“ฉินเจี้ยนหนู่? คุณรู้จักเหรอ?”
หลินหยางถามด้วยความแปลกใจ
“ลูกสาวคนโตของตระกูลฉินเจี้ยนเขตหลงจิน พรสวรรค์เป็นหนึ่ง ฝีมือไม่เป็นสองรองใคร จิ่วอวี่โชคดีได้พบเจอเธอครั้งหนึ่ง!”
จิ่วอวี่พูดขึ้น จากนั้นเดินไปคารวะ: “ขอบคุณคุณหนูใหญ่ที่ลงมือช่วยเหลือ!”
“พวกคุณเป็นใคร? ทำไมถึงถูกคนของหลงเสวี่ยหวงจับตามอง?”
ฉินเจี้ยนหนู่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา ใบหน้าเต็มไปด้วยความเฉยชา
“พวกเรา….พวกเราแค่มาฝึกฝนฌาน”
จิ่วอวี่พูดขึ้นด้วยความลังเลใจ
“พวกเราไม่รู้จักคนพวกนี้ คิดว่ามูลเหตุน่าจะมาจากตระกูลม่าน”
หลินหยางพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า: “พวกเรากำลังหาบรรพบุรุษตระกูลม่าน พวกเขาน่าจะได้ยินที่พวกเราพูดกัน ถึงได้ลงมือกับพวกเรา!”
“พวกคุณหาบรรพบุรุษตระกูลม่านทำไม?”
“คนนี้กับผมมีความแค้นกัน”
หลินหยางพูดขึ้น
“ใช่เหรอ?”
ฉินเจี้ยนหนู่พิจารณาหลินหยางอยู่สักพักหนึ่ง จากนั้นพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า: “บรรพบุรุษตระกูลม่านเป็นหนึ่งในทหารของหลงเสวี่ยหวง คุณหาเรื่องคนคนนี้ สุนัขรับใช้ของหลงเสวี่ยหวงจะปล่อยคุณไปง่ายๆเหรอ?”
“ที่แท้เป็นเช่นนี้นี่เอง”
“สามเดือนก่อนหลงเสวี่ยหวงสังหารน้องชายที่ไปท่องเที่ยวข้างนอกของฉัน ฉันสาบานเลยว่าจะต้องสังหารแก้แค้นคนนี้ให้ได้! พวกคุณสองเองก็จัดการหลงเสวี่ยหวงไม่ได้ ในเมื่อคุณต้องการฆ่าบรรพบุรุษตระกูลม่าน งั้นก็ไปกับฉันเถอะ”
ฉินเจี้ยนหนู่พูดขึ้น จากนั้นหมุนตัวเดินนำหน้าไป
“ท่าน?”
จิ่วอวี่มองหลินหยาง
“มีคนมาช่วยเพิ่มอีกหนึ่งคน ไม่ดีเหรอ? ติดตามเถอะ”
หลินหยางยิ้มแล้วพูดขึ้น
ทั้งสองคนเดินตามกลุ่มของฉินเจี้ยนหนู่ไป
แต่เพื่อนร่วมเดินทางของฉินเจี้ยนหนู่กลับไม่พอใจเล็กน้อย
จิ่วอวี่สายตาเปลี่ยนเล็กน้อย ตามด้วยพูดอธิบายด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า: “เขาคือนักล่าเงินรางวัลที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่ง”
“นักล่าเงินรางวัลเหรอ?”
“ใช่ คนผู้นี้เป็นนักล่าเงินรางวัลที่เก่งมาก เขาฝึกทดสอบ ดำเนินการเลื่อนขั้น เงินรางวัลที่ผู้ยิ่งใหญ่ประกาศออกมานั้นจะมีความท้าทายมากหลังจากทำภารกิจสำเร็จเงินรางวัลที่มอบให้ก็เยอะ เล่ากันว่าหลงเสวี่ยหวงก็ใช้วิธีแบบนี้ ก้าวเข้าสู่ดินแดนเทพเซียนแห่งแผ่นดิน อีกทั้งทำการทดสอบเพื่อเลื่อนขั้นฝีมือของตัวเองไม่หยุด”
“คนแบบหลงเสวี่ยหวงไม่น้อยเลย ในกลุ่มมีคนโดดเด่นบ้างเล็กน้อย ก็ถูกเรียกว่าเป็นนักล่าเงินรางวัลแล้ว!”
“คนประเภทนี้ถูกเหล่าเจ้าพ่อค่าหัวกีดกัน! เพราะหลังจากที่ฝีมือของเหล่านักล่าถึงระดับสูงแล้ว ก็จะไปท้าเจ้าพ่อค่าหัวแต่ละเขตพื้นที่ เข่นฆ่าพวกเขา จากนั้นจะยึดและเข้าแทนที่ กลายเป็นเจ้าพ่อค่าหัวคนใหม่!”
“และเชิงหวังเจ้าพ่อค่าหัวของเขตนี้ ก็หวาดกลัวหลงเสวี่ยหวงมาก! อยากจะกำจัดเขาทิ้งตลอดเวลา”
“แต่ตอนนี้ในมือของหลงเสวี่ยหวงเองก็รวบรวมยอดฝีมือไว้เป็นจำนวนมาก และคนเหล่านี้ซ่อนตัวอยู่ในป่าเขาที่อยู่ห่างไกลไม่ค่อยออกมา น้อยที่จะปรากฏตัว เพราะฉะนั้นเชิงหวังก็ไม่กล้าเสนอบุ่มบ่าม”
จิ่วอวี่พูดอย่างไม่สะทกสะท้าน
แต่หลินหยางได้ฟังแล้วกลับขมวดคิ้วเป็นปม
“ในเมื่อสถานการณ์ของพื้นที่นี้เป็นแบบนี้ เพราะเหตุใดฉินเจี้ยนหนู่ถึงไม่ช่วยเป็นกำลังให้กับเชิงหวัง รับมือหลงเสวี่ยหวงละ ตรงกันข้ามกลับพาคนไปฆ่าด้วยตัวเอง? แม้แต่เจ้าพ่อค่าหัวยังไม่กล้าโจมตี เธอรับมือได้เหรอ?”
แต่จิ่วอวี่ได้ยินกลับส่ายหน้าไปมา
“ท่าน ในนี้มีอะไรมากมาย ยากที่จะพูด ยากที่จะเล่า…”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...