ฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ นิยาย บท 169

ฉู่จวินสิงระแวดระวังทันทีที่เห็นเจี่ยนอันอันคำนับศีรษะให้ป้ายหลุมศพ

เขาเอาตัวมาบังด้านหลังเจี่ยนอันอัน แววตาลุ่มลึกกวาดมองรอบด้าน

ถ้าหากประเดี๋ยวมีลูกธนูยิงออกมาอีก เขาต้องปกป้องเจี่ยนอันอันให้ดี ห้ามให้นางถูกธนูยิง

แต่ที่น่าแปลกก็คือ คราวนี้ไม่มีธนูยิงออกมา

เจี่ยนอันอันเงยหน้าขึ้น พบว่าป้ายหลุมศพไม่ได้สั่นสะเทือน

มันตั้งตระหง่านอยู่แน่นิ่ง ไม่มีความเคลื่อนไหว

เจี่ยนอันอันหันไปยิ้มให้ฉู่จวินสิง “หรือว่าข้าจะเป็นผู้มีวาสนาคนนั้น?”

ขณะที่เจี่ยนอันอันกำลังพูด ตัวอักษรบนป้ายหลุมศพก็กลายเป็นฝุ่นผงและร่วงสู่พื้น

ทิ้งให้ป้ายสุสานกลายเป็นเพียงป้ายศิลาธรรมดา

เจี่ยนอันอันเห็นดังนี้ก็ลุกพรวดขึ้น

นางหยิบอัญมณีเม็ดหนึ่งมาเก็บในห้วงมิติ

ยังคงไม่มีธนูยิงใส่

คราวนี้เจี่ยนอันอันเบาใจลงในที่สุด

นางกว้านสมบัติเข้าสู่ห้วงมิติอย่างมีความสุข

ครั้นเห็นภูเขาทองคำสามลูกถูกเจี่ยนอันอันเก็บเอาไปภายในเวลาไม่นาน

เซิ่งฟางกับเหยียนเซ่าก็หันไปสบตากัน

โชคดีที่พวกเขาเคยได้ยินฉู่จวินสิงพูดให้ฟังมาก่อนว่าเขาได้รับถุงเฉียนคุนที่สามารถบรรจุสารพัดสิ่งมาจากผู้วิเศษ

มิเช่นนั้นพวกเขาคงคิดว่าตัวเองกำลังฝันเป็นแน่

เจี่ยนอันอันเก็บทองแท่งชิ้นสุดท้ายเข้าสู่ห้วงมิติ

จู่ๆ ป้ายหลุมศพก็สั่นสะเทือนก่อนจะจมสู่พื้นภายในเวลาไม่นาน

เมื่อป้ายหลุมศพหายไป ประตูหินบานหนึ่งก็เปิดออก

ทั้งสี่คนไม่อยากอยู่ที่นี่อีกต่อไป รีบเดินเข้าไปในประตูศิลาบานนั้น

นับตั้งแต่ที่ได้สมบัติมาสามกอง มุมปากของเจี่ยนอันอันก็มีรอยยิ้มอยู่ตลอด

รวยแล้วของจริง!

เหตุใดนางจึงได้โชคดีเช่นนี้ แค่เข้ามาในช่องทางลับก็เจอคลังสมบัติ

สมน้ำหน้านายอำเภอหมูตอนนั่นที่อดได้ไป

คลังสมบัติอยู่ใต้ที่ว่าการอำเภอแท้ๆ แต่กลับไม่รู้เรื่องรู้ราว

พวกเขาเคยมีประสบการณ์กับนายอำเภอหมูตอนมาแล้ว นอกจากเกราะจิ่นอวิ๋นแล้วเขาก็ไม่มีความสามารถอะไร

เจี่ยนอันอันอยากคิดบัญชีกับนายอำเภอและจางต้าเช่นกัน ด้วยเหตุนี้ทั้งสี่คนจึงย้อนกลับไปที่ที่ว่าการอำเภอทันที

ยามที่พวกเขามาถึงหน้าที่ว่าการอำเภอ พวกเขาก็พบว่ารถม้ายังคงอยู่ที่นี่

และเจ้าหน้าที่ทางการที่ขยับตัวไม่ได้ครึ่งซีกพวกนั้นก็ยังยืนอยู่ที่เดิม

พวกเขาเห็นพวกเจี่ยนอันอันเดินเข้ามาก็พากันมีสีหน้าตื่นตกใจ

พวกเขาได้ยินมาว่าสี่คนนี้ถูกนายอำเภอนำตัวไปขังในกรงเหล็ก

กรงเหล็กไม่ใช่ของที่คนทั่วไปจะยกขึ้นนะ

หากไม่มีคนกดเปิดกรงเหล็กให้ ไม่ว่าผู้ใดถูกขังอยู่ด้านในก็ไม่มีทางออกมาได้ง่ายๆ

พวกเขาหนีออกมาได้อย่างไร?

หรือว่าพวกเขาจะมุดดินได้!

เจี่ยนอันอันเดินไปที่เบื้องหน้าเจ้าหน้าที่ทางการเหล่านี้และมองพวกเขาด้วยความดูถูก

นางพูดเสียงเย็นว่า “ความสามารถในการเฝ้าบ้านของพวกเจ้าไม่เลวเลยนี่”

“เฝ้ารถม้าให้ดีล่ะ หากรถม้าหาย ข้าจะตัดแขนขาพวกเจ้าให้หมด”