เด็กเสี่ย NC-25 นิยาย บท 37

มื้อเย็นในวันนี้กว่าจะเสร็จสิ้นลงได้ก็เกือบสามทุ่มตรง ดอกแก้วเก็บจานบนโต๊ะไปวางที่ซิงค์ ก่อนจะค่อยๆ จัดการเทเศษอาหารที่เหลือเพียงน้อยนิดทิ้งลงทั้งขยะ

ใบหน้าขาวร้อนวูบวาบไปหมดเมื่อเผลอมองไปที่เคาน์เตอร์ครัว ที่ตรงนั้นเมื่อสองชั่วโมงที่แล้วเกิดเรื่องบางอย่างขึ้น เรื่องบางอย่างที่ไม่สมควรเอาเสียเลย

.

“เธอชอบให้ฉันเอาแรงๆ ฉันพูดถูกไหม?”

“เธอชอบให้ฉันบีบนมแบบนี้”

“กระแทกแบบนี้”

“แรงๆ เน้นๆ”

.

หน้าไม่อายเลยจริงๆ ดอกแก้ว

อย่างน้อยเธอน่าจะห้ามออกไปบ้าง แต่ไม่เลย...

นอกจากจะไม่ห้าม เธอยังรู้สึกติดใจ เพราะมันเป็นครั้งแรกที่เธอได้ลิ้มรสเซ็กซ์นอกห้องนอน

มันตื่นเต้น เร้าใจ และแปลกใหม่ เธอนับไม่ได้ด้วยซ้ำว่าถึงสวรรค์ในห้องครัวนี้ไปกี่ครั้ง

ดอกแก้วเบือนหน้าหนี จัดการล้างจานและเช็ดจนสะอาดทั้งหมด ตรวจดูความสะอาดอีกครั้งเพราะกลัวสัตว์ที่ไม่พึงประสงค์จะมาเยือน เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วก็ได้เวลากลับเข้าไปในห้องนอน

“อ๊ะ!”

เสียงหวานอุทานออกมาเบาๆ ดวงตากลมเปิดกว้าง จ้องมองร่างกายเปลือยเปล่าที่ยืนอยู่กลางห้องค้างเกือบนาที ก่อนจะตั้งตัวได้และหันหลังหนีอย่างรวดเร็ว

“ชุดคลุมฉันไปไหน”

พิธานไม่ได้สนใจอาการนั้น รวมถึงไม่ได้รู้สึกอะไรที่ตัวเองมายืนเปลือยกายต่อหน้าเพศตรงข้ามแบบนี้ด้วย เขาถามเรื่องที่อยากรู้โดยไม่คิดจะเดินหนีไปไหนหรือหาอะไรมาปิดก่อนทั้งๆ ที่เห็นว่าดอกแก้วอายม้วนไปแล้ว

“ในห้องน้ำไม่มี ตู้เสื้อผ้าก็ไม่เห็น”

“เอ่อ... ดอกแก้วส่งซักค่ะ คิดว่าวันนี้เสี่ยไม่มา”

“งั้นเหรอ?” พิธานเลิกคิ้วขึ้น เมื่อได้คำตอบเขาก็เลิกสนใจ ร่างสูงใหญ่เดินไปทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงทั้งแบบนั้น “คราวหลังคงต้องซื้อมาเผื่อไว้”

“ไม่มีชุดคลุม แล้ววันนี้เสี่ยจะนอนได้ไหมคะ?” ดอกแก้วได้โอกาสหันกลับเข้าไปในห้อง เธอปิดประตูลง ตั้งคำถามโดยที่ไม่หันไปมองคนที่นอนเอกเขนกอยู่บนเตียง

เสี่ยเป็นผู้ชายที่รูปร่างดี ร่างกายสูงใหญ่ กล้ามเนื้อสวยงามไร้ตำหนิ ดูดีไปทุกส่วน ไม่แปลกเลยที่จะกล้าเปิดเผยเนื้อตัวขนาดนี้

“ทำเหมือนว่าเราไม่เคยแก้ผ้านอนด้วยกัน”

“อะ...”