ขย้ำรักเลขา NC-20 นิยาย บท 125
“แก!”
“ผมมาที่นี่เพื่อแจ้งให้ทราบ ว่าทุกคนในที่นี้ไม่มีสิทธิ์ไล่ไอรินไปไหนทั้งนั้น ไอรินต่างหากที่มีสิทธิ์ไล่พวกคุณได้”
“พูดอะไรของแก” คุณลุงโรเบิร์ต พี่ชายต่างแม่ของแด๊ดที่ไม่เอาอ่าว แถมยังติดหนี้เป็นล้านยูโรเอ่ยถามเสียงเขียว
“นั่นสิ พูดอะไรของเธอน่ะดีน” ป้าสะใภ้ถามย้ำ
พลชวางเอกสารลงบนโต๊ะกลางด้วยสีหน้าเรียบสนิท
“ที่นี่.. คฤหาสน์หลังนี้เป็นของผมตั้งแต่คุณย่าใหญ่ไม่ได้จ่ายดอกเบี้ยตามกำหนดแล้วครับ”
“อะไรนะ!”
“เมื่อสี่ปีก่อนคุณย่าใหญ่กู้เงินจากผมไปสิบห้าล้านยูโรเพื่อช่วยคุณลุงจ่ายหนี้พนัน โดยใช้คฤหาสน์หลังนี้มาจำนอง”
“แล้วยังไง”
“ตามสัญญา ถ้าคุณย่าใหญ่ขาดจ่ายดอกเบี้ยเกินหนึ่งปี หรือหาเงินมาใช้คืนไม่ได้ภายในสิบปี คฤหาสน์หลังนี้จะตกเป็นของผมโดยไม่มีเงื่อนไข และคุณย่าใหญ่ก็ทำผิดสัญญาข้อแรกไปแล้วครับ”
“อะไรนะ”
“คฤหาสน์หลังนี้เป็นของผมตั้งแต่เมื่อสองปีก่อน และตอนนี้ ผมได้มอบมันเป็นของขวัญให้กับไอรินเรียบร้อยแล้ว ดังนั้น...ที่นี่มีเจ้าของชื่อ ไอริน แม็กซ์เวล ภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของผม”
“FUCK!”
“ดีน!!”
“ผมขอเตือนว่าถ้ายังอยากอยู่ที่นี่ต่อไม่ต้องออกไปเร่ร่อนข้างนอก กรุณาทำตัวดี ๆ กับเธอ เพราะถ้าเธอต้องการให้พวกคุณย้ายออกเมื่อไหร่ ผมจะไม่ห้ามซักคำ”
“แก ไอ้คนอกตัญญู!! แกเห็นเมียชั้นต่ำของแกดีกว่าญาติพี่น้อง!!”
“และอย่าได้คิดจะลอบทำร้ายผมหรือภรรยาของผมเด็ดขาด พวกคุณรู้ดีว่าผมมีเพื่อนชื่อราฟาเอล รอสซี”
“นี่แก! แกกล้าเอามาเฟียชั้นต่ำมาขู่พวกฉันอย่างงั้นเหรอ!! แกมันใฝ่ต่ำตั้งแต่เลือกเพื่อนยันเลือกเมีย เลือดชั้นต่ำในตัวแกมันแรงมากใช่ไหม!!”
“คุณลุง ผมขอเตือนอีกครั้ง ถ้าคุณลุงยังไม่หยุด..”
“แกจะทำไมห๊า!!”
“โรเบิร์ต นั่งลง”
“คุณแม่ครับ”
“แม่บอกให้นั่งลง!!!”
โรเบิร์ตยอมนั่งลงแม้ไม่เต็มใจ
คุณนายแม็กซ์เวลหลับตาลงสักพัก ก่อนจะค่อย ๆ เปิดเปลือกตาขึ้นช้า ๆ สายตาที่มองหลานนอกไส้มีแต่ความเกลียดชัง ทว่าตอนนี้เธอเป็นแค่ลูกไก่ในกำมือของเด็กคนนั้น
แพ้มาตลอด.. เธอแพ้มาตลอด สามีไม่รัก มีลูกก็ไม่รักดี ยิ่งหลานที่เกิดจากลูกชาย คนหนึ่งติดคุก อีกคนติดยา ไม่รู้ว่ามันเป็นเวรเป็นกรรมอะไรนักหนา เธอถึงได้พบเจอกับเรื่องเลวร้ายแบบนี้ตลอด
เหนื่อยเหลือเกิน ปีนี้เธออายุใกล้แปดสิบปีเต็มทน ไม่รู้ว่าจะอยู่มองโลกใบนี้ไปได้อีกนานแค่ไหน บางที.. เธอควรปล่อยวาง
หญิงชราลุกขึ้นยืน เธอปรายตามองหลานนอกไส้และหญิงสาวที่นั่งเงียบมาตลอด ก่อนจะหันไปมองลูกชายด้วยสายตาผิดหวัง
“ผมขอตัว”
พลชประคองไอรินขึ้นยืน เขามองหน้าคนรักที่ซีดลงด้วยความสงสารเห็นใจ ที่จริงเขาไม่น่าพาไอรินมาที่นี่เลย
“ริน ไปกันเถอะ”
“ดีนคะ” ไอรินเรียกสามีเสียงแผ่ว “ดีน รินรู้สึก..”
“ริน คุณเป็นอะไร ริน! ทำไมคุณหน้าซีดขนาดนี้?”
“ระ ริน..”
ฟุบ!
“ไอริน!!!”
.
.
.
.
.
TBC
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ขย้ำรักเลขา NC-20