หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์ นิยาย บท 913

“ไม่...ข้าไม่...อ๊า!”

“ข้า...ไม่ใช่ ไม่ใช่เทพเจ้า...” หนานจืออี้พยายามพูดออกมาด้วยริมฝีปากสั่นระริก

นางรู้สึกเสียใจแล้วที่ทำเช่นนี้ นางไม่อยากปลอมตัวเป็นเทพธิดาแล้ว!

ทำไมข้าต้องปลอมตัวเป็นนาง!

นางแค่อยากได้รับความรุ่งโรจน์ของเทพธิดา ไม่ใช่รับปัญหาที่ก่อเอาไว้! หากรู้ว่าเทพธิดาบุกเข้าไปขโมยสมบัติในแดนเทพ ทำให้ทวยเทพโกรธกริ้ว นางจะไม่ขึ้นสู่สวรรค์เช่นนี้!

หนานเฟิ่งอวี่พยักหน้าทั้งน้ำตา

“ใช่ ใช่แล้ว พวกเราไม่ใช่เทพธิดา พวกเราเป็นตัวปลอม! เป็นตัวปลอมจริงๆ!

“ท่านเซียนหันชวนโปรดตรวจสอบอย่างละเอียดด้วยเถิด อี้เอ๋อร์ไม่ใช่เทพธิดา แต่ผู้ศรัทธาเหล่านั้นหน้ามืดตามัวคิดไปเอง มันเป็นความผิดของพวกเขา” หนานเฟิ่งอวี่คุกเข่าลงกับพื้นพร้อมคำนับแรงๆ หลายครั้ง

ท่านเซียนหันชวนจึงเย้ยหยันเบาๆ

“นางสามารถทำนายความเป็นไปของแคว้นใต้ตั้งแต่เยาว์วัย ทั้งยังรู้จักแสวงหาโชคดีเลี่ยงโชคร้าย นี่ถือเป็นเรื่องโกหกด้วยหรือ”

หนานเฟิ่งอวี่หยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแสดงสีหน้าดิ้นรนไม่ยอมรับ

ทว่าในช่วงเวลาลังเลนั้น เสียงฟ้าร้องพลันดังก้องขึ้นอีกครั้ง

ก่อนจะตามมาด้วยเสียงกรีดร้องอันสิ้นหวัง

“อี้เอ๋อร์กลับชาติมาเกิดใหม่ นางบอกว่านางเคยมีชีวิตมาแล้วครั้งหนึ่ง และครั้งนี้คือการกลับชาติมาเกิดของนาง!” หนานเฟิ่งอวี่พ่นความลับอันยิ่งใหญ่นี้ออกมาพร้อมกับหยาดเหงื่อบนหน้าผาก

แต่ท่านเซียนหันชวนกลับมองนางด้วยสายตาเย็นชาไม่ต่างจากเดิม

“กลับชาติมาเกิดใหม่? สวรรค์เปี่ยมสมดุล ผู้ใดสามารถกลับชาติมาเกิดใหม่ได้อีก”

“เกิด แก่ เจ็บ ตาย ทุกคนล้วนเท่าเทียมกัน! เจ้ารู้ผลที่ตามมาของการโกหกเทพเจ้าหรือไม่”

หนานเฟิ่งอวี่ร้องไห้พลางตะโกน “ข้าไม่ได้หลอกลวงท่านเซียน อี้เอ๋อร์กลับชาติมาเกิดใหม่จริงๆ นางไม่ได้ได้เป็นเทพธิดา”

“จริงหรือ แต่นางเคยช่วยชีวิตผู้ศรัทธามาหลายครั้ง เจ้าจะอธิบายเรื่องนี้อย่างไร” เทพผู้น้อยที่ยืนอยู่ข้างๆ หันชวนไม่เชื่อเลยแม้แต่น้อย

หนานเฟิ่งอวี่ได้แต่เหงื่อผุดออกมา โดยไม่กล้าพูดอะไรต่ออีก

หากนางพูดออกไป ทุกอย่างจะพบกับทางตันอย่างแท้จริง

“ท่านแม่...แม่...”

“ท่านแม่! พูดออกมา! อ๊า!” ในเปลวเพลิงอันร้อนแรง ดวงตาสีแดงก่ำของหนานจืออี้มองนางอย่างดุเดือด

หนานเฟิ่งอวี่เห็นสายตานั้นราวกับถูกทิ่มแทงเข้าไปในหัวใจ ได้แต่รีบก้มหน้าลงเพื่อหลบสายตานั้น

นางเป็นคนวางยาพิษยาชาวบ้าน จากนั้นแสร้งปลอมตัวเป็นเทพธิดาไปถอนพิษ หากเรื่องนี้ถูกเปิดเผยจะไม่มีใครปกป้องนางได้!

ชาวบ้านที่โกรธแค้นจะฉีกทึ้งนางทั้งเป็น

หนานเฟิ่งอวี่ก้มศีรษะลงพร้อมกับกำหมัดแน่น แต่ไม่กล้าพูดเรื่องนี้ต่อหน้าธารกำนัล

“กะ...โกหก...อ๊า!”

หนานมู่ไป๋ร้อนใจจนแทบเสียสติ เขารีบคลานเข่าเข้าไปหาแม่ทันที “ท่านแม่ น้องสาวอยากพูดอะไร เหตุใดนางจึงบอกว่าท่านช่วยนางได้ ท่านแม่!” ดวงตาของหนานมู่ไป๋แดงก่ำ นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทั้งแม่และน้องสาวมีความลับอะไรปิดบังอยู่

นางเสียใจมาก เสียใจมากเหลือเกิน...

กระดูกเทพนำมาซึ่งความเจ็บปวดไม่รู้จบ

“กระดูก...เทพ…” ทั้งผิวหนังและเนื้อกลายเป็นสีดำไหม้เกรียม เพลานี้นางเหมือนกันเสาไม้สีดำที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางอากาศ

มีเพียงเปลือกตาเท่านั้นที่กลายเป็นสีแดงเข้ม

ทว่ายิ่งเป็นเช่นนั้น ความเจ็บปวดที่กลืนกินจิตวิญญาณก็จะยิ่งเพิ่มมากขึ้น

“กระดูกเทพหรือ ไม่ต้องห่วง กระดูกเทพทั้งหมดจะถูกทำลายในเปลวเพลิงสวรรค์!” หันชวนพลันปรากฏตัวข้างๆ หนานจืออี้พร้อมกับพึมพำเบาๆ

“เทพกระบี่เจาหยาง ครั้งนี้เจ้าไม่มีโอกาสได้ฟื้นคืนชีพอีกแล้ว!”

เมื่อหันหลังให้กับมนุษย์ แววตาของเขากลับปรากฏเจตนาร้ายอย่างชัดเจน

เมื่อได้ยินคำว่า “เทพกระบี่เจาหยาง” หนานจืออี้จึงตัวสั่นสะท้านอีกครั้ง

เจาหยาง...

หมายถึงเจาหยางคนนั้นหรือ

หนานจืออี้กลอกตาด้วยความยากลำบาก

นางขยับตัวไม่ได้อีกต่อไป และเริ่มได้ยินเสียงลมพัดกระพือเปลวเพลิงสวรรค์อันดังสนั่น