หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5582

เฉินผิงกับเจ้าตำหนักซื่อมองฝ่ายเดียวกันที่ทยอยล้มตาย รู้สึกโกรธที่ทำอะไรไม่ได้ หากเป็นเช่นนี้ฝ่ายปกป้องวังจะพ่ายแพ้

"เราต้องจัดการวงแหวนอาคม!"

สายตาของเขาจ้องมองวงอักขระที่เปิดทางให้เหล่ามารเข้ามา ประตูที่ส่งศัตรูลงสนามรบไม่หยุดหย่อน

"งั้นลงมือพร้อมกัน!"

เจ้าตำหนักซื่อสร้างผนึกมือ พลังวิญญาณของเธอส่องแสงตรงไปยังประตูมิติ

เฉินผิงที่บาดเจ็บหอบหายใจ อัดพลังทั้งหมดที่เหลือลงในกระบี่พิฆาตมังกรแล้วฟันออกไป

ตูม!

กระบี่และเวทย์มนต์โจมตีประตูพร้อมกัน แรงระเบิดสั่นสะเทือนไปทั่ว

อาคมสั่นและกระพริบ แต่ยังไม่ยอมพังทลาย

"คิดหรือว่าแค่พวกเจ้าสองคนจะทำอะไรอาคมเคลื่อนย้ายได้ โง่เขลา"

เสียนเอ๋อพุ่งมาที่ประตู ปลดปล่อยลำแสงสีดำที่ก่อตัวเป็นโล่ ปกป้องประตูเอาไว้

"โจมตีไปเรื่อยๆ!"

เสียงตะโกนของเฉินผิงดังก้อง เขากับเจ้าตำหนักซื่อระดมโจมตีไม่หยุด ทุกกระบี่ที่ฟาดฟันแฝงด้วยความแน่วแน่

แต่ไม่ว่าจะรุนแรงเพียงใด เกราะสีดำสนิทของเสียนเอ๋อก็ยังตั้งตระหง่าน ราวกับมันกลืนกินทุกการโจมตีเข้าไป

เวลาผ่านไป คนของวังราชาสูงสุดถูกผลักให้ถอยร่นไปเรื่อยๆ จนไปถึงหน้าประตูหลัก

พวกเขาจนมุม มองดูความมืดคืบคลานเข้ามาอย่างสิ้นหวัง ไร้ทางสู้

เฉินผิงมองรอยยิ้มเย่อหยิ่งและสาบานในใจ ฉันจะต้องสั่งสอนมันให้ได้ ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร

สายตาของเขามองสำรวจสมรภูมิ เสียนเอ๋อกำลังตั้งสมาธิกับอาคมและพวกเขาสองคน ไม่ทันระวังด้านอื่น

"หลิงซื่อ ผมมีแผน!" เขากระซิบอย่างร้อนรน "ผมจะดึงความสนใจของเสียนเอ๋อ พอเขาเผลอละสายตาให้คุณลอบเข้าไปข้างหลังและทำลายอาคม จากนั้นประตูนั่นน่าจะพังไปเอง!"

เจ้าตำหนักซื่อพยักหน้าหนักแน่น "ได้ ระวังตัวด้วย"

เฉินผิงสูดลมหายใจตั้งสติ จากนั้นก็พุ่งไปข้างหน้า กลายเป็นประกายสีเงินที่ตรงไปยังเสียนเอ๋อ

กระบี่พิฆาตมังกรถูกชักออกจากฝักอย่างรวดเร็ว ตวัดจิตดาบเป็นวงโค้งที่ลอยไปหาเสียนเอ๋อ

เสียนเอ๋อยิ้มเยาะ มือขยับสร้างผนึกอย่างว่องไวจนมองไม่ทัน แสงสีดำแผ่ออกไป ปะทะพายุดาบของเฉินผิงอย่างรุนแรงจนราชวังสะเทือน