หลังคุยเรื่องงานเสร็จ ท้องฟ้าก็มืดแล้ว ซูฉีชวนให้ออกไปทานอาหารด้วยกัน
เฟิงถิงเซิน “ขอโทษนะ ฉันยังมีเรื่องสำคัญนิดหน่อย เรื่องอาหารเอาไว้ครั้งหน้าแล้วกัน”
ซูฉีกลับยิ้ม พูดว่า “เรื่องสำคัญที่นายว่า คงไม่ใช่ไปทานอาหารกับคุณหลินหรอกใช่ไหม?”
เฟิงถิงเซินชะงักไปเล็กน้อย แต่กลับไม่ได้แก้ตัวอะไร
ซูฉีเห็นแบบนั้น ก็รู้แล้วว่าเฟิงถิงเซินยอมรับโดยปริยายแล้ว
“ก่อนหน้านี้ไหนบอกว่าคุณหลินไม่ได้เป็นอะไรมากแล้วไม่ใช่เหรอ? ยังจะดูแลประคบประหงมขนาดนี้อีก? ถึงกับต้องทานอาหารเป็นเพื่อนทุกวันเลย...”
ซูฉีพูดถึงตรงนี้ ขณะที่สายตาเหลือบมองไปทางหรงฉือก็หยุดพูดทันที แล้วรีบพูดขอโทษหรงฉือว่า “ขอโทษนะ คือว่า เพราะพวกคุณ...”
เรื่องระหว่างหรงฉือกับเฟิงถิงเซินเขารู้ไม่ผิดแน่ แต่หลายวันมานี้ตอนที่พวกเขาพบกันเพื่อคุยเรื่องงาน การแสดงออกของทั้งสองต่างทำเหมือนเป็นเพียงหุ้นส่วนทางธุรกิจ ไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ ต่อกัน จนบางครั้งเขาก็เผลอลืมความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองไปจริง ๆ
หรงฉือดูออกว่าซูฉีไม่ได้มีเจตนาร้าย
และก็พอจะเข้าใจในสิ่งที่เขายังพูดไม่จบด้วย
เธอสีหน้านิ่งเฉย พูดว่า “ไม่เป็นไร”
กู้เหยียนรู้สึกแปลก ๆ เล็กน้อย ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ ๆ ซูฉีถึงได้เริ่มขอโทษหรงฉือ
เขาคิดไม่ตก แต่กลับรู้สึกว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร จึงไม่ได้คิดลงลึกมากนัก
รอบข้างจู่ ๆ ก็เงียบสงบลง
ยังคงเป็นเฟิงถิงเซินที่ทำลายความเงียบก่อน
สีหน้าเขายังนิ่งเหมือนเดิม ก่อนจะมองไปทางหรงฉือ “งั้น...ไว้ค่อยนัดเจอกันใหม่ครั้งหน้า ผมขอตัวก่อน”
หรงฉือพยักหน้าเล็กน้อยโดยไม่พูดอะไร
ซูฉี “...”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
มีใครซื้อตอน13-16ไม่ได้เหมือนกันมั้ย...
ทำไมบางตอนซื้อไม่ได้...
7เหรียญ อ่านได้กี่ตอน...
จะมีลงต่อมั้ยค่ะ...
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...