หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5556

ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง คฤหาสน์ตระกูลจ้าวก็เหลือเฉินผิงคนเดียวที่ยังมีชีวิต ความเงียบปกคลุมไปทั่ว เหลือเพียงกลิ่นเลือดในอากาศที่บ่งบอกถึงการสังหารหมู่

เฉินผิงเดินออกจากบ้านตระกูลจ้าวโดยไม่มีเลือดสักหยดเปื้อนตัว เขามองฟ้ายามราตรีพลางพึมพำ "ต่อไปก็ตระกูลเฉียน"

ร่างของเขากระพริบหายไป มุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์ตระกูลเฉียน

เมื่อเฉินผิงมาถึง ตระกูลเฉียนกำลังตื่นตัวเต็มที่

กับดักและอาวุธลับถูกวางไว้ทั่วคฤหาสน์ เหล่ายอดฝีมือตระกูลเฉียนอาวุธครบมือ แววตาพวกเขาระแวดระวัง

เฉินผิงยืนต่อหน้าบ้านตระกูลเฉียน มองประตูที่ปิดสนิท ริมฝีปากยิ้มเยาะ

เฉินผิงโบกมือ พลังรุนแรงกระแทกประตู

เกิดเสียงดังสนั่น ประตูคฤหาสน์ตระกูลเฉียนพังทลาย เศษไม้ปลิวว่อน

"ใครบุกรุกคฤหาสน์ของข้า!" เฉียนหวังกวนวิ่งมาจากข้างใน เหล่ายอดฝีมือตระกูลเฉียนวิ่งตามมา

เฉินผิงมองเฉียนหวังกวนแล้วถาม "ฉันเอง วันนี้ตระกูลของพวกแกต้องพินาศ"

"เฉินผิง? ช่างกล้านักที่บุกมาหาตระกูลเฉียนคนเดียว!" เฉียนหวังกวนยิ้มเย้ย เขาสะบัดมือเป็นสัญญาณให้ผู้บำเพ็ญเพียรของตระกูลโจมตีเฉินผิงพร้อมกัน

เฉินผิงยืนนิ่งพร้อมแววตาเหยียดหยาม

มือของเขาขยับประสานอิน ทันใดนั้นริ้วปราณเพลิงก็พุ่งออกมาจากฝ่ามือ

เปลวไฟพุ่งใส่พวกตระกูลเฉียนราวดาวตกเพลิง

เหล่ายอดฝีมือรีบหลบ แต่เปลวไฟราวกับมีดวงตา ไล่ล่าพวกเขาไม่ลดละ

ผู้บำเพ็ญเพียรตระกูลเฉียนถูกแผดเผาเป็นเถ้าถ่าน

เฉียนหวังกวนหน้าซีดเมื่อเห็นอย่างนั้น เขาควักของวิเศษออกจากเสื้อ มันส่องประกายด้วยรัศมีและแสงระยิบระยับ

เฉียนหวังกวนที่เห็นทุกอย่างกลัวจนกางเกงเปียกแฉะ

เฉินผิงมองเฉียนหวังกวนและเดินเข้าไปหาช้าๆ

"ถ้า...ถ้าเจ้าไว้ชีวิตข้า ข้าจะยกสมบัติของตระกูลให้เจ้า" เฉียนหวังกวนร้องขอความเมตตา พร้อมจะแลกสมบัติตระกูลกับชีวิตตัวเอง

เมื่อได้ยินอย่างนั้น เฉินผิงก็อดหัวเราะไม่ได้

"โง่เขลานัก แค่ฆ่าแกซะ สมบัติตระกูลของแกก็จะเป็นของฉันอยู่ดีไม่ใช่เหรอ?" เขาพูด

เฉียนหวังกวนชะงัก ไม่เข้าใจคำพูดของเฉินผิง ปกติแล้วถ้าเสนอสมบัติแลกกับชีวิตก็ต้องยอมรับสิ แล้วทำไมถึงไม่ได้ผลกับเฉินผิง?

ก่อนที่เฉียนหวังกวนจะทันได้ตอบโต้ ปราณเพลิงก็ลุกโชน เผาร่างเขาเป็นขี้เถ้า

เฉินผิงหยิบถุงใส่ของออกมาและกวาดสมบัติกับทรัพยากรของตระกูลเฉียนไปเป็นของเขา