Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1227
ตอนที่ 1227 พูดจาแข็งกร้าว แล้วโดนฟาดกลับอย่างสาหัส (1)
เว่ยโจว
เพื่อนสนิทของฟ่านชงต่างก็โทรมาแสดงความยินดีกันอย่างไม่ขาดสาย
“ยินดีด้วยนะ!”
“หนังสือใหม่ดังระเบิดเลย!”
“นิยายแนวหุ่นยนต์ก็ยังเป็นสิ่งที่คุณถนัดที่สุดอยู่ดี!”
“เหล่าฟ่าน หนังสือเล่มนี้ของเจ้าเขียนได้ยอดเยี่ยมจริงๆ อ่านจนวางไม่ลงเลย!”
“ศึกประลองครั้งนี้คุณชนะขาดแน่!”
“คุณจะกลายเป็นนักเขียนคนแรกที่เอาชนะฉู่ขวงได้แบบซึ่งๆ หน้าเลยนะ!”
“เอ๊ะ?”
“เหล่าฟ่าน รีบดูเร็ว!”
“นิยายของฉู่ขวงออกมาแล้ว!”
“พระเจ้าช่วย!”
“นั่นมันอะไรกัน!?”
ท่ามกลางคำอวยพร ฟ่านชงก็ยิ้มกว้างอย่างเต็มตื้น
แต่ทันใดนั้นเอง
เพื่อนคนหนึ่งในวงการกลับอุทานลั่นขึ้นมาทางโทรศัพท์!
น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความตะลึงพรึงเพริด ประหนึ่งได้รับความกระทบ กระเทือนทางจิตใจอย่างมหาศาล จากนั้นก็รีบวางสายไปทันที!
ฉู่ขวงปล่อยนิยายเล่มใหม่แล้วหรือ?
ฟ่านชงชะงักไปเล็กน้อย เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมสหายในวงการถึงได้ตื่นตระหนกขนาดนั้น และยิ่งไม่เข้าใจว่าทำไมถึงรีบวางสายไปอย่างฉับพลัน
เขาขมวดคิ้ว
เปิดบล็อกขึ้นมา แล้วกดเข้าไปดูโพสต์ล่าสุดของฉู่ขวง
พรึบ!
กฎเหล็กสามข้อของหุ่นยนต์ปรากฏสู่สายตาของฟ่านชง!
ผัวะ!
นัยน์ตาของฟ่านชงหดเล็กลงราวกับปลายเข็ม ประหนึ่งถูกทุบเข้าที่ศีรษะอย่างจัง จนถึงกับชะงักงันไปทั้งร่าง!
ในห้วงเวลาที่แววตาเปี่ยมไปด้วยความตกตะลึง
คล้ายมีพายุครั้งใหญ่ที่ไม่เคยมีมาก่อนระเบิดขึ้นกลางห้วงสำนึกของเขา ทั้งแผ่นเปียกโชกไปด้วยเหงื่อเย็นในชั่วพริบตา!
สำหรับแฟนนิยายวิทยาศาสตร์
สำหรับนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์
การปรากฏตัวของกฎเหล็กสามข้อนี้ สำหรับวงการนิยายวิทยาศาสตร์แล้ว ถือเป็นสิ่งที่มีความสำคัญระดับก้าวกระโดดทางประวัติศาสตร์!
เพียงสามประโยคเท่านั้น!
ฉู่ขวงใช้ประโยคสั้นๆ ง่ายๆ สามประโยคนี้ ล้มล้างเซตติงของหุ่นยนต์ทั้งหมดที่ฟ่านชงกล่าวไว้ในเรื่องปฏิวัติจักรกลลงในทันที!
เป็นไปได้อย่างไรกัน?
ท่ามกลางพายุความคิดในห้วงสำนึก ฟ่านชงก็พลันเข้าใจสิ่งที่ฉู่ขวงต้องการสื่อ ด้วยสัญชาตญาณที่มี เขาแทบอยากหาทางเจาะช่องโหว่ของกฎเหล็กสามข้อให้ได้ทันที!
ในโลกของนิยายวิทยาศาสตร์ ไม่มีอะไรที่เป็นกฎหรือหลักเกณฑ์ที่สมบูรณ์แบบอย่างแท้จริง!
ทว่ากฎข้อแรกของฉู่ขวง กลับลบล้างความกังวลพื้นฐานที่สุดของมนุษย์ที่มีต่อหุ่นยนต์ไปอย่างสิ้นเชิง และในขณะเดียวกันก็ปฏิเสธรากฐานของข้อกำหนดและความเข้าใจเรื่องหุ่นยนต์ของฟ่านชงโดยตรงว่า
หุ่นยนต์ห้ามทำร้ายมนุษย์!
หุ่นยนต์ห้ามนิ่งเฉยเมื่อมนุษย์ตกอยู่ในอันตราย!
จากนั้น ฉู่ขวงก็ใช้กฎข้อที่สองเสริมสร้างการควบคุมหุ่นยนต์ให้แน่นหนายิ่งขึ้น
จนกระทั่งกฎข้อที่สามถึงได้เอ่ยถึงการปกป้องตนเองของหุ่นยนต์ และนั่นก็ทำให้หุ่นยนต์ถูกนิยามไว้อย่างชัดเจนว่าเป็นผู้ใต้บังคับบัญชา ที่มีไว้เพื่อรับใช้มนุษย์อย่างแท้จริง
น่ากลัว!
น่ากลัวเหลือเกิน!
ร่างกายของฟ่านชงถึงกับสั่นระริก!
ฉู่ขวงถึงขั้นต้องการวางบรรทัดฐานเดียวให้กับนิยายธีมหุ่นยนต์เชียวหรือ!
ถ้าหากกฎเหล็กสามข้อนี้ได้รับการยอมรับขึ้นมา นิยายเรื่องปฏิวัติจักรกลของตนก็จะกลายเป็นเรื่องตลกไปโดยปริยาย!
เพราะในเรื่องปฏิวัติจักรกลของฟ่านชงนั้น
หุ่นยนต์โผล่มาก็เปิดฉากทำสงครามกับมนุษย์เต็มรูปแบบ ตั้งแต่ต้นจนจบ ขัดแย้งกับกฎเหล็กสามข้อโดยสิ้นเชิง ทั้งเรื่องดำเนินไปบนสมรภูมิระหว่างมนุษย์กับหุ่นยนต์!
ไม่ได้!
ลมหายใจของฟ่านชงเริ่มรุนแรงถี่กระชั้นขึ้น แต่ในขณะนั้นกลับคิดเหตุผลโต้แย้งกฎเหล็กสามข้อไม่ออกเลยสักข้อเดียว ราวกับว่าข้อกำหนดของอีกฝ่ายต่างหากคือแนวทางหลักที่แท้จริง ของนิยายธีมหุ่นยนต์!
เรื่องนี้จะก่อให้เกิดผลลัพธ์แบบไหนน่ะหรือ?
“นิยายเล่มนี้ของฉู่ขวงบ้าบิ่นเกินไปแล้ว กฎเหล็กสามข้อมีตรรกะแข็งแกร่งจนน่าขนลุก อย่างกับว่าทุกอย่างควรจะเป็นเช่นนี้มาแต่แรก!”
“แค่ในเชิงเซตติง ฉู่ขวงก็ชนะไปแล้ว!”
“สำหรับนิยายหุ่นยนต์ นี่คือเซตติงที่ทรงพลังและไม่เคยมีมาก่อน หลังจากนี้จะยังมีใครกล้าข้ามกฎเหล็กสามข้อไปเฉยๆ อีกล่ะ?”
“เซตติงนั้นใครก็เขียนได้”
“สิ่งที่น่ากลัวก็คือเซตติงประเภทนี้มีความสมเหตุสมผลโดยสมบูรณ์ เพียงแค่เซตติงของหุ่นยนต์ในเรื่องคุณไม่สมเหตุสมผลเท่าของฉู่ขวง นิยายของคุณก็แพ้ แต่ว่างานแนวไซไฟพัฒนามาหลายสิบปีแล้ว ใครจะไปคิดได้ล่ะว่าจะมีเซตติงที่เหนือไปกว่านี้อีก?”
“นี่มันคือวงจรแบบปิดชัดๆ ”
“หุ่นยนต์ไม่สามารถทำร้ายมนุษย์ได้ ไม่อาจนิ่งเฉยเมื่อมนุษย์ได้รับอันตราย ต้องเชื่อฟังคำสั่งของมนุษย์ และสุดท้ายยังต้องปกป้องตนเองอีกด้วย แต่ละข้อเชื่อมโยงกันแนบสนิท ทำให้ผลประโยชน์ของมนุษย์ได้รับการคุ้มครอง แล้วจะมีเหตุผลอะไรที่จะไม่ยอมรับกฎเหล่านี้?”
“อัจฉริยะ!”
“นี่คือทฤษฎีที่มีเพียงอัจฉริยะเท่านั้นถึงจะคิดขึ้นมาได้ ฉู่ขวงสรุปและจัดระบบออกมาเป็นกฎเหล็กสามข้อหุ่นยนต์อย่างเป็นรูปธรรม ต่อไปเขาจะกลายเป็นผู้วางบรรทัดฐานให้นิยายหุ่นยนต์ทั้งวงการไซไฟ!”
“นักวิทยาศาสตร์หญิงใช้ตรรกะต้อนหุ่นยนต์จนทางตันแล้วดับไปเอง”
“การใช้กฎเหล็กสามข้ออย่างสมบูรณ์แบบเช่นนี้ จะทำให้มนุษย์ไม่มีวันแพ้ต่อปัญหาที่มาจากหุ่นยนต์ เพราะสิ่งที่ต่างจากมนุษย์ก็คือ พวกมันมีเซตติงโปรแกรมเอาไว้ ราวกับคอมพิวเตอร์ หากฝืนกฎของโปรแกรม จุดจบก็คือการทำลายตนเอง!”
…
อีกด้านหนึ่ง
ปฏิกิริยาของเหล่านักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์กลับยิ่งรุนแรงยิ่งกว่า!
“เขาเสนอทฤษฎีขึ้นมาเอง แล้วก็พยายามหักล้างทฤษฎีนั้นด้วยตัวเอง แต่สุดท้ายกลับทำให้ทฤษฎีนั้นแข็งแกร่งจนไร้ช่องโหว่!”
“น่ากลัวว่าในอนาคต วงการไซไฟคงต้องปฏิบัติตามกรอบเซตติงนี้แล้วแน่ๆ”
“หรือว่าคุณไม่เห็นว่าไม่ใช่แค่วงการไซไฟเท่านั้นนะ แม้แต่ในโลกความจริง มนุษย์ที่สร้างหุ่นยนต์ขึ้นมาก็เดินตามแนวคิดนี้อยู่แล้ว รวมถึงกระแสปัญญาประดิษฐ์ที่กำลังร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ ในปัจจุบันด้วย ฉู่ขวงเพียงแค่ทำการสรุปและจัดระบบ นำความจริงกับจินตนาการทางวิทยาศาสตร์มาประสานเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์ ก่อนหน้านี้ไม่เคยมีใครสรุปออกมาได้สมบูรณ์จนกลายเป็น แม่แบบที่เพอร์เฟ็กต์ขนาดนี้!”
“กฎคือรากฐาน เรื่องราวคือกิ่งก้านสาขา!”
“เมื่อรากฐานหยั่งลึกมั่นคง เรื่องเล่าแต่ละตอนก็ถูกวางเรียงซ้อนกันอย่างเป็นลำดับ ตรรกะที่แตกแขนงจากกฎเหล็กสามข้อ และความเป็นไปได้ทุกรูปแบบที่ต่อยอดออกมา เขาก็แจกแจงออกมาได้อย่างทะลุปรุโปร่งแทบทั้งสิ้น!”
“เรื่องสั้นเก้าเรื่อง แต่กฎเหล็กสามข้อถูกนำมาขยายแตกแขนงจนงดงามราวดอกไม้ผลิบาน”
“ที่เหนือกว่านั้นคือ ตอนท้ายของแต่ละเรื่องกลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นของปัญหาใหม่ มีหุ่นยนต์ตัวหนึ่งถึงกับก่อตั้งลัทธิของตนเองขึ้นมา ทว่าต่อให้ลัทธินั้นยิ่งใหญ่แค่ไหน เป้าหมายหลักก็ยังไม่อาจหลีกเลี่ยงกฎเหล็กสามข้อได้อยู่ดี”
“มองสรรพสิ่งจากเบื้องบน!”
“ฉู่ขวงกำลังมองดูนิยายธีมหุ่นยนต์ทั้งปวงจากที่สูง!”
“พวกเราทุกคนต่างก็มองหาช่องโหว่ของกฎเหล็กสามข้อโดยไม่รู้ตัว แต่พอได้อ่านเนื้อหากลับพบว่า ฉู่ขวงซึ่งเป็นคนที่เสนอกฎเหล่านี้คือคนที่ค้นพบช่องโหว่นั้นจริงๆ และสร้างสรรค์เรื่องราวขึ้นมาโดยใช้ ‘ช่องโหว่และการแก้ไขช่องโหว่’ เป็นแกนกลาง ความคิดทั้งหมดของพวกเรา ถูกเขาคาดการณ์ไว้หมดแล้ว ผลลัพธ์ก็คือความคิดของเรากลายเป็นเรื่องตลกในสายตาเขา!”
………………………………………….
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...