หลินลี่หลานไห่ยิ้มเล็กน้อย พูดว่า “นั่นสิ”
เพราะความสัมพันธ์ระหว่างหลินอู๋กับเฟิงถิงเซินกลับมาอบอุ่นอีกครั้ง ต่อให้หลินอู๋ได้รับบาดเจ็บไม่น้อย แต่ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา คนตระกูลหลินและตระกูลซุนต่างก็มีสีหน้าปลื้มปีิติกันถ้วนหน้า
ช่วงบ่ายของวันต่อมารุ่งขึ้น หลังจากเฟิงจิ่งซินเลิกเรียนก็มาเข้าไปเยี่ยมหลินอู๋ที่โรงพยาบาล
เฟิงถิงเซินยังทำงานไม่เสร็จ คนขับรถจึงพาเธอมาที่นี่
เมื่อวิ่งเข้าไปในห้องผู้ป่วย เห็นสีหน้าหลินอู๋ยังคงซีดเผือด เธอจึงมีสีหน้าเป็นห่วง “น้าอู๋อู๋ หนูดูวิดีโอวีดิโอแล้ว ตอนนี้น้าเป็นอย่างไรบ้าง? ดีขึ้นหรือยัง? น้าบาดเจ็บหนักขนาดนี้ทำไมถึงไม่บอกหนูตั้งแต่แรกล่ะคะ”
หลินอู๋ยิ้ม “น้าไม่เป็นไร ดีขึ้นมากแล้วล่ะ ที่น้าไม่บอกหนูเพราะกลัวว่าหนูจะเป็นห่วง ดังนั้นน้าเลยตั้งใจให้คุณพ่อหนูยังไม่ต้องบอกหนูก่อน”
จากนั้น หลินอู๋ถามเรื่องน่าสนใจของเฟิงจิ่งซินที่โรงเรียน ไม่นานภายในห้องก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความครื้นเครง
จู่ ๆ หลินอู๋ก็ยิ้มแล้วพูดขึ้นว่าหลินอู๋หัวเราะขึ้นมากะทันหันและพูดว่า “จู่ ๆ น้าก็นึกขึ้นมาได้ว่า น้ากับซินซินดูเหมือนจะไม่ได้คุยกันอย่างมีความสุขแบบนี้นานมากแล้ว วันนี้ซินซินตั้งใจเข้ามาเยี่ยมน้าที่โรงพยาบาล แถมยังอยู่เป็นเพื่อนคุยกับน้านานขนาดนี้ น้าดีใจมากจริง ๆ”
พอได้ยินหลินอู๋พูดแบบนี้ ในใจของเฟิงจิ่งซินก็เกิดความรู้สึกผิดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
นับตั้งแต่ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับหรงฉือเริ่มสนิทกัน เธอก็ยิ่งติดหรงฉือมากขึ้นเรื่อย ๆ ปกติเธอแทบไม่ค่อยเป็นฝ่ายเล่าเรื่องราวในชีวิตประจำวันให้หลินอู๋ฟังอีกแล้ว
……
ทางฝั่งเฟิงถิงเซินกับเฟิงจิ่งซินเป็นอย่างไร หรงฉือไม่รู้เลย
เธอทำงานยุ่งมาตลอดทั้งสัปดาห์ พอในวันเสาร์อาทิตย์ ในที่สุดก็มีเวลาพักผ่อนเป็นของตัวเองแล้ว
วันเสาร์ เธอตื่นค่อนข้างสาย หลังจากตื่นมาทานอาหารเช้าแล้ว กลับรู้สึกว่ารอบตัวดูสงบเล็กน้อย
พอคิดแบบนี้ จึงจะนึกขึ้นได้ว่า ในช่วงสองสามเดือนมานี้ ตราบใดที่เธอมีเวลา เฟิงจิ่งซินจะมาที่บ้านตระกูลหรง หรือไม่ก็โทรศัพท์หาเธอเพื่อชวนคุย และพูดจ้อไม่หยุดปาก
วันนี้เธอกลับดูสงบเงียบ ไม่ได้วิ่งมาที่บ้านตระกูลหรง และก็ไม่ได้โทรหาเธอด้วย
เฟิงจิ่งซินไม่เข้ามา เธอจะได้มีเวลาพักผ่อนอย่างเต็มที่เสียที
หลังจากที่เธอพักผ่อนได้สองวัน ก็กลับไปทำงานที่บริษัทต่อแล้ว
โปรเจกต์ที่ร่วมมือระหว่างฉางโม่ เฟิงซื่อ และซูฉียังคงเดินหน้าต่อไป
แต่ช่วงหลายวันต่อมา เธอไม่เจอเฟิงถิงเซินอีกเลย
แม้ว่าเธอจะไม่ได้เห็นเฟิงถิงเซินตัวเป็น ๆจริง แต่เธอกลับรู้ว่าในช่วงหลายวันที่ผ่านมาเฟิงถิงเซินไปเยี่ยมหลินอู๋ที่โรงพยาบาลทุกวัน
ไม่ใช่แค่เขา พอหลังเลิกเรียนเฟิงจิ่งซินเลิกเรียนก็ไปโรงพยาบาลทุกวันเช่นกัน
แน่นอนว่า เธอรู้เรื่องพวกนี้ได้ ย่อมเป็นเพราะมีคนคอยส่งรูปมาให้เธอทุกวันแบบไม่รู้จักเบื่อ แถมยังพูดจายั่วยุมาด้วยสารพัด
เธอบล็อกก็ไร้ประโยชน์ พอเธอบล็อกอีกฝ่ายก็เปลี่ยนหมายเลขโทรศัพท์ และส่งให้เธอต่อไม่หยุด

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
มีใครซื้อตอน13-16ไม่ได้เหมือนกันมั้ย...
ทำไมบางตอนซื้อไม่ได้...
7เหรียญ อ่านได้กี่ตอน...
จะมีลงต่อมั้ยค่ะ...
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...