คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 599

ซุนเยว่ชิงไม่ได้พูดอะไร

แต่เธอคิดเหมือนกับเซี่ยงหรูฟาง

ในเมื่อเรื่องราวมาถึงขั้นนี้แล้ว การคิดในแง่ลบ และความสิ้นหวังย่อมไม่เกิดประโยชน์ วิธีที่ดีที่สุดคือคิดหาทางแก้ไขและกอบกู้สถานการณ์

สิ่งที่เซี่ยงหรูฟางพูด หลินอู๋จะไม่รู้ได้อย่างไร?

ก็เพราะว่ารู้ เมื่อสักครู่เธอถึงเป็นฝ่ายส่งข้อความไปหาเฟิงถิงเซิน

แต่สุดท้าย...

หลินอู๋ก้มหน้าลง ไม่ได้บอกคนอื่น ๆ ว่าเธอติดต่อกับเฟิงถิงเซินแล้ว จึงแค่พูดเสียงเบาว่า “หนูรู้แล้ว หนูจะติดต่อหาถิงเซินเอง”

ซุนลี่เหยาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า เฟิงถิงเซินมีความเป็นไปได้ว่าจะชอบหรงฉือ จนถึงขั้นทิ้งหลินอู๋เพราะหรงฉือ

แม้เรื่องที่เฟิงถิงเซินมอบเพชรราคามหาศาลให้หรงฉือเธอจะเป็นคนบอกคนในบ้านเอง และเธอก็นึกถึงความเป็นไปได้นี้เช่นกัน แต่จนกระทั่งก่อนถึงวันนี้ เธอยังคงคิดว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องจริงเลย

แต่เรื่องเมื่อสักครู่ กลับทำให้เธอรู้สึกว่าเรื่องนี้เริ่มกลายเป็นเรื่องจริงขึ้นมาบ้างแล้ว

นั่นก็หมายความว่า เฟิงถิงเซินอาจจะมีความรู้สึกต่อหรงฉือจริง ๆ...

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เธอทั้งคนก็แทบจะควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ และไม่อาจยอมรับผลลัพธ์นี้ได้เลย

เธอกัดฟันพูดว่า “ไม่ เป็นไปไม่ได้ นี่ไม่ใช่เรื่องจริง...”

เซี่ยงหรูฟางและซุนเยว่ชิงมองแวบเดียว ก็รู้ว่าซุนลี่เหยากำลังพูดอะไรอยู่

จริง ๆ แล้ว ตอนนี้พวกเธอต่างก็รู้สึกไม่สบายใจเช่นกัน

ท้ายที่สุดแล้ว เดิมทีเรื่องที่คิดว่าแน่นอนแล้ว และไม่มีทางเกิดการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน ถึงขั้นว่าความไม่แน่นอนนั้นยังเกิดขึ้นเพราะหรงฉือด้วย

เมื่อคิดถึงระหว่างหลินอู๋และเฟิงถิงเซิน มีความเป็นไปได้ว่าอาจจะแตกหักเพราะหรงฉือจริง ๆ...

อย่าว่าแต่ซุนลี่เหยาเลย พวกเธอเองก็ยากจะยอมรับมากเช่นกัน

แต่ว่า เซี่ยงหรูฟางไม่เชื่อว่าพวกเขาจะเดินมาถึงจุดนี้ได้จริง ๆ

เธอดึงซุนลี่เหยาเบา ๆ แล้วพูดว่า “เอาละ ตอนนี้พี่เขยเธอแค่เปลี่ยนท่าทีต่อหรงฉือไปนิดหน่อยเท่านั้น ไม่ได้ถึงขั้นขาดเธอไม่ได้ คาดว่าพอพี่เธอออกโรงนิดหน่อย ยังไม่ทันทำอะไร ก็สามารถดึงพี่เขยเธอกลับมาได้แล้ว”

คาดไม่ถึงเลยว่าเธออยากจะไปเที่ยวที่เกาะส่วนตัว

หากเป็นสองกรณีแรก เธอพาเฟิงจิ่งซินไปคนเดียวก็ได้แล้ว

แต่เกาะส่วนตัว...

เฟิงจิ่งซินพูดอย่างตื่นเต้นไปตั้งมากมาย พอเห็นว่าทางฝั่งหรงฉือเงียบอยู่นาน น้ำเสียงก็เปลี่ยนเป็นห่อเหี่ยวขึ้นมา แล้วถามด้วยน้ำเสียงอู้อี้ว่า “คุณแม่ ไม่ว่างอีกแล้วเหรอคะ?”

หรงฉือกำโทรศัพท์แน่น หลังจากนั้นสักพักหนึ่ง จึงจะตอบกลับไปว่า “แม่...ว่างจ้ะ”

พอได้ยินคำตอบของเธอ เฟิงจิ่งซินจึงจะดีใจขึ้นมา

วันรุ่งขึ้น หรงฉือเพิ่งตื่นนอนก็เห็นว่าเฟิงจิ่งซินมาถึงแล้ว

เฟิงจิ่งซินนอนคว่ำพิงอยู่ขอบเตียง พอเห็นเธอตื่นแล้ว ก็รีบจับมือเธอไว้ด้วยความดีใจแล้วพูดว่า “คุณแม่ ตื่นแล้วเหรอคะ คุณพ่อรอพวกเราอยู่ที่ชั้นล่างแล้วนะ พวกเรารีบลงไปกันเถอะค่ะ”

เมื่อได้ยินที่เฟิงจิ่งซินพูด หรงฉือก็ตกตะลึง

ความหมายของเฟิงจิ่งซินคือ เฟิงถิงเซินได้ก้าวเข้ามาในบ้านตระกูลหรงแล้ว?