การที่เฉินชางโค้งคำนับอย่างจริงใจ เป็นเรื่องที่ทุกคนคาดไม่ถึง!
ถึงอย่างไรวันนี้เขาก็ท้าทายสำเร็จแล้ว ทำลายสถิติโลก และยังไวกว่าคนที่ไวที่สุดถึงสองนาที
สองนาทีอาจจะไม่นาน แต่กลับเป็นความห่างที่หลายคนพยายามทั้งชีวิต
การพัฒนาของการแพทย์เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน ไม่มีใครรู้ว่าการไวกว่าสองนาที จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพหรือไม่
ทว่าตอนนี้ยังไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น!
ตอนที่ทุกคนเห็นความพยายามของบุคลากรทางการแพทย์กลุ่มนี้ ความพอใจและความสุขแบบนั้นหาที่เปรียบไม่ได้เลยจริงๆ
ก็เหมือนศาสตราจารย์เฉินในตอนนี้!
เขาพยายามมานานขนาดนี้ ที่เขาสู้เพื่อทำลายสถิติอย่างสุดชีวิตแบบนี้เพื่ออะไร
ก็เพื่อช่วยชีวิตคนไข้กลุ่มอาการมาร์แฟนให้ได้มากขึ้น!
ความรู้สึกแบบนี้ทำให้ทุกคนสะเทือนใจมาก
และภาพน้ำตาของเฉินชางตอนที่โค้งคำนับแล้วหันหลังกลับถูกบันทึกอยู่ในกล้องชั่วนิรันดร์
มันตราตรึงในใจของผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วน!
และขณะเดียวกัน บุคลากรทางการแพทย์ไม่รู้เท่าไรที่ดูอยู่หน้าจอโทรทัศน์ต่างฮึกเหิมเช่นเดียวกัน!
พวกเขามองเห็นความรับผิดชอบและความมั่นใจจากเฉินชาง!
สิ่งที่เฉินชางพูดและคิด ก็คือทิศทางที่พวกเขาพยายามมาโดยตลอดเช่นกัน
ในเมื่อเลือกเป็นหมอแล้ว ทุกคนล้วนมีใจอยากช่วยคนไข้
คำพูดของเฉินชางทำให้ผู้คนมากมายประทับใจในวินาทีนั้นเอง
อวี๋หวั่นออกจากโรงพยาบาลแล้ว ตอนนี้เธอพักฟื้นอยู่ที่บ้าน หลังจากเห็นรายการในโทรทัศน์ จู่ๆ ก็รู้สึกว่าจุดที่เปราะบางที่สุดในหัวใจถูกสะกิด!
น้ำตาไหลอาบหน้าทันที!
อย่ามองแต่ความยากลำบากหรือความผิดหวังที่อยู่ตรงหน้า
ความทรงจำของเธอย้อนกลับไปตอนที่พักรักษาตัวอยู่ที่ศูนย์ฉุกเฉิน
ใบหน้านี้แหละที่มองตน จับมือและบอกตนอย่างจริงจังว่า “ผมช่วยคุณได้!”
ตอนนั้นประโยคนี้ กลายเป็นความเชื่อสุดท้ายท่ามกลางความสิ้นหวังของอวี๋หวั่น
ความรู้สึกของการถูกปกป้อง เป็นที่ต้องการ และมีคนคอยเป็นห่วงเป็นใย อาจจะเป็นความหวังสูงสุดของคนไข้กลุ่มอาการมาร์แฟนแล้ว!
ตอนนี้เอง อวี๋หวั่นเห็นว่าข้อความใน qq แจ้งเตือนไม่หยุด
เมื่อเปิดดูก็เห็นว่าเป็นข้อความจากกลุ่มสนทนาคนไข้กลุ่มอาการมาร์แฟนเมืองหลวง
“ฉันตัดสินใจแล้ว พรุ่งนี้ฉันจะไปรายงานตัวที่ศูนย์ฉุกเฉินเพื่อเข้าร่วมการทดลองทางคลินิก!”
“คุณบ้าไปแล้วหรือเปล่า! ตอนนี้เพิ่งทำไปแค่ยี่สิบคน รอหน่อยเถอะ รอให้ถึงเจ็ดแปดสิบคน ทักษะด้านต่างๆ ของพวกเขาพัฒนาขึ้นก่อน ถึงจะปลอดภัย!”
“ฉันไม่ได้บ้าและฉันก็ไม่ได้โง่! จริงอยู่ที่ว่าไปตอนนี้อันตรายกว่าตอนที่ทดลองไปแล้วเจ็ดแปดสิบคน แต่บุคลากรทางการแพทย์เหล่านั้นล้วนกำลังพยายาม ที่พวกเขาพยายามทั้งหมดเพื่ออะไร ร ฉันรู้สึกว่าฉันเป็นคนไข้ ไม่ใช่คนไร้ประโยชน์!”
“จะไปก็ไปเอง ฉันไม่ไปด้วยหรอก!”
ช่วงนี้ในกลุ่มมีคนไข้กลุ่มอาการมาร์แฟนเป็นคนเข้ามาไม่น้อยเลย พวกเขาพูดถึงอันตรายของการทดลองทางคลินิกเหล่านี้อย่างต่อเนื่อง
ตอนนี้ยังคงเป็นเช่นนี้!
“ผมไปด้วย!”
VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ