คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 677

แม้ระยะสองสามเดือนนี้ หลินอู๋รวมตัวกับพวกเขาน้อยมาก

แต่ในความคิดของฉีอวี้หมิง เฟิงถิงเซินกับหลินอู๋คงได้เจอกันบ่อยแน่ ๆ

ดังนั้น พอเห็นว่าพวกเขาไม่ค่อยได้มารวมตัวกัน แต่เฟิงถิงเซินกับหลินอู๋กลับคุยแต่เรื่องของตัวเองทันที เขาจึงจงใจเอ่ยปากแซวขึ้นมา

หลินอู๋ได้ยิน แววตาก็มืดมนลงทันที แต่ชั่วพริบตา เธอก็ยิ้มและพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า “เจอกันทุกวันที่ไหนกัน ระยะนี้ฉันกับถิงเซินเจอหน้ากันแทบนับครั้งได้”

ที่เธอพูดแบบนี้ เพราะรู้ว่าบางเรื่องพูดความจริงไปกลับไม่มีใครเชื่อ

ต่อให้เชื่อ ก็คงคิดแค่ว่าพวกเขาต่างมีงานต้องทำ จึงไม่ได้เจอหน้ากัน และไม่ได้คิดไปถึงว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาอาจมีปัญหา

ตามคาด หลังจากที่เธอพูดจบ ฉีอวี้หมิงก็ยิ้มแล้วพูดว่า “ได้ ๆ ๆ งั้นผมไม่รบกวนพวกคุณแล้ว พวกคุณต่อกันเลยโอเคไหม?”

ไม่นาน พวกเขาก็เปลี่ยนเรื่องคุย

ตอนเย็น เมื่อหรงฉือทำงานเสร็จกลับถึงบ้าน กำลังจะไปอาบน้ำ เฮ่อฉางปั่วก็ส่งข้อความมา บอกว่าตานตานกลับมาที่เมืองตูเฉิงแล้ว แถมตานตานค่อนข้างคิดถึงเธอ อยากเจอหน้าเธอสักครั้ง

หรงฉือเห็นข้อความ คิดว่าพรุ่งนี้ตอนกลางวันตัวเองมีเวลา จึงตอบตกลงไป

วันรุ่งขึ้น เธอมุ่งหน้าไปตามนัดตรงเวลา

ตานตานชอบหรงฉือมากจริง ๆ แม้ว่าในช่วงครึ่งปีนี้แทบจะไม่ได้ติดต่อกับหรงฉือ แต่เธอก็ไม่ได้รู้สึกห่างเหินต่อหรงฉือเลย พอเห็นเธอก็วิ่งเข้ามาหา “น้าหรง!”

ตานตานสูงขึ้นเล็กน้อย หรงฉือกอดตานตานและโน้มตัวอุ้มเธอ จากนั้นก็ส่งของขวัญที่ตัวเองเตรียมไว้ให้ตานตาน

จากนั้นตานตานก็พูดถึงเรื่องสนุก ๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ให้หรงฉือฟังไม่หยุด

หรงฉือนั่งฟังอยู่ข้าง ๆ อย่างตั้งใจ

เฮ่อฉางปั่วส่งเมนูให้พวกเธอเงียบ ๆ

หลังสั่งอาหาร ขณะตานตานพูดจนรู้สึกคอแห้ง ยังตั้งใจจะดื่มน้ำสักหน่อยแล้วค่อยพูดต่อ เฮ่อฉางปั่วก็ยิ้มให้หรงฉือเงียบ ๆ

หรงฉือก็ได้แค่ยิ้มและลูบแก้มของตานตานเบา ๆ เท่านั้น

อาหารมื้อนี้พวกเขาทานกันนานมาก แต่หรงฉือยังมีธุระ หลังทางอาหารเสร็จ เธอก็เตรียมตัวจะกลับแล้ว

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน