ในภาพเป็นรูปถ่ายหลายรูป!
เฉินชางเห็นรูปแล้วก็โกรธจนสีหน้าคล้ำเขียว…
นี่มันภาพตอนที่ตนตัดกระโปรงของยัยฉินขี้ประจบไม่ใช่หรือ
ทันใดนั้น เฉินชางก็แอบถอนหายใจ ไม่กล้าสู้หน้ายัยฉินขี้ประจบ
ซาเบลล่าที่อยู่ข้างๆ ถอนหายใจ พูดอย่างลึกซึ้ง “เบื้องหลังของผู้ชายที่ประสบความสำเร็จทุกคน ล้วนมีผู้หญิงคนหนึ่งเสียสละอยู่เงียบๆ! ศาสตราจารย์เฉินเองก็เช่นกัน! ตอนที่ศาสตราจารย์ เฉินฝึกการเย็บอย่างต่อเนื่อง เขาเข้าใจความแตกต่างระหว่างหลอดเลือดเทียมและหลอดเลือดธรรมดาอย่างชัดเจน หลอดเลือดเทียมทำจากโพลีเอสเตอร์ ดังนั้น ศาสตราจารย์เฉินเริ่มคิดถึงวิธีห หนึ่ง นั่นก็คือการทำความคุ้นชินกับหลอดเลือดเทียมผ่านโพลีเอสเตอร์เพื่อพัฒนาความเร็วของการเย็บ!
นี่คือกระโปรงตัวหนึ่งที่ศาสตราจารย์เฉินและคุณฉินเยว่ ภรรยาของเขาซื้อตอนไปฮันนีมูน แม้เป็นกระโปรงที่มีความหมายน่าจดจำ แต่ตอนที่ศาสตราจารย์เฉินหาโพลีเอสเตอร์ไม่ได้ คุณฉิ นเยว่แกล้งทำเป็นไม่ชอบ ตัดกระโปรงให้ขาดแล้วยื่นให้เฉินชางพร้อมพูดว่า เอาไปใช้นะคะ! ตอนนั้นศาสตราจารย์เฉินเอากระโปรงไปทำเป็นหลอดเลือดเทียม ฝึกไปหนึ่งวันเต็ม และตอนกลางคืน เขาก็เย็บกระโปรงให้กลับเป็นเหมือนเดิม”
เฉินชางงุนงงไปชั่วขณะ!
ไม่ใช่ว่าผมโดนบังคับให้เย็บคืน ถ้าไม่เย็บคืนไม่ให้กินข้าวหรือ
ผมแอบใช้กระโปรงไม่ใช่หรือ
ซาเบลล่ายิ้ม พูดอย่างประทับใจ “ความจริง เรื่องแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นกับเฉินชางคนเดียว เขายังชักนำเพื่อนร่วมงานมากมาย หัวหน้าหม่าที่เป็นหัวหน้าทีมแผนกฉุกเฉินที่หกก็ได้โพสต์ภาพ พและข้อความแบบนี้ในโมเม้นท์วีแชท! รวมถึงหัวหน้าสวีจากแผนกศัลยกรรมหัวใจ…หรือแม้แต่ผู้อำนวยการอู๋แห่งศูนย์ฉุกเฉิน ก็โพสต์โมเม้นท์วีแชททำนองเดียวกัน!”
หลังจากเฉินชางได้ยินข่าวนี้ก็อดอึ้งไม่ได้!
เขาคิดไม่ถึงว่าตนหลอกคนไปเยอะขนาดนี้แล้ว!
เฉินชางเงยหน้าขึ้นมองพวก ‘เพื่อนร่วมงาน’ ที่ได้รับเชิญมา แล้วอดละอายใจไม่ได้
ตอนนี้เขาเป็นห่วงเรื่องหนึ่ง เขาจะกลับโรงพยาบาลได้อย่างปลอดภัยหรือไม่
ให้โทร 120 ล่วงหน้าเลยไหม
ทว่า โทร 120 ก็ทำได้แค่ส่งตัวเขากลับศูนย์ฉุกเฉิน ดูเหมือนว่างานนี้มีแต่ตายกับตาย
ตอนนี้เอง ซาเบลล่าเห็นว่าเฉินชางดูชะงักไปอย่างเห็นได้ชัดก็ยิ้ม “ศาสตราจารย์เฉิน คุณประทับใจเรื่องนี้มากใช่ไหมคะ”
เฉินชางกลืนน้ำลาย พลันแอบถอนหายใจ ผมไม่ประทับใจ!
“ประทับใจครับ พูดตามตรง ถ้าไม่ได้ฉินเยว่คอยสนับสนุน ผมเองก็ไม่รู้ว่าผมจะทำได้ดีหรือไม่! ตอนที่ต่อสู้กับการฟื้นฟูระบบทางเดินอาหารที่แผนกฉุกเฉิน ผมไม่ได้กลับบ้านเป็นเวลาหนึ งเดือน ฉินเยว่คอยมารับเสื้อผ้าของผมกลับไปด้วยตัวเอง จัดการทุกอย่างให้ผมอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย คอยเอาเสื้อผ้าและของใช้มาให้…ผมอยากบอกเธอว่า ขอบคุณนะครับ คุณภรรยา!”
เฉินชางคิดว่า พูดดีตอนนี้ยังทัน!
ตามคาด หลังจากฉินเยว่ได้ยินคำพูดพวกนี้ สีหน้าก็อ่อนโยนลงมาก
ซาเบลล่าพยักหน้า “ศาสตราจารย์เฉิน ทำไมคุณถึงตอบรับคำเชิญเข้าร่วมการท้าทายของเราคะ”
เฉินชางพลันพูดว่า “ความจริง ผมขอบคุณรายการ ‘ท้าทายสิ่งที่เป็นไปไม่ได้’ มากที่ให้โอกาสนี้กับผม ทีมของผมกำลังทำโครงการทางคลินิก หลักๆ คือการผ่าตัดเปลี่ยนหลอดเลือดแดงใหญ่ใน ช่องท้องและทรวงอก ความยากของการผ่าตัดนี้สูงกว่าการผ่าตัดในวันนี้ห้าถึงสิบเท่า การผ่าตัดนี้มีปัจจัยเสี่ยงสูง อัตราการเสียชีวิตก็สูงเช่นกัน! แต่ในสังคมมีกลุ่มคนที่ต้องรักษา าโดยการผ่าตัดแบบนี้ เรียกกันว่า คนไข้กลุ่มอาการมาร์แฟน โรคนี้เป็นโรคที่ทำลายหลอดเลือดแดงใหญ่ ทำให้เกิดการฉีกขาด ถึงขั้นแตกร้าว ซึ่งอันตรายถึงชีวิต!
ในประเทศของเรามีคนไข้กลุ่มอาการมาร์แฟนหนึ่งแสนกว่าคน คนที่จำเป็นต้องผ่าตัดมีหลายหมื่นคน ในทุกปีมีคนไข้ที่ต้องผ่าตัดหลายพันคน แต่ในประเทศของเรามีโรงพยาบาลที่ทำการผ่าตัด แบบนี้ได้เพียงไม่ถึงสิบแห่ง! เพราะฉะนั้น ผมหวังว่าจะพาทีมของผมวิจัยโรคนี้เพื่อช่วยเหลือคนไข้ให้ได้มากขึ้น ที่ผมมาร่วมรายการนี้ก็เพราะอยากให้ทุกคนได้เห็นความพยายามของเร รา ผมอยากบอกคนไข้กลุ่มอาการมาร์แฟนทุกคนว่า เราพยายามมาโดยตลอด ไม่เคยยอมแพ้! เพราะฉะนั้นพวกคุณก็อย่ายอมแพ้! โปรดเชื่อมั่นในตัวเรา เราจะพยายามไปด้วยกัน เราจะต่อสู้และรักษาโรค คนี้ให้ได้ครับ!”
พูดถึงตรงนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินชางตื่นเต้นเล็กน้อย
และตอนนี้เอง หลังจากคนไข้กลุ่มอาการมาร์แฟนมากมายเห็นฉากนี้จากโทรทัศน์ ก็อดซาบซึ้งใจจนน้ำตานองไม่ได้!
เป็นครั้งแรกที่พวกเขารู้สึกถึงความอบอุ่นของสังคมนี้!
และครั้งนี้ พวกเขาสัมผัสได้ว่า ที่แท้นอกจากญาติพี่น้อง ยังมีผู้คนมากมายที่พยายามช่วยตนอยู่
ความรู้สึกที่ได้รับความห่วงใยแบบนี้ ดีมากจริงๆ!


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ