เด็กเสี่ย NC-25 นิยาย บท 32

ไม่ถึงหกชั่วโมงด้วยซ้ำหลังจากเซ็กซ์ครั้งสุดท้าย... พิธานไม่รู้ว่าจะโทษใครดี ระหว่างดอกแก้วที่แต่งตัวไม่เรียบร้อย หรือลูกชายเขาที่มันแข็งไม่เลือกเวลา

ไม่ว่าจะเป็นความผิดของใครก็ตาม แต่พิธานก็ต้องทำใจให้สงบเพื่อกล่อมให้ลูกชายตัวดีกลับไปหลับใหลอีกครั้ง

.

.

ดอกแก้วเดินออกมาจากห้องนอนอีกครั้งในชุดเรียบร้อยและค่อนข้างมิดชิด ร่างกายของเธอเมื่อได้เจอน้ำอุ่นๆ ก็ฟื้นตัวขึ้น ไม่ได้ใช้ชีวิตลำบากเหมือนวันแรกอีกแล้ว

“เสี่ย สั่งอาหารมาเหรอคะ?” เสียงหวานเอ่ยถาม เมื่อเห็นว่าบนโต๊ะมีข้าวผัดและน้ำซุปวางอยู่สองชุด

“อืม”

“ให้ดอกแก้วทำก็ได้”

อาหารข้างนอกปรุงรสจัด มันไม่ค่อยดีต่อสุขภาพเท่าไหร่ เธอไม่ได้ห่วงตัวเอง แต่เธออยากให้เสี่ยที่ทำงานหนักได้กินของดีๆ

วันนั้นก็รีบไปประชุมเช้า บินข้ามซีกโลกไปเยอรมัน พอกลับมาก็ใช้แรงไปกับเธอ เสี่ยควรได้กินแต่ของดีๆ เพื่อบำรุงร่างกายบ้าง

“เธอเหนื่อย”

“ดอกแก้ว...” จู่ๆ แก้มใสก็ร้อนผ่าวขึ้นมาจนตอบเสี่ยไม่ถูก ดอกแก้วนั่งลงบนเก้าอี้เพื่อหลีกหนีสถานการณ์นั้น “ขอบคุณนะคะ”

“รีบกินเถอะ จะได้กินยา”

“จริงๆ ดอกแก้วไม่ได้เป็นอะไรมาก ไม่ต้องทานยาก็ได้ค่ะ”

คำปฏิเสธนั้นทำให้พิธานเลิกคิ้วขึ้นสูง เขารู้อยู่แล้วว่าดอกแก้วจะไม่เป็นอะไรมาก และยาที่จะให้เธอกินมันก็ไม่ใช่ยารักษาร่างกาย

แต่เป็นยาที่จะทำให้ไม่เกิดความผิดพลาดขึ้นต่างหาก

“ฉันหมายถึงยาคุมฉุกเฉิน”

เกิดความเงียบขึ้นบนโต๊ะอาหารหลังจากจบประโยคสั้นๆ นั้น ดอกแก้วพูดไม่ออก ส่วนพิธานเองก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ

เพราะไม่เคย... เธอเลยไม่รู้ว่าเมื่อคืนเสี่ยได้ป้องกันหรือเปล่า ดอกแก้วรู้สึกแค่ว่ามีน้ำอุ่นๆ เข้ามาในร่างกายหลายครั้ง และเธอก็คิดแบบตื้นๆ ว่าเป็นของๆ ตัวเอง