Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1221
ตอนที่ 1221 ยังมีอะไรอีกไหมที่เขาทำไม่ได้
เซี่ยนอวี๋ไปโผล่อยู่บนการจัดอันดับสาขาการเต้นรำได้อย่างไรกัน!? ไปโผล่ในนั้นก็งงพอแล้วนะ แต่ทำไมอันดับยังสูงขนาดนั้นอีกล่ะ!
นี่มันไร้เหตุผลสิ้นดี!
เซี่ยนอวี๋เป็นพ่อเพลงไม่ใช่หรอกหรือ?
ในฐานะพ่อเพลงผู้โด่งดัง ข้ามวงการไปเป็นคนเขียนบทได้เก่งก็ว่าไปเถอะแต่การเต้นนี่สิ มันเกี่ยวอะไรกับอาชีพของเขาได้ตรงไหนกัน?
พรึบๆๆ !
ชาวเน็ตที่ยังไม่เข้าใจเรื่องราวล้วนตะลึงงัน เหนือศีรษะล้วนเต็มไปด้วย เครื่องหมายคำถามใหญ่ๆ โผล่มาเต็มไปหมดบางคนถึงกับสงสัยว่า หรือว่าการจัดอันดับนี้ติดบั๊กหรือเปล่า?
อะไรกันแน่?
ชื่อซ้ำหรือ?
และในขณะที่ชาวเน็ตนับไม่ถ้วนกำลังสงสัยถึงขั้นไปโพสต์ถามกันในโลกโซเชียลแฟนๆ ที่รู้จักเซี่ยนอวี๋ดีอยู่แล้วกลับยิ้มกว้างออกมาด้วยความตื่นเต้น ได้เวลาขุดประวัติศาสตร์อันรุ่งโรจน์กันอีกแล้ว!
‘ขุดประวัติศาสตร์!’
‘ถ้าไม่เข้าใจเลยว่าทำไมพ่อเพลงอวี๋ถึงไปโผล่อยู่บนอันดับสาขาการเต้นรำได้ นี่ควรเป็นคนจากจ้าวโจว เว่ยโจว โดยเฉพาะอย่างยิ่งจงโจว เพื่อให้พวกคุณเข้าใจเรื่องนี้อย่างรวดเร็ว ฉันแนะนำให้ไปเปิดดูคอนเสิร์ตของเซี่ยนอวี๋ในเว็บวิดีโอนั่นแหละ คอนเสิร์ตของเซี่ยนอวี๋ที่ทำให้คนดูนับไม่ถ้วนถึงกับตะลึงจนแทบล้มทั้งยืนไปทั้งฮอลล์ เพราะงานนั้นแหละที่เซี่ยนอวี๋เป็นคนคิดค้นท่าเต้นที่บางคนเรียกว่าท่ามูนวอล์ก’
‘ให้ตายเถอะ’
‘ผมรู้จักท่ามูนวอล์กนะ ที่เว่ยโจวเรามีหลายคนชอบอัดวิดีโอตัวเองเต้นท่านี้ลงในเน็ต เท่จนเลือดกำเดาจะไหล แต่ผมไม่เคยรู้เลยนะว่าแท้จริงแล้วท่านี้เป็น เซี่ยนอวี๋เป็นคนคิดค้นขึ้นมาเอง นี่กลายเป็นท่าเต้นที่ฮิตไปทั่วบลูสตาร์เลยนะ!’
‘แล้วไม่ใช่แค่คิดค้นนะ’
‘ในฐานะ ผู้ริเริ่มท่ามูนวอล์ก เซี่ยนอวี๋ยังเป็นคนที่เต้นท่านี้ได้ดีที่สุดบนบลูสตาร์อีกด้วย คนอื่นต่อให้เลียนแบบยังไงก็ไม่มีทางได้อารมณ์เหมือนเขาเลยไม่เชื่อก็ลองไปหาดูคลิปท่าเต้นมูนวอล์กในคอนเสิร์ตของเซี่ยนอวี๋สิ’
‘ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมพ่อเพลงอวี๋ถึงไปโผล่อยู่บนอันดับสาขาการเต้นรำ เรื่องแบบนี้ควรเป็นนักเต้นจากจ้าวโจว เว่ยโจว โดยเฉพาะอย่างยิ่งจงโจวไม่ใช่หรือไง เพื่อให้พวกคุณเข้าใจเรื่องนี้เร็วๆ ฉันแนะนำให้ไปเปิดดูคอนเสิร์ตของเซี่ยนอวี๋ในเว็บวิดีโอต่างๆ นั่นแหละ คอนเสิร์ตที่ทำให้คนดูนับไม่ถ้วนถึงกับตะลึงล้มกันไปทั้งฮอลล์ เพราะตอนนั้นแหละที่เซี่ยนอวี๋เป็นคน คิดค้นท่ามูนวอล์กขึ้นมาเอง’
‘โอ้โฮ!’
‘มูนวอล์กฉันรู้นะ ที่เว่ยโจวของพวกเรามีหลายคนชอบอัดวิดีโอตัวเองเต้นมูนวอล์กลงเน็ต เท่จนเลือดกำเดาจะไหลเลย แต่ไม่เคยรู้มาก่อนเลยนะว่าจริงๆ แล้วเซี่ยนอวี๋เป็นคนคิดค้นท่านี้ขึ้นมาเอง นี่มันกลายเป็นท่าเต้นที่ฮิตไปทั่วบลูสตาร์เชียว!’
‘แล้วไม่ใช่แค่คิดค้นนะ ในฐานะผู้ริเริ่มท่ามูนวอล์ก เซี่ยนอวี๋ยังเป็นคนที่เต้นท่านี้ได้ดีที่สุดบนบลูสตาร์อีกด้วย คนอื่นต่อให้เลียนแบบยังไงก็ไม่มีทางได้อารมณ์เหมือนเขาเลย ไม่เชื่อก็ลองไปหาดูคลิปมูนวอล์กในคอนเสิร์ตของเซี่ยนอวี๋สิ’
‘หาเจอแล้ว!’
‘เขาเต้นได้โคตรเก่งเลย ไม่คิดมาก่อนเลยว่าเขาจะเต้นเป็นจริงๆ แต่แค่ท่าเต้นเดียวก็พุ่งไปอยู่อันดับ 11 เลยหรือ?’
‘แน่นอนว่าไม่ใช่แค่นั้นหรอก’
‘นอกจากมูนวอล์กแล้ว เขายังคิดค้นท่าเต้นอีกชุดหนึ่ง ชื่อว่าเจ็ดนางฟ้าโบยบินสู่สรวงสวรรค์ ที่เคยแสดงในงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของฉินโจวด้วยนะ คลิปยังหาดูได้ในเน็ตอยู่นะ’
‘มาครั้งเดียวช็อกกันไปทั้งปี!’
‘คุณนี่ก็เว่อร์ไป จริงๆ แล้วที่สุดยอดกว่าก็คือท่าเต้นพระโพธิสัตว์กวนอิมพันกรต่างหาก เป็นการแสดงที่มีแต่ผู้พิการทางการได้ยินมาร่วมแสดงทั้งหมด อลังการตาแตกของจริง ยิ่งกว่ามูนวอล์กซะอีก เพราะมันคือปาฏิหาริย์จากโลกแห่งความเงียบ!’
‘แค่นี้ยังไม่เท่าไหร่หรอก’
‘เคยอ่านนิยายกำลังภายในไตรภาคใช่ไหมล่ะ หรือไม่ก็คนเล็กหมัดเทวดา ในเรื่องมีพูดถึงไท้เก๊กอยู่ด้วยนี่นา ก็เซี่ยนอวี๋นั่นแหละ ที่เป็นคนแสดงไท้เก๊กออกมาเป็นภาพจริงๆ ซึ่งก็พอจะนับได้ว่าเป็นท่าเต้นอีกรูปแบบหนึ่งเหมือนกันนะ!’
หลายเหตุการณ์ที่เกิดหลังจากการผนวกรวมบลูสตาร์ในยุคแรกๆ ทวีปซึ่งผนวกเข้ามาภายหลังนั้นไม่เคยรับรู้มาก่อน ดังนั้นเวลามีคนสงสัย ก็มักจะมีชาวเน็ตจากทวีปเก่าๆ ออกมาช่วยขุดประวัติศาสตร์ และมาเล่าเกร็ดความรู้ให้ฟังอยู่เสมอ
ตอนนี้อินเทอร์เน็ตทั่วทั้งบลูสตาร์เชื่อมโยงถึงกันหมดแล้วถึงจะไม่รู้เรื่องราวมาก่อน แต่เมื่อได้ยินตำนานเหล่านี้ หลายคนก็อดไม่ได้ที่จะเข้าไปค้นหาคลิปและข่าวเก่าๆ ในอินเทอร์เน็ต
เมื่อได้เห็นเข้าก็เป็นต้องอึ้งไป!
ท่าเต้นและการออกแบบท่าเต้นของเซี่ยนอวี๋ช่างเหนือชั้น!
การแสดงแต่ละชุดล้วนไม่ธรรมดา!
โดยเฉพาะท่ามูนวอล์กที่เขาแสดงบนเวทีคอนเสิร์ต ไม่เพียงโชว์ให้เห็นถึงฝีมือการออกแบบท่าเต้นที่น่าทึ่ง ขณะเดียวกันก็ยังเผยให้เห็นการควบคุมร่างกายอันยอดเยี่ยมในฐานะนักเต้นได้อย่างเต็มที่!
ใช่แล้ว
การที่นักออกแบบท่าเต้นสามารถเต้นเองได้ก็เป็นเรื่องพื้นฐาน แต่ถึงกระนั้น ฝีมือของนักออกแบบท่าเต้นย่อมไม่อาจเทียบเท่ากับนักเต้นอาชีพได้ก็เหมือนกับที่พ่อเพลงอวี๋ในฐานะพ่อเพลง อาจร้องเพลงได้ไม่เท่านักร้องบางทีนี่อาจไม่ใช่ตัวอย่างที่เหมาะสมนัก แต่อย่างน้อยก็พอจะอธิบายได้ว่าการที่เซี่ยนอวี๋ติดอันดับสูงในการจัดอันดับสาขาการเต้นรำนั้น ไม่ได้มีการยกเมฆแม้แต่น้อย!
…
ความจริงข้อนี้ยากจะทำใจยอมรับได้จริงๆ โดยเฉพาะสำหรับชาวจงโจวที่เพิ่งรู้จักเซี่ยนอวี๋จากงานมหกรรมดนตรีบลูสตาร์ และก่อนหน้านี้ก็เพิ่งโดนเขาทำให้อกสั่วขวัญแขวนมาแล้วครั้งหนึ่งกับการติดอันดับในสาขาภาพยนตร์และโทรทัศน์ นี่มันไม่มีเหตุผลเอาซะเลย!
“สุดยอด!”
“ศิลปะทั้งสิบสาขาของบลูสตาร์ ตอนนี้เพิ่งออกมาได้แค่ห้าสาขา แต่เซี่ยนอวี๋คนเดียวกลับติดสามอันดับแรก แถมยังติดหมดทุกรายการ!”
“นี่สินะที่เรียกว่าอัจฉริยะ?”
“นี่มันคือความอัจฉริยะรอบด้านต่างหาก!”
“ยังมีอะไรอีกไหมที่เขาทำไม่ได้?”
“คลอดลูกล่ะมั้ง?”
“ถ้าวันหนึ่งเทคโนโลยีพัฒนาไปถึงขั้นนั้นจริงๆ คุณคิดว่าเขาจะทำไม่ได้หรือไง?”
“คำโบราณไม่ได้พูดผิดเลย สามสหายฉินโจวนี่ ไม่มีคำว่าที่สุดของความเพี้ยน มีแต่เพี้ยนขึ้นเรื่อยๆ!”
“อันดับที่สิบเอ็ดนะเว้ย!”
“ถ้าเขาสร้างผลงานการเต้นเพิ่มอีกหน่อย แบบนี้มันต้องทะลุเข้าสิบอันดับแรกแน่ๆ !”
“ฉันกำลังดูพระโพธิสัต์กวนอิมพันกรอยู่พอดี ของแบบนี้โหดจริง ยิ่งดูยิ่งรู้สึกว่าเซี่ยนอวี๋นี่เทพเกินไปแล้ว!”
แอปเปิลทั้งลูกดูราวกับถูกลอกเปลือกออกทั้งหมด ไม่เห็นรอยมีดเลยแม้แต่น้อย
ประหนึ่งกับลูกท้อสุกที่ถูกปอกด้วยมือจนเปลือกหลุดออกทั้งแผ่น เนื้อในยังคงสมบูรณ์ไร้รอยขีดข่วน
แต่หลินเยวียนเพิ่งใช้มีดปอกแอปเปิลผลนี้ต่อหน้าทุกคนนี่นา!
นี่ต้องควบคุมมีดได้แม่นยำขนาดไหนกันถึงทำได้?
“นายทำได้ยังไงกันเนี่ย”
“ก็ทักษะพื้นฐานด้านประติมากรรม”
หลินเยวียนพูดออกมา สีหน้าดูเหมือนกำลังเพลิดเพลินกับสายตาอันตกตะลึงของทุกคนในบ้าน สำหรับฝีมือด้านประติมากรรมระดับปรมาจารย์แบบเขา นี่ก็แค่เรียกน้ำย่อยเล็กน้อยเท่านั้น
“พี่ทำงานประติมากรรมได้ด้วย?”
ต้าเหยาเหยาเพ่งมองแอปเปิลอยู่นาน พยายามข่มความตะลึงในใจลง ก่อนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงไม่มั่นใจนัก “ทำเป็นจริงเหรอ?”
“ก็พอรู้นิดหน่อย”
หลินเยวียนยิ้ม “ไว้จะทำงานแกะสลักไม้ให้สักชิ้น เอาเป็นรูปเธอนั่นแหละ”
“เย้!”
น้องสาวดีใจจนยิ้มกว้าง
“เสี่ยวเยวียน!”
น้ำเสียงของแม่สั่นเล็กน้อย
หลินเยวียนคิดว่าแม่จะถามว่าทำไมถึงมีฝีมือแบบนี้ จึงรีบเตรียมคำแก้ตัวที่คิดไว้แล้ว
“มีคนสอนมาน่ะครับ”
แต่แม่กลับส่ายหน้า “แม่ไม่ได้จะถามเรื่องนั้น”
“แล้วคือเรื่องอะไรล่ะ?”
“ต่อไปแอปเปิลที่บ้าน ให้ลูกเป็นคนปอกนะ มือแม่ปอกมันเปลืองเกินไป!”
หา!?
รู้งี้ไม่อวดฝีมือก็ดี
คุณชายหลินได้แต่กลั้นน้ำตา รับปากไปอย่างจนใจ
……………………………………………..
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...