เด็กเสี่ย NC-25 นิยาย บท 56

“เอาสิ”

“คะ??” ดวงตาที่โตอยู่แล้วสามารถโตได้มากกว่าเดิม เมื่อเจ้าของตกใจจนเบิกตากว้าง “เสี่ยว่ายังไงนะคะ?”

“ฉันอนุญาต” และเพื่อเป็นการยืนยันคำพูดให้เป็นรูปธรรมมากขึ้น พิธานก็ถือโอกาสกระตุกแขนเรียวเบาๆ จนร่างทั้งร่างของดอกแก้วล้มทับอยู่บนตัวเอง เนื้อตัวเปลือยเปล่าแนบชิดกันจนแม้แต่อากาศก็แทบจะผ่านไม่ได้... “ทำสิ เอาตำแหน่งเดียวกันนะ”

“.....”

“ถ้าเธอไม่ทำตอนนี้ หลังจากนี้ฉันไม่ให้ทำแล้วนะ”

“ทำค่ะ” ดอกแก้วตั้งสติ เธอตอบรับด้วยเสียงสั่นๆ ก่อนจะค่อยๆ ยันกายขึ้นเล็กน้อย ดวงตากลมละจากใบหน้าหล่อเหลาลงมาที่แผ่นอกกว้าง เหนือจุดสีน้ำตาลอ่อนตรงนั้น... เธอสามารถทำรอยทิ้งไว้ได้จริงๆ เหรอ? “เสี่ยคะ...”

“หืม?”

ทำไม

ทำไมถึงยอมให้ดอกแก้วทำ ทำไมถึงตามใจดอกแก้วได้ขนาดนี้

ดอกแก้วไม่ได้ถามคำถามพวกนั้นออกไป เธอไม่ได้พูดอะไรอีก ก่อนจะก้มหน้าลงอย่างเชื่องช้า

เพียงไม่นาน ริมฝีปากอิ่มก็แนบชิดกับหน้าอกข้างซ้ายของเสี่ย ตำแหน่งนี้ทำให้เธอรับรู้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจเสี่ยได้ชัดเจน มันปกติ ถ้าเทียบกับเธอ

“อืม...” พิธานครางในลำคอแผ่วเบา เขารู้สึกเจ็บจี๊ดที่หน้าอกด้านซ้าย และรู้สึกได้ถึงแรงดูดของริมฝีปากคู่นั้นเบาๆ “แรงอีกดอกแก้ว ผิวฉันไม่ได้ขาวจัดเหมือนเธอ มันคงไม่ขึ้นง่ายๆ”

ดอกแก้วทำตามเสียงทุ้มด้วยการออกแรงมากกว่าเดิมจนปากชา รอซักพักจนมั่นใจแล้วว่ารอยนั้นจะติดจึงได้ผละออกห่าง

“ใช้ได้ ผลงานดี” พิธานเอ่ยชม รอยที่ดอกแก้วทิ้งไว้ไม่เล็กไม่ใหญ่ ไม่เข้มจนเกินไป และแน่นอนว่ามันอยู่ในร่มผ้า ไม่มีใครได้เห็นรอยพวกนี้นอกจากเขาและดอกแก้วแน่นอน “ไหน ฉันให้รางวัล”

“เสี่ยคะ...อ๊า” ดอกแก้วตัวสั่นระริกอยู่เหนือร่างกายของเสี่ย เมื่อรางวัลที่เสี่ยมอบให้มันช่างหวาบหวาม และทรมานเธอในเวลาเดียวกัน

“ไม่กี่วัน ทำไมแน่นขนาดนี้” พิธานถาม เขาเฝ้าสังเกตสีหน้าดอกแก้วไปด้วย และเขาก็เห็นว่าเธอหน้าแดงขึ้น “หืม? ทำไมแน่นขนาดนี้ดอกแก้ว”

“ดอกแก้วไม่รู้”

“ไม่รู้เหรอ? แบบนี้ฉันต้องขยายมันด้วยเจ้านี่หรือเปล่า?” เขาใช้มือข้างที่ว่างจับมือเธอไปสัมผัสท่อนเนื้อร้อน ส่วนมืออีกข้างก็ทำหน้าที่ขยับเข้าออกไม่หยุด

เธอจะขาดใจอยู่แล้ว ทำไมเสี่ยใจร้ายแบบนี้

“เสี่ย...”

ดอกแก้วเกือบจะทรงตัวไม่อยู่ เมื่อจู่ๆ เสี่ยก็ถอนนิ้วออกจากช่องทางสวาทไป เขาส่งสายตาเจ้าเล่ห์มาให้เธอ ก่อนจะหยิบของสำคัญมาฉีกอย่างระมัดระวัง