เด็กเสี่ย NC-25 นิยาย บท 51

“คุณพิธานรีบกลับไทยหรือเปล่าครับ?”

คำถามภาษาจีนกลางจากคนที่เดินเคียงข้างดังขึ้นในตอนที่ทั้งคู่และคนติดตามอีกหลายคนกำลังเดินออกจากห้องอาหารของโรงแรมหรู พิธานได้ยินคำถามนั้นชัดเจน และเขาฟังภาษาจีนออก รวมถึงฟังออกด้วยว่าอีกฝ่ายมีความหมายแฝงในคำถามนั้นอย่างไร แต่ถึงจะรู้แบบนั้นนักธุรกิจหนุ่มก็ผินหน้ามองคนข้างกายด้วยรอยยิ้ม ก่อนใบหน้าหล่อเหลาจะส่ายไปมาเบาๆ

“ดีเลย พรุ่งนี้ซูฮวาลูกสาวผมว่างพอดี เธออยากเจอคุณ”

คิดไว้แล้วไม่มีผิด

พิธานยิ้มกว้างขึ้น ในสายตาของคนที่มองมาคงคิดว่าชายหนุ่มกำลังยิ้มด้วยความชอบใจที่จะได้เจอสาวงามที่ถูกหมายตาให้เป็นว่าที่ภรรยาเจ้าของบริษัทส่งออกน้ำหอมชื่อดังจากไทยมาหลายปี แต่สำหรับพิธาน เขาเพียงแค่ยิ้มเพราะรู้สึกขบขันที่ตัวเองทายความคิดของชายวัยกลางคนถูกต่างหาก

ก็มีอยู่แค่เรื่องเดียว ที่ประมุขแห่งตระกูลหวังต้องการจะทำให้มันเป็นชิ้นเป็นอัน อาจจะจริงจังกับเรื่องนี้มากกว่าเรื่องธุรกิจที่ทำร่วมกันด้วยซ้ำ

“ครับ พรุ่งนี้ผมจะเข้าไปรับเธอ” และพิธานก็ไม่คิดปฏิเสธให้อีกฝ่ายเสียหน้า แม้กำหนดที่การณ์ที่เขาต้องกลับจะเป็นคืนนี้ก็ตาม แต่ไม่เป็นไร กลับช้ากว่าเดิมนิดหน่อยเพื่อเจอคู่หมายของตัวเองก็คงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

แต่ถึงอย่างนั้นชายหนุ่มก็ยังไม่วายส่งสายตาหาลูกน้องคนสนิท ให้ส่งข่าวบอกคนที่อยู่ที่ไทยว่าเขาอาจจะกลับช้ากว่ากำหนดซักหนึ่งวัน แต่ไม่ได้บอกเหตุผลว่าทำไม

“ดีเลย ซูฮวาคงดีใจ”

พิธานยิ้มรับ แต่ในใจก็อดเถียงไม่ได้ว่าคนเป็นพ่อคงจะดีใจกว่าลูกสาวหลายเท่า

หวังซูฮวา เป็นลูกสาวคนเล็กของตระกูลหวัง ตระกูลที่เขาร่วมธุรกิจมาเป็นเวลาหลายปี เธอเป็นผู้หญิงสวยและมีเสน่ห์มากคนหนึ่ง กิริยาก็น่ารัก การวางตัวก็สมกับเป็นลูกคุณหนูตระกูลใหญ่ ทั้งยังเรียนจบจากเมืองนอกเมืองนามา คุณสมบัติเพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้วที่เขาจะไม่ปฏิเสธไมตรีที่ประมุขตระกูลหวังหยิบยื่นมาให้

ถ้าอนาคตเขาจะแต่งงาน เขาก็ยินดีที่ภรรยาของเขาจะเป็นหวังซูฮวาคนนี้

แต่นั่นเป็นเรื่องของอนาคต พิธานยังไม่คิดเรื่องแต่งงานตอนนี้ และที่สำคัญ ซูฮวาเป็นแค่คู่หมาย ไม่ใช่คู่หมั้นอย่างเป็นทางการเพราะเขายังไม่พร้อม ถ้าเขาหมั้นกับเธอเมื่อไหร่ แม้จะไม่รัก... แต่ก็คงไม่คิดจะเลี้ยงเด็กอีก

ตอนนี้เขายังมีความสุขกับอิสระ ไม่คิดหาบ่วงมาคล้องคอให้ลำบากใจ ซึ่งตัวซูฮวาเองก็เข้าอกเข้าใจเป็นอย่างดี นี่เป็นอีกข้อดีที่ทำให้เขาสบายใจทั้งๆ ที่ถูกจับคู่กับเธอไม่ต่างจากคลุมถุงชน เสียที่พ่อของเธอค่อนข้างเร่งรัด และอยากให้เขากับลูกสาวได้ลงเอยกันในเร็ววันเสียเหลือเกิน