คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 602

แต่ว่า หลังจากที่มาถึงวิลล่าใต้น้ำ เพราะตื่นเต้นจนเกินไป กลับกันเฟิงจิ่งซินจึงได้สติขึ้นมาแล้ว

หลังจากที่อาบน้ำเสร็จ เธอก็นอนอยู่บนเตียงพลางมองดูฝูงปลาที่แหวกว่ายอยู่เหนือศีรษะด้วยความตื่นเต้น

อาจเพราะรู้สึกว่าพวกเขาไม่เหมาะสมที่จะนอนด้วยกัน เฟิงถิงเซินจึงให้คนจัดห้องพักสุดหรูสำหรับครอบครัว ภายในห้อง มีเตียงอยู่คู่กันสองเตียง

นั่นก็หมายความว่า แม้คืนนี้เธอกับเฟิงถิงเซินจะนอนห้องเดียวกัน แต่พวกเขาก็ไม่ได้นอนเตียงเดียวกัน

หรงฉืออาบน้ำเสร็จ หลังจากเปลี่ยนเป็นชุดนอนกันหนาวที่ตัวเองเตรียมมาด้วย ก็นั่งลงที่ขอบเตียงตรงที่เฟิงจิ่งซินนอนอยู่

เวลานี้เอง เฟิงถิงเซินก็อาบน้ำเสร็จและออกมาจากห้องน้ำอีกฝั่งหนึ่งแล้วเช่นกัน

เขานั่งลงอีกเตียงหนึ่ง

เมื่อเห็นท่าทีที่มีความสุขของเฟิงจิ่งซิน ก็ถามขึ้นว่า “ชอบขนาดนั้นเลย?”

เฟิงจิ่งซิน “ชอบสิคะ!”

พูดจบ เฟิงจิ่งซินก็กลิ้งมาข้าง ๆ หรงฉือแล้วพูดว่า “คุณแม่ หนูอยากนอนกับคุณแม่ค่ะ”

หรงฉือ “จ้ะ”

สุดท้ายแล้วเฟิงจิ่งซินก็ยังคงง่วงอยู่ดี หลังจากซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของหรงฉืออยู่สักพักหนึ่ง ก็เอียงศีรษะแล้วหลับไป

หรงฉือห่มผ้าห่มให้เฟิงจิ่งซินเรียบร้อยแล้ว เวลานี้ เฟิงถิงเซินที่อยู่อีกเตียงหนึ่งก็มองมา แล้วพูดว่า “ราตรีสวัสดิ์”

หรงฉือได้ยินก็หยุดเล็กน้อย แล้วจึงจะเอ่ยปากว่า “ราตรีสวัสดิ์”

พูดจบ เธอนอนลงบนเตียง หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เฟิงถิงเซินก็ปิดไฟ ภายในห้องจึงเหลือแค่ความเงียบสงัด

วันรุ่งขึ้น

ตอนที่หรงฉือตื่นขึ้นมา ภายในห้องเหลือเธอเพียงคนเดียว

เธอใช้เวลาสักพักใหญ่กว่าจะได้สติกลับมา

พอเธอล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ และเดินออกจากวิลล่าใต้น้ำ ก็บังเอิญเจอกับเฟิงถิงเซินที่เพิ่งพาเฟิงจิ่งซินไปเล่นมารอบหนึ่งกลับมาพอดี

เฟิงถิงเซินเห็นเธอ ก็ยิ้มเล็กน้อย และเป็นคนทักทายก่อนว่า “อรุณสวัสดิ์”

หรงฉือ “...อรุณสวัสดิ์”

เฟิงจิ่งซินถือถังใบเล็กวิ่งเข้ามาหาเธออย่างดีใจ แล้วพูดว่า “คุณแม่ คุณพ่อพาหนูไปเดินเล่นริมทะเลตั้งแต่เช้า พวกเราจับของทะเลมาได้เยอะเลยค่ะ”

“ออกไปเที่ยวเหรอ?” ได้ยินว่าเธอไม่มีเวลา อวี้มั่วซวินก็ไม่ได้จะใส่ใจ แต่พอได้ยินว่าเธอไปเที่ยว กลับรู้สึกสนใจขึ้นมา จึงถามว่า “ไปเที่ยวที่ไหน? ไปกับครอบครัวเหรอ? สนุกไหม?”

“เกาะส่วนตัวแห่งหนึ่ง” พูดจบ หรงฉือก็ตักโจ๊กทะเลขึ้นมาทานคำหนึ่ง แล้วเสริมว่า “ออกมาเที่ยวกับเฟิงจิ่งซิน แล้วก็...เฟิงถิงเซิน สนุกไหม...ก็ธรรมดานะ”

พอฟังเธอพูดจบ อวี้มั่วซวินก็เลิกคิ้วขึ้นมา “ไปเที่ยวกับพวกเขาจริง ๆ เหรอเนี่ย? ออกเดินทางกันตั้งแต่เช้าเลยเหรอ?”

หรงฉือพูดต่อว่า “ออกมาตั้งแต่เมื่อวานตอนเช้าแล้ว”

อวี้มั่วซวินเข้าใจขึ้นมาแล้วพูดว่า “งั้นก็หมายความว่า พวกคุณพาลูกไปด้วย แล้วค้างคืนอยู่ข้างนอกด้วยกันอย่างนั้นเหรอ?”

หรงฉือตอบรับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “อืม”

อวี้มั่วซวินจินตนาการภาพที่เธอกับเฟิงถิงเซินช่วยกันดูแลลูก ก่อนจะถามว่า “รู้สึกอย่างไรบ้าง?”

หรงฉือตอบอย่างใจเย็นว่า “ก็แค่พาลูกออกมาเที่ยวกับเขาเท่านั้น ระหว่างพวกเราต่างคนต่างอยู่ ไม่ก้าวก่ายกัน จะมีความรู้สึกอะไรหรือไม่ก็ไม่สำคัญ”

เธอคิดว่าเฟิงถิงเซินก็น่าจะคิดแบบเดียวกัน

พวกเขาในฐานะพ่อแม่ ก็เพียงแค่มาร่วมกันดูแลลูกเท่านั้น