เด็กเสี่ย NC-25 นิยาย บท 72

“ท่านครับ” มาร์ครีบเรียกไว้ก่อนที่พิธานจะเปิดประตู เขาลืมแจ้งอีกเรื่องที่ได้รับมาช่วงที่เจ้านายหยุดพักผ่อน “สองวันที่แล้วคุณหวานใจโทรมา เธออยากให้ท่านเข้าไปหา”

พิธานถอนหายใจออกมาอีกครั้ง เขาลืมหวานใจไปเสียสนิท จะว่าไปตั้งแต่มีดอกแก้ว ก็มีแค่ครั้งเดียวที่เขาไปพบเจอเธอ พอมานึกย้อนแบบนี้พิธานก็ไม่แปลกใจที่ตัวเองจะรักดอกแก้ว เพราะมันไม่ใช่เรื่องปกติเลยที่คนแบบเขาจะยุ่งกับผู้หญิงคนเดียวเป็นเวลานานๆ

ยิ่งมีเด็กอีกคนคอยท่าอยู่แบบนี้ ยิ่งเป็นไปไม่ได้เลยที่พิธานคนก่อนจะขลุกอยู่กับผู้หญิงคนเดียวไม่ยอมไปไหน

“ให้ผมแจ้งว่าอะไรดีครับ” มาร์คเร่ง เขานึกสนุกที่เห็นเจ้านายทำหน้าเหมือนคนคิดอะไรไม่ออก เพราะมันยิ่งตอกย้ำว่าคนที่นอนอยู่ในห้องสำคัญระดับไหน

สำคัญจนทำให้เจ้านายเขาไม่เป็นตัวของตัวเองเลยล่ะ

“นัดเธอวันศุกร์แล้วกัน”

แต่เหมือนว่ามาร์คจะคิดผิด

ชายหนุ่มอดเสียดายไม่ได้ที่เจ้านายเขายังคงเหมือนเดิม แม้จะให้ความสำคัญกับคุณดอกแก้ว แต่สุดท้ายก็ยังเลี้ยงใครอีกคนไว้อยู่ดี มาร์คยอมรับว่าเขาผิดหวัง พื้นฐานเขาเป็นคนรักเดียวใจเดียวอยู่แล้ว แต่ที่ไม่เคยห้ามพิธานเวลารับเลี้ยงใครเพราะเจ้านายเขาไม่เคยแสดงออกว่าใครสำคัญ จนกระทั่งวันนี้...

“เตรียมเช็กให้ฉันสองล้าน ลงชื่อผู้รับหวานใจ”

“ครับ?”

“ฉันจะจบทุกอย่าง”

พิธานนึกถึงใบหน้าของคนที่อยู่ในห้องแล้วอดยิ้มออกมาไม่ได้ เรื่องของซูฮวามันไม่ได้ยากอะไร เพราะเขากับเธอไม่เคยมีความสัมพันธ์ทางกายซึ่งกันและกัน แต่กับหวานใจเขาต้องรีบจัดการให้ด่วนที่สุด เขาจะไม่ยอมให้ดอกแก้วต้องเสียใจเพราะเรื่องนี้เด็ดขาด

“คอนโดที่หวานใจอยู่ รถที่หวานใจขับ นายจัดการเปลี่ยนเป็นชื่อเธอให้เรียบร้อย”

“...ครับ”

“ฉันตอบแทนเธอได้เท่านี้”

.

.

สนามบินนานาชาติสุวรรณภูมิยังคงคลาคล่ำไปด้วยผู้คนมากมาย มีทั้งคนที่กำลังจะเดินทางออกนอกประเทศ และคนที่กำลังเดินทางเข้ามา และคนอีกกลุ่มที่ไม่ได้จะเดินทางเข้าหรือออก แต่มาเพื่อมารับใครบางคนเท่านั้น

พิธานคือกลุ่มคนสุดท้ายนั่น

เขาไม่ได้ลงไปเบียดเสียดกับผู้คนในสนามบิน เขาเพียงแค่นั่งรอ.. รออยู่ในรถตู้คันสีดำสนิทที่จอดเทียบอยู่หน้าทางออกวีไอพี ดวงตาคมไม่ได้สนใจว่าคนที่รอจะออกมาตอนไหน เขาสนใจแค่มือถือเครื่องหรูที่ปรากฎข้อความของใครบางคนเท่านั้น

‘ตื่นแล้วค่ะ’