ฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ นิยาย บท 116

ฉู่จวินสิงนั่งตัวตรง พูดออกมาอย่างน่าเกรงขาม “ล้วนแต่เป็นเรื่องที่ผ่านไปแล้ว ก็อย่าพูดถึงมันอีกเลย ทุกคนนั่งลงกินข้าวกันเถอะ”

ฮูหยินใหญ่เองก็เรียกให้พวกเขานั่งลง

ซ่างชิวและคนอื่นๆ เมื่อเห็นฉากนี้เข้า ในใจก็เกิดรู้สึกความอบอุ่นขึ้นมา

หลายปีมาแล้วที่ไม่มีคนปฏิบัติกับพวกเขาเช่นนี้

ซ่างชิวและคนอื่นๆ ต่างก็รู้สึกว่า คนในครอบครัวนี้ล้วนแต่ไม่ใช่คนเลว

พวกเขาคู่ควรแล้วที่จะให้พวกเขาทำงานหนักให้

หลังจากที่ทุกคนนั่งลงแล้ว ซ่างชิวหยิบชามและตะเกียบขึ้นมาก่อน

อีกทั้งสี่คนเมื่อเห็นเข้า ก็หยิบชามและตะเกียบขึ้นมาเริ่มกิน

ในตอนที่พวกเขาเนื้อกระต่ายและเนื้อไก่ฟ้า ดวงตาก็ค่อยๆ แดงรื้นขึ้นมา

หลายปีมาแล้วที่พวกเขาไม่ได้กินเนื้ออร่อยๆ เช่นนี้

และยังมีข้าวชามนี้ อร่อยเสียยิ่งกว่าธัญพืชที่พวกเขากินเสียอีก

ไม่นานอาหารในจานก็หมดไป

หลังจากที่ซ่างชิวและทุกคนกินอาหารกันเสร็จแล้วก็รีบไปทำงาน

รอจนเมื่อทุกคนออกไปแล้ว ฮูหยินใหญ่ถึงได้พูดออกมาข้างหูของเจี่ยนอันอัน

“อันอัน ข้ามองเห็นความตั้งใจของเจ้าแล้ว เจ้าเป็นหญิงสาวที่ดี ลูกชายของข้าสามารถแต่งกับเจ้าได้ ช่างเป็นความโชคดีของเขา”

เจี่ยนอันอันเมื่อได้ยินคำนี้ ดวงตาก็หันไปมองทางด้านของฉู่จวินสิงโดยที่ไม่รู้ตัว

ถึงแม้น้ำเสียงของฮูหยินใหญ่จะเบามาก แต่ว่าคำของนางก็ยังคงถูกฉู่จวินสิงได้ยินเข้า

เขาอาศัยโอกาสนี้พูดกับฮูหยินใหญ่ว่า “ท่านแม่ ข้าคิดจะรอให้อาการบาดเจ็บของข้าหายดีแล้ว ก็จะแต่งอันอันเข้าบ้าน”

ฮูหยินใหญ่เมื่อได้ยินเข้า ใบหน้าก็เผยรอยยิ้มอย่างมีความสุขออกมา

นางรอก็เพียงแต่คำพูดนี้ของฉู่จวินสิงแล้ว

ฮูหยินใหญ่ดึงมือของเจี่ยนอันอันขึ้นมา มองไปยังเจี่ยนอันอันด้วยรอยยิ้ม

แต่ในใจของเจี่ยนอันอันกลับเต้นดังขึ้นมา นางยังไม่อยากแต่งงานกับฉู่จวินสิงเร็วถึงขนาดนั้น

ทว่าเรื่องนี้ก็ไม่ใช่ว่าเป็นเรื่องที่นางสามารถพูดออกมาได้

ทุกคนในตระกูลเมื่อเห็นว่ามีเสื้อผ้าให้เปลี่ยน ก็รีบไปเปลี่ยนอย่างมีความสุขทันที

เจี่ยนอันอันกลับรู้สึกลำบากเล็กน้อย แล้วนางจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ใดกันดี?

ห้องของตนเองก็เข้าไปไม่ได้ ที่นั่นยังมีฉู่จวินสิงนอนอยู่

แต่ถ้าหากจะให้ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องผู้อื่น เกรงว่าก็คงจะไม่ค่อยดีนัก

หลังจากที่ฮูหยินใหญ่เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว ก็เดินออกมา

เมื่อเห็นว่าเจี่ยนอันอันยังคงนั่งอยู่ตรงนั้นไม่เคลื่อนไหวใด ก็รู้ว่านางกำลังลำบากใจเรื่องใด

ฮูหยินใหญ่พูดออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “อันอันเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องของข้าเถิด ที่นั่นไม่มีผู้อื่นอยู่”

เจี่ยนอันอันเผยยิ้มให้กับฮูหยินใหญ่ ในใจรู้สึกขอบคุณกับความมีน้ำใจของฮูหยินใหญ่

นางรีบเข้าไปห้องที่พักของฮูหยินใหญ่ทันที แล้วหยิบเสื้อผ้าของเจ้าของเดิมออกมาจากห้วงมิติ

นางถอดชุดแต่งงานบนกายออก ก่อนจะเปลี่ยนมาสวมเสื้อผ้าของเจ้าของเดิม

รอจนเมื่อนางออกแล้ว ทุกคนในตระกูลก็เปลี่ยนเสื้อผ้ากันจนเรียบร้อยแล้ว