คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 691

หลังจากที่อวี้มั่วซวินอ่านเสร็จ ก็เบะปากพูดว่า “ทานข้าวด้วยกันมันพิสูจน์อะไรไม่ได้หรอก ไม่แน่ว่าอาจจะแค่บังเอิญเจอกัน เลยมาทานข้าวด้วยกันก็ได้นี่?”

เขาไม่เชื่อว่าซางเชี่ยนกับเฟิงหลินซงจะยอมตกลงเร็วขนาดนี้

หากหลินอู๋มีชาติกำเนิดที่ใสสะอาดก็ว่าไปอย่าง แต่แม่เธอได้ขึ้นมาอยู่ในตำแหน่งด้วยวิธีที่ไม่ค่อยน่าชื่นชม เขาไม่เชื่อหรอก ว่าซางเชี่ยนกับเฟิงหลินซงจะไม่ถือสา

หรงฉือพูดว่า “ตอนที่ทานข้าวกับเฮ่อฉางปั่ว เขาก็พูดกับฉันเรื่องนี้เหมือนกัน บอกว่าพวกเขาเห็นด้วยกับเรื่องของพวกเขาแล้ว”

อวี้มั่วซวินสะอึกไปเล็กน้อย

พูดตามจริง หากเขาเป็นซางเชี่ยนกับเฟิงหลินซง แม้จะไม่ชอบหลินอู๋ แต่หลังจากที่หลินอู๋ช่วยชีวิตลูกชายของตัวเอง เขาก็คงใจอ่อนเหมือนกัน

เขาแค่นเสียงทีหนึ่ง จากนั้นก็พูดอีกว่า “ในเมื่อตระกูลเฟิงยอมตกลง งั้นเรื่องหย่าของพวกคุณ ครั้งนี้คงจะไม่มีปัญหาอะไรแล้ว ทางลูกสาวคุณล่ะ? พวกเขาบอกเธอหรือยัง?”

“น่าจะยัง แต่นี่ไม่ใช่เรื่องที่ฉันต้องเก็บมาคิด”

อวี้มั่วซวิน “ก็จริง”

เขาไม่อยากพูดถึงเรื่องที่ทำให้ไม่สบายใจพวกนี้อีก จึงยกแก้วขึ้นชนกับหรงฉืออีกครั้ง จากนั้นก็จะเปลี่ยนเรื่องคุย

สองวันต่อมา หรงฉือไปทำงานปกติ ตอนบ่ายวันศุกร์ กลับได้รับสายจากเฟิงจิ่งซิน บอกว่าเย็นนี้เธอจะมาอยู่เป็นเพื่อนหรงฉือ หลังจากที่หรงฉือตอบตกลง เฟิงจิ่งซินก็ลังเลเล็กน้อย แล้วพูดอีกว่า “แต่พรุ่งนี้เช้าหนูจะไปเที่ยวกับพวกคุณพ่อ เช้าวันเสาร์หนูก็ต้องไปแล้ว”

สำหรับเรื่องนี้ หรงฉือไม่รู้สึกแปลกใจเลย

หรงฉือพูดอย่างใจเย็นว่า “จ้ะ แม่เข้าใจแล้ว”

ข้อมูลล่าสุดที่เพิ่งรันออกมามีปัญหาเล็กน้อย หรงฉือเลยต้องทำงานล่วงเวลา พอเธอกลับถึงบ้านก็สองทุ่มกว่าแล้ว

เฟิงจิ่งซินอยากจะมาอยู่เป็นเพื่อนหรงฉือจริง ๆ

แต่หรงฉือกลับมาช้าขนาดนี้ เธอวิ่งไปกอดเธออย่างรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย “คุณแม่ ทำไมกลับมาดึงจังล่ะคะ? หนูรอคุณแม่ตั้งนาน”

“ไปอยู่เป็นเพื่อนพวกเขา?”

“ก็คงใช่แหละ บอกว่าออกไปเที่ยว”

“เหอะ ๆ ออกไปเที่ยวกับพวกเขาสองวัน แต่ให้เวลาคุณแค่คืนเดียวเองเนี่ยนะ?” พูดจบ ก็พูดอีกว่า “แต่เรื่องของพวกเขาใกล้จะสำเร็จแล้ว ทางฝั่งลูกสาวคุณคาดว่าตอนนี้พวกเขาก็คงกำลังรีบร้อนกันอยู่ และคงหวังให้ลูกสาวคุณได้ใช้เวลากับหลินอู๋บ้าง เพื่อจะได้ยอมรับเรื่องหย่าของพวกคุณได้ง่ายขึ้น”

“คงจะอย่างนั้น” หลังจากที่หรงฉือเปิดเครื่อง ก็จบบทสนทนา และคุยกับอวี้มั่วซวินเรื่องข้อมูลขึ้นมา

พวกเขาคุยกันอย่างรสออกชาติ แม้แต่เฟิงจิ่งซินอาบน้ำเสร็จแล้วเรียกหาเธอ เธอก็ยังไม่ทันสังเกตเห็นเลย

เฟิงจิ่งซินออกมาจากห้องอาบน้ำ ได้ยินหรงฉือคุยกับคนอื่นไปด้วย พร้อมกับเปิดคอมพิวเตอร์พิมพ์ไม่หยุดไปด้วย ก็รู้แล้วว่าเธอกำลังยุ่งคุยงานกับคนอื่นอยู่

เห็นว่าเรียกเธอหนึ่งครั้งแล้ว หรงฉือก็ยังไม่สังเกตเห็น เธอจึงทำได้แค่เรียกอีกครั้งหนึ่ง “คุณแม่ หนูอาบน้ำเสร็จแล้วค่ะ”

ครั้งนี้หรงฉือถึงได้สติ หันหน้ากลับมา “จ้ะ แม่รู้แล้ว”