สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3429

"จ่ายค่าชดเชย?"

หลินหยางมองไปที่ซานเหยียนหั่ว

"ใช่"

ซานเหยียนหั่วพยักหน้าและกล่าวด้วยรอยยิ้ม "ก่อนที่เราจะเดินทางก็ได้พูดคุยกับผู้นำนิกายแล้ว ผู้นำบอกว่าชื่นชมในความสามารถของหมอเทวดาหลินมากและไม่หวังจะเป็นศัตรูกับคุณ ฉะนั้นเขาจึงให้นิกายเทพเพลิงนำเงินห้าสิบล้านเพื่อเป็นค่าชดเชยที่อารักขาจินเหยาทำร้ายคนของหยางหัว และนอกจากนั้นผู้นำของเราได้คัดเลือกชุดสมบัติที่ดีที่สุดชิ้นหนึ่งมามอบให้กับหมอเทวดาหลินเพื่อขอให้เรื่องนี้จบลง"

เมื่อพูดจบซานเหยียนหั่วก็โบกมือ

จากนั้นคนที่อยู่ข้างหลังก็ยกกล่องหีบเข้ามาหนึ่งกล่องและวางไว้ตรงกลางของห้องรับแขก

ผู้นำหยุนเซียวที่อยู่ข้างๆ เดินเข้าไปเปิดกล่องหีบที่อยู่ตรงหน้า

อย่างไรก็ตาม ของที่วางอยู่ในกล่องเป็นเพียงเครื่องลายครามโบราณเท่านั้น ภายนอกอาจดูสวยงาม แต่นอกจากจากพลังงานเล็กน้อยที่ติดอยู่กับพื้นผิวภายนอกแล้วก็ไม่มีอะไรอื่นอีก ซึ่งมูลค่าของมันต่ำกว่าสิ่งที่เรียกว่าสมบัติตกทอดอย่างมาก

ผู้นำหยุนเซียวหยิบขึ้นมาดูสองสามชิ้นและมองดูอย่างละเอียด จากนั้นใส่กลับเข้าไปในกล่องพร้อมกับเดินไปหาหลินหยางและกระซิบ "ของเหล่านี้ซื้อได้ในร้านขายของเก่าทั่วไปได้ หัวหน้าพันธมิตร เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่มีความจริงใจเลยสักนิดเดียว!"

หลินหยางพยักหน้า

ในความเป็นจริง เขาก็รู้ว่าไม่มีของมีค่าหรือสำคัญอะไรอยู่ข้างในกล่องเลยแม้แต่นิดเดียว

ยิ่งไปกว่านั้น ค่าสินไหมชดเชยจากนิกายเทพเพลิงก็ไม่ได้ดูว่าจริงใจเลยแม้แต่นิดเดียว

หลินหยางเดินไปข้างหน้าและกวาดสายตามองสิ่งที่อยู่ในกล่องด้วยสีหน้าเรียบเฉยอย่างมาก

ซานเหยียนหั่วกลับคอยจับจ้องมองเขาและจากนั้นก็กล่าวด้วยรอยยิ้ม "หมอเทวดาหลิน สิ่งของเหล่านี้มีปัญหาอะไรเหรอ?"

"ไม่มีปัญหาเลย"

หลินหยางกล่าว "แต่ผมอยากถามหน่อยว่านี่เป็นสิ่งที่นิกายเทพเพลิงต้องการมอบให้เราจริงเหรอ?"

"ทำไมเหรอ? ยังไม่พอเหรอ? ชดใช้ทั้งเงินแถมยังมอบสมบัติมีค่าให้อีก ควรพอแล้วเถอะ!"

ซานเหยียนหั่วยังไม่ทันพูดอะไร เสียงเทียนก็กล่าวขึ้นมาอย่างไม่สบอารมณ์

"เสียงเทียน คุณยังเห็นผมในสายตาหรือเปล่า? บอกให้คุณหุบปากไม่ใช่เหรอ?"

ซานเหยียนหั่วหันไปตะคอกใส่ด้วยความโกรธ

เสียงเทียนมองซานเหยียนหั่วอย่างเยือกเย็นและจากนั้นก็เลือกที่จะเงียบ

แต่โม่เฉินและไป๋ฮั่วสุ่ยที่อยู่อีกฝั่งกลับยืนเหงื่อไหลเต็มตัว

สิ่งของเหล่านี้ไม่ได้มีค่าอะไรเลยสำหรับพวกเขา

"รองผู้นำนิกาย แบบนี้ไม่ดูไม่ให้เกียรติกันเกินไปหน่อยเหรอ? หยางหัวเองก็ไม่ใช่บริษัทเล็กๆ อะไร อีกอย่างหมอเทวดาหลินก็มีสถานะสูงส่งเป็นถึงผู้นำพันธมิตรในดินแดนแห่งความเงียบและความตาย แต่พวกคุณกลับใช้สิ่งนี้เป็นของชดเชย? ไม่...ไม่เหมาะสมเลยสักนิด!"

โม่เฉินดึงซานเหยียนหั่วมากระซิบ

"ท่านโม่เฉิน ผมเองก็ทำอะไรไม่ได้ นี่เป็นความต้องการของผู้นำ"

ซานเหยียนหั่วส่ายหน้ากล่าว

โม่เฉินพูดไม่ออก

"คุณซานเหยียนหั่ว ฉันและคุณโม่เฉินได้เห็นความสามารถและความแข็งแกร่งของหยางหัวด้วยตาตัวเอง อีกอย่างฉันเองก็พูดกับผู้นำนิกายแล้วว่าหมอเทวดาหลินมีทักษะระดับขั้นเทพเซียนแห่งแผ่นดิน! พวกคุณใช้สิ่งเหล่านี้ไม่ถือเป็นการดูถูกเขาหน่อยเหรอ? หากหมอเทวดาหลินโกรธขึ้นมาเราจะทำยังไง?"

ไป๋ฮั่วสุ่ยกล่าวเสียงแหบแห้ง

"ไม่ๆ ผมไม่ได้เป็นคนใจกว้างเลย"

หลินหยางส่ายหน้าและกล่าวออกไป "ในทางตรงกันข้าม จิตใจของผมแคบมาก แคบขนาดที่มีแค้นก็ต้องชำระ!"

เมื่อทุกคนได้ยินก็ต่างตกตะลึง

"จินเหยาทำร้ายคนของผมไปยี่สิบเจ็ดคน พวกคุณตรงนี้มีอยู่ด้วยกันทั้งหมดสามสิบแปดคนใช่ไหม?"

หลินหยางหันไปกล่าว "เตรียมเงินสดหนึ่งร้อยล้านและจากนั้นก็เตรียมของมีค่าจำนวนขนาดเดียวกันนี้สองกล่อง! เพื่อส่งไปที่นิกายเทพเพลิง!"

เมื่อพูดจบทุกคนต่างหน้าถอดสี

"หมอเทวดาหลิน คุณ...คุณคิดจะทำอะไร?"

"ฆ่าคนของผมแล้วก็คิดจะชดเชยด้วยสิ่งเหล่านี้เหรอ? ได้ ผมก็จะฆ่าพวกคุณและชดเชยแบบเดียวกันคงไม่มีปัญหาใช่ไหม?" หลินหยางกล่าวอย่างเย็นชา

"แต่คนของคุณก็ถูกช่วยชีวิตจนกลับมามีชีวิตอีกครั้งแล้ว! พวกเขายังไม่ตาย!"

ซานเหยียนหั่วรีบกล่าว

"ผมเป็นคนช่วยให้พวกเขาฟื้นขึ้นมา มันเกี่ยวอะไรกับพวกคุณ?"

หลินหยางถามกลับ

ซานเหยียนหั่วพูดไม่ออก

ขณะนี้เอง ผู้นำหยุนเซียวก็ได้กระตุ้นพลังปราณพร้อมกับมองไปที่ซานเหยียนหั่วอย่างเย็นชาและเตรียมลงมือ

ซานเหยียนหั่วตกตะลึงจนหน้าถอดสี