ฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ นิยาย บท 154

ฉู่จวินสิงเข้าใจความหมายของเจี่ยนอันอัน เขาพูดออกมาเสียงอ่อนโยน “เรื่องนี้ไม่ต้องเป็นกังวลไป หากว่าเจ้าสามารถเสกเป็นอิฐหินบางส่วนจากจวนเยียนอ๋องได้ ข้าก็จะสามารถช่วยเจ้าโกหกได้”

เจี่ยนอันอันเมื่อได้ยินคำนี้ ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมา

ในตอนที่นางย้ายจวนเยียนอ๋องมานั้น ไม่ว่านางจะพบอะไรก็หยิบเอามาจนหมด

นางมองเห็นอิฐหินจำนวนมากที่วางเรียงกันชิดติดผนังอยู่ ก็รวบรวมย้ายทั้งหมดนั้นเข้าไปในห้วงมิติ

ในตอนนั้นเจี่ยนอันอันคิดว่า หากว่าที่เนรเทศนั้นไม่มีเรือนให้อยู่

นางก็สามารถนำอิฐหินเหล่านี้ออกมาสร้างเรือนได้

กลับไม่คิดเลยว่า วันนี้สามารถใช้อิฐหินเหล่านั้น มาปูพื้นดินภายในลานบ้านได้

เจี่ยนอันอันมองไปยังฉู่จวินสิงด้วยความตื่นเต้น “พูดเป็นเล่นไป ข้าเอาอิฐหินมาจากจวนเยียนอ๋องด้วยจริงๆ”

ฉู่จวินสิงเมื่อได้ยินคำนี้เข้า ก็อดไม่ได้ที่จะส่งเสียง “พรืด” หัวเราะออกมา

อิฐหินเหล่านั้นเขาคิดจะใช้เพื่อสร้างบ้านพักตากอากาศ

รอจนเมื่อเขาแต่งงานกับเจี่ยนอันอันแล้ว เขาจะไปอยู่บ้านพักตากอากาศนั้น

ทว่าบ้านพักตากอากาศนี้ยังไม่ทันได้สร้างขึ้นมา เขาก็ถูกส่งไปสังหารศัตรูที่สนามรบ

รอจนเมื่อเขากลับมาแล้ว ก็ถูกฮ่องเต้เรียกเข้าไปในวัง

หลังจากนั้นเขาก็ถูกกล่าวหาว่าสมคบคิดกับศัตรูก่อกบฏ ถูกริบจวนแล้วเนรเทศไป

เขาไม่คาดคิดเลยว่า เจี่ยนอันอันจะนำอิฐหินเหล่านั้นมาด้วย

เกรงว่าในจวนเยียนอ๋องของเขา ขอเพียงแค่สามารถเคลื่อนย้ายมาได้ ทั้งหมดก็ถูกเจี่ยนอันอันนำมาด้วย

เจี่ยนอันอันเห็นว่าฉู่จวินสิงยังจะหัวเราะนางอีก

นางจ้องเขม็งไปยังฉู่จวินสิงอย่างอารมณ์ไม่ดีนัก “ท่านหัวเราอะไร หากว่ายังจะหัวเราะอีกข้าจะไม่รักษาให้ท่านแล้ว”

ฉู่จวินสิงกระแอมออกมาเสียงเบา ก่อนจะรีบเก็บรอยยิ้มกลับมา

ในเมื่อฉู่จวินสิงพูดแล้วว่าจะช่วยนางโกหก นางก็สามารถไปหาคนมาช่วยปูอิฐหินได้อย่างวางใจแล้ว

เจี่ยนอันอันมายังหน้าประตู ก่อนจะหยิบอิฐหินออกมาจากห้วงมิติแล้ววางลงบนพื้นดิน

รอจนเมื่อฮูหยินใหญ่เข้ามาในห้องแล้ว ยังไม่ทันรอให้นางได้พูดออกมา ฉู่จวินสิงก็พูดขึ้น

“ท่านแม่ อิฐหินเหล่านั้นเดิมทีข้าคิดจะนำมันมา ข้าก็เลยนำมันใส่ไปในถุงเฉียนคุนอีกใบ แล้วให้เจี่ยนอันอันนำมาด้วย”

ในใจของฮูหยินใหญ่บ่นพึมพำออกมา ก่อนที่จวนเยียนอ๋องถูกบุกค้นนั้น อิฐหินเหล่านั้นยังไม่มีคนพบเห็น

ส่วนในตอนที่ถูกบุกค้นจวนนั้น ฉู่จวินสิงก็ถูกฮ่องเต้สั่งให้คนทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส

แล้วเขาจะไปเคลื่อนย้ายอิฐหินได้อย่างไรกัน?

ในใจของฮูหยินใหญ่เกิดความสงสัยขึ้นมา ฉู่จวินสิงกระแอมออกมาเบาๆ แล้วโกหกต่อไป

“ข้าให้อันเจ๋อไปเคลื่อนย้ายอิฐหิน เรื่องนี้ท่านสามารถไปถามอันเจ๋อได้”

ฮูหยินใหญ่ส่งเสียง “อ้อ” ดังขึ้น แล้วไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก นางปิดประตูแล้วหันหลังจากไป

นางยังคงไม่เชื่อนัก ก็เลยไปถามฉู่อันเจ๋ออีกครั้ง

ในตอนที่ฉู่อันเจ๋อได้ยินที่ฮูหยินใหญ่พูดออกมาแล้ว ก็เข้าใจในทันทีว่าฉู่จวินสิงอยากจะให้เขาช่วยโกหก