ขย้ำรักเลขา NC-20 นิยาย บท 124

“อืม” ไอรินทำท่าคิดหนัก “ดาร์กช็อกโกแลต!”

“งั้นเลือกรสนี้ก่อน ส่วนรสอื่นเอาไว้ทานทีหลัง ร้านเจลาโตในอิตาลีมีเยอะกว่าร้านสะดวกซื้ออีก คุณไม่ต้องกลัวว่าจะไม่ได้ทานรสอื่น”

“คุณพูดเหมือนรินตะกละ”

“ถึงคุณจะตะกละจริง ๆ ผมก็เลี้ยงไหว เอาดาร์กช็อกโกแลตให้ภรรยาผมหนึ่งที่ครับ” ท้ายประโยคพลชหันไปพูดกับคนขาย

ไม่นานเจลาโต้รสชาติเข้มข้นก็มาอยู่ในมือของไอริน หญิงสาวค่อย ๆ เล็มทีละนิดพร้อมฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี มิชชั่นแรกสำเร็จแล้ว ไอรินอยากกินเจลาโตที่อิตาลีมานาน

“เลอะแล้ว”

พลชรั้งคนรักเอาไว้ ก่อนจะใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดมุมปากที่เปื้อนคราบช็อกโกแลตออก นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มวาววับทำให้ไอรินไม่กล้าจ้องมองนาน ๆ เธอหลุบตาลง พร้อมถามเสียงเบาว่า

“คุณไม่ทานเหรอคะ รินไม่เห็นซื้อ”

“ขอทานกับคุณได้ไหม”

ไอรินมองเจลาโตในมือ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเป็นประกายคู่นั้น

เมื่อกี้สามีบอกว่าขอทานเจลาโตของเธออย่างนั้นเหรอ..

“รินไม่ให้!”

พลชหน้าเหวอ ไม่คิดว่าแค่ขอแบ่งเจลาโตจะทำให้ไอรินขึ้นเสียงใส่เขาแบบนี้

“..ริน”

“รินไม่ให้ ฮือออ ถ้าคุณอยากทานก็ไปซื้อเองสิ มาแย่งรินทำไม ฮึก!”

วันนั้นพลชต้องรีบพาภรรยากลับห้องพัก เพราะไอรินร้องไห้ไม่หยุด เหตุผลเพราะเธอหวงเจลาโตและไม่อยากให้สามีแย่งไปกิน

.

.

ที่นี่คงเป็นที่เดียวในอิตาลีที่พลชไม่อยากมาเหยียบมากที่สุด แต่ถึงเขาจะไม่ต้องการมามากแค่ไหน แต่เพื่อจัดการทุกอย่างให้จบลง พลชจึงต้องจำใจพาทั้งตัวเองและภรรยามาที่แห่งนี้

คฤหาสน์แม็กซ์เวล

คฤหาสน์อายุหลายร้อยปีที่ยังคงสวยสง่าตั้งอยู่ในโรม เนื้อที่กว่าสิบไร่กว้างขวาง ตัวตึกปูนมีสามชั้น แบ่งเป็นสามสิบห้องนอน มีเรือนคนใช้แยกออกไปต่างหาก รอบตึกเป็นสวนที่สวยงามเพราะได้รับการดูแลอย่างดี บ่อน้ำพุหน้าบ้านมีรูปปั้นของเทพเจ้ากรีกอย่างซุสยืนตระหง่าน และตลอดเส้นทางจากรั้วบ้านไปยังตัวตึก ยังประดับไปด้วยรูปปั้นของเทพเจ้ากรีกอีกนับสิบที่ตั้งไว้เรียงราย

“ฉันเคยบอกแกว่ายังไงดีน” หญิงชราไม่สนใจผู้หญิงที่เอ่ยทักทาย เธอหันไปพูดกับหลานชายนอกไส้เหมือนไอรินไม่มีตัวตน “ฉันเคยบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าเป็นเหมือนปู่ของแก”

“คุณย่าใหญ่ ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อฟังคุณพูดเรื่องนี้”

“ทำไมฉันจะพูดไม่ได้! ในเมื่อแกมันใฝ่ต่ำเหมือนปู่แกไม่มีผิด พ่อแกรึอุตส่าห์ถีบตัวเองจนได้ดี แต่งเมียดี ๆ เข้าตระกูลลบคำครหา แต่แกกลับไปคว้าเอาผู้หญิงที่ไหนไม่รู้มาทำเมีย แกนี่มันใฝ่ต่ำจริง ๆ นะดีน”

“คุณย่าใหญ่ หยุดดูถูกภรรยาของผม”

“ทำไม มันฟังออกหรือไง ผู้หญิงต่ำ ๆ ที่แกหลับหูหลับตาคว้ามาพูดภาษาอังกฤษได้หรือเปล่าก็ไม่รู้ ฉันจะพูดเท่าไหร่มันก็ฟังไม่ออกหรอก น่าเสียดายจะตาย ถ้าฟังออกคงดีกว่านี้ จะได้รู้ว่าฉันไม่ต้อนรับมัน”

“คุณย่าใหญ่!”

“เลิกกับมันซะ แล้วฉันจะหาคนที่คู่ควรให้แกเอง”

พลชกำมือแน่น เขากัดฟันจนสันกรามนูนขึ้น

“หรือไม่ก็ให้มันเป็นน้อยไป ส่วนตำแหน่งเมียหลวงต้องเป็นคนที่คู่ควรกับแม็กซ์เวลเท่านั้น”

“หุบปาก!!!” เสียงตะโกนกร้าวปิดปากอีกฝ่ายได้แทบจะทันที “ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อฟังความเห็นของคุณ มิสซิสแม็กซ์เวล!”