูดขึ้นอย่างราบเรียบ
“ผมเอง!”
ราชาขวานสังหารเสนอตัว จากนั้นหยิบขวานคู่ด้านหลังออกมา และสาวเท้าเดินไปข้างหน้า
พลังอำนาจที่พวยพุ่งออกมานั้นเหมือนวัวป่าเถื่อนที่มีความมุ่งมั่นฮึกเหิม
เมื่อเข้าใกล้ ราชาขวานสังหารตะโกนเสียงดังลั่น จากนั้นใช้ขวานกระแทกไปทางม่านพลังอย่างโหดเหี้ยม
โฮก!
ขวานคู่แผดเสียงคำรามออกมา พลังแห่งสวรรค์อาบตัวขวานจนเป็นสีทองเหลืองอร่าม ความน่าหวาดกลัวกระเพื่อมขึ้น
ตึง!
ขวานหั่นม่านพลังเป็นชั้นๆ ม่านพลังของภูเขาใหญ่สั่นไหวขึ้นมา
“พละเยอะมาก”
หลินหยางพูดขึ้นด้วยความประหลาดใจเป็นอย่างมาก
กำลังแบบนี้ แม้แต่เขาก็ไม่ควรมองข้าม
ดูอย่างนี้แล้วกำลังของคนพวกนี้มีข้อบ่งชี้ได้จริงๆ
หลังจากสั่นสะเทือนอยู่พักหนึ่ง ม่านพลังก็ยังคงดำรงอยู่เหมือนเดิม
แต่บริเวณที่ขวานกระทบนั้น พบว่ารอยแตกแล้ว
“ทำต่อไป!”
ฉินเจี้ยนหนู่พูดขึ้นด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
“ฮ่าๆ ม่านพลังชนิดนี้ ต่อต้านขวานของผมไม่ได้หรอก!”
ราชาขวานสังหารหัวเราะ แล้วโบกสะบัดแขนต่อ
ปัง!
ถ้าเป็นชายตาเดียวคนก่อนหน้านั้น จิ่วอวี่รู้สึกว่าร่วมมือกับหลินหยาง อาจจะยังมีแรงต่อสู้
แต่เมื่อเป็นกลุ่มของฉินเจี้ยนหนู่ ทั้งสองคนไม่มีโอกาสชนะเลย
นอกจากเชื่อฟังทำตามคำสั่งของพวกเขา ก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว
แต่ทว่าตอนที่จิ่วอวี่เดินตามเข้าไป จู่ๆหลินหยางก็พูดว่า: “คุณก็อยู่ที่นี่ ไม่ต้องเคลื่อนไหว ผมเข้าไปเอง”
“ท่าน นี่…จะทำแบบนั้นได้ยังไง?”
จิ่วอวี่ร้อนใจ
“วางใจ ไม่เป็นไรหรอก”
หลินหยางพูดอย่างราบเรียบ จากนั้นเดินไปที่อุโมงค์
จิ่วอวี่อ้าปากเหวอ มองแผ่นหลังของหลินหยาง ไม่รู้จะพูดอะไรดี
สายตาทุกคนที่อยู่บริเวณโดยรอบเพ่งเล็งมา
ไม่นาน หลินหยางก็ยืนอยู่หน้าอุโมงค์ม่านพลังนั่น
ม่านพลังปกติเมื่อถูกโจมตีแตก ก็ย่อมเหมือนกระจกแตกพังทลายอย่างรวดเร็ว แต่ม่านพลังอุโมงค์อันนี้ คือมีความสามารถซ่อมแซมตัวเองได้
ถ้าฝ่ายตรงข้ามลงมือตอนระบบนี้ทำงานอยู่ งั้นความสามารถซ่อมแซมตัวเองชนิดนี้ก็กลายเป็นกับดักอันหนึ่งนะสิ
หลินหยางยื่นมือออกไป และนำนิ้วทั้งห้าเข้าสู่อุโมงค์ม่านพลัง
ไม่มีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น
ทันใดนั้น เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ และคนทั้งคนก็พุ่งไปข้างในอุโมงค์
แต่วินาทีที่เขาพุ่งเข้าไป
แค้ก!
ม่านพลังที่เดิมทีแตก จู่ๆมีการซ่อมแซมตัวเอง อีกทั้งภายในเขตที่ซ่อมแซม ยังมีพละกำลังน่ากลัวลอยขึ้นสูง และรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว สุดท้าย…
ครืน!
ระเบิดขนาดใหญ่โตหล่นมา
หลินหยางถูกระเบิดทำลายล้างกลืน…

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...