เซียนอมตะ 2,500 ปี [我只有两千五百岁] นิยาย บท 124
บทที่ 124 พ่อแม่ของวีรบุรุษ
“บังอาจเลียนแบบฉันงั้นเหรอ” เจ้าอ้วนหลี่ขมวดคิ้วเหลือบมองซูเย่ นัยน์ตาฉายแววตะลึงทว่าไม่แสดงออก แต่หยิบกล่องใบนึงออกมา
“ฉันเป็นคนขึ้นเขาไปเก็บเกี่ยวแท่งโกฐเหล่านี้ในเทศกาลตวนอู่เดือนห้าเองทั้งหมด และเก็บเฉพาะแท่งโกฐตอนเก้าโมงเช้าถึงบ่ายสาม พร้อมผสมกับสมุนไพรจีนสิบชนิด และสกัดอย่างละเอียด”
เจ้าอ้วนหลี่เปิดกล่องไปพลางอวดดีไปพลาง “ในหนึ่งปีนี้ มีเพียงหญ้าโกฐในวันนั้นที่ดีที่สุด และฉันเก็บเกี่ยวมาตั้งแต่ตอนห้าขวบ การรักษาแท่งโกฐด้วยสูตรลับเฉพาะตระกูลมาสิบกว่าปีบวกกับการสกัดอย่างละเอียดของฉัน ผลลัพธ์ของแท่งโกฐเหล่านี้ยอดเยี่ยมไปเลยล่ะ!”
หลังจากแนะนำเสร็จ
เจ้าอ้วนหลี่แค่นเสียง หันมองซูเย่พร้อมกล่าว “ดูซินายจะเอาอะไรมาแข่งกับฉัน”
ซูเย่ยิ้มราบเรียบ
หยิบแท่งโกฐที่ห่อไว้เรียบร้อยออกมาหนึ่งกล่อง
“นี่คือผลิตภัณฑ์ของผมเอง กู่เต๋อ และถ้าใช้เภสัชกรรมกู่เต๋อก็คือ good!”
พูดไป ซูเย่โบกแท่งโกฐในมือใส่หน้าเจ้าอ้วนหลี่
เจ้าอ้วนหลี่ผงะ กระอักกระอ่วนนิดหน่อย
เขาลืมไปเลยว่าสมุนไพรจีนที่ไอ้หนุ่มนี่ผลิตให้ผลลัพธ์สิบเท่า
แต่…
แล้วยังไงเล่า!!?
เจ้าอ้วนหลี่ไม่กลัวเลยสักนิด เขาเชิดหน้าขึ้นอย่างเย่อหยิ่งพร้อมกล่าว “ผลลัพธ์ยานี้ของฉันก็สูงถึงสิบเท่าเหมือนกัน”
พูดจบ
ก็ยื่นกล่องที่มีแท่งโกฐมากพอให้กับผู้ช่วยหกคนข้างกาย
ซูเย่ยิ้มน้อย ๆ
และยื่นแท่งโกฐให้ผู้ช่วยทั้งหกคนเช่นกัน
การรักษาดำเนินต่อ
คนไข้หลังจากนั้นล้วนต้องใช้แท่งโกฐ
ไม่นานนัก
ก็รักษามาถึงคนไข้คนที่สิบ
“มานี่ ๆ”
ทันใดนั้น เจ้าอ้วนหลี่ที่ไม่ได้พูดอะไรมาพักใหญ่ก็หันไปเรียกกล้องเสียงดัง และพูดด้วยท่าทางอวดเบ่ง “นอกจากการฝังเข็มแล้ว ตระกูลหลี่ของเรายังมีวิชานวดคลึงกุมารโดยเฉพาะ รักษาอาการท้องเฟ้อ ปวดท้อง และโรคที่พบได้บ่อยในเด็กได้ อย่างเช่นเด็กที่กะเพาะเจริญเติบโตไม่เต็มที่ส่งผลให้อาหารไม่ย่อยคนนี้ เราสามารถรักษาได้ด้วยวิธีนวดคลึง”
“มา มาถ่ายตรงนี้”
เขาออกแรงดึงกล้องมาที่มือตัวเอง และเริ่มนวดคลึงให้เด็ก
ลงมือปุ๊บ
เด็กที่กำลังงอแงอยู่ก็หยุดร้องไห้ทันที
เจ้าอ้วนหลี่นวดไปพลางแนะนำไปพลาง
“วิธีนวดคลึงทั่วไปแม้จะรักษาอาการท้องเฟ้อในเด็กได้เหมือนกัน แต่ทำให้เด็กรู้สึกทรมานมาก จนเด็กร้องไห้โวยวาย”
“แต่วิธีนวดคลึงของพวกเราตระกูลหลี่ต่างออกไป เราช่วยให้เด็กได้รับการรักษาอย่างสบาย ไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดเลยสักนิด”
“ดูสิ หายแล้วนี่ไง”
ไม่นานนัก เจ้าอ้วนหลี่ก็รักษาเด็กคนนั้นหายด้วยการนวดคลึงจริง ๆ
รอจนพ่อแม่เด็กพาลูกเดินออกไปด้วยความพึงพอใจแล้วเขาถึงหันไปมองซูเย่ด้วยสีหน้าได้ใจ “ซูเย่ก็นวดคลึงเป็นเหมือนกัน แต่วิธีนวดคลึงของเขาไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปเรียนได้ แต่ของฉันไม่เหมือนกัน เรียนรู้ได้ง่าย ยินดีต้อนรับทุกคนมาเจรจาร่วมธุรกิจ รับประกันว่าเป็นแน่ ๆ”
พูดจบ ก็หันไปคลี่ยิ้มยิงฟันใส่กล้อง
ทุกคนในที่นี้ผงะกันหมด
นี่มันเวลาอะไรกันแล้ว ยังคิดเรื่องโฆษณาอีก?
นายมาประลองหรือมาโปรโมตตัวเองกันแน่?
อีกด้าน
“ไม่เลว ลูกชายฉันมีหัวคิดจริง ๆ”
เจ้าบ้านตระกูลหลี่ลูบเคราด้วยท่าทางพึงพอใจและพยักหน้ายิ้ม ๆ
เจ้าบ้านทั้งหลาย บรรดาคณบดีมหาวิทยาลัย “……”
ห่างออกไปไม่ไกล ผู้กำกับจ้าวเหมียนที่คอยชี้แนะการถ่ายทำอยู่หน้าเสียขึ้นมา
เจ้าอ้วนนี่ฉลาดจริง ๆ ได้โฆษณาจากเขาไปโดยไม่เสียเงินสักแดง
แม้ว่าตัดออกทีหลังได้ แต่ทุกครั้งที่เจ้านี่จะพูดอะไรมักจะอยู่ในช่วงสำคัญที่ตัดไม่ได้ หากจะตัดก็ต้องตัดช่วงนี้ออกทั้งหมด แต่ช่วงนั้นดันเป็นจุดขายที่เขายั่วยุซูเย่ ให้ทำไงได้เล่า
โฆษณาผู้สนับสนุนของซูเย่ โฆษณาแฝงของเจ้าอ้วนนี่อีก กำไรหายไปหลายสิบล้าน สุดยอดกันจริง ๆ เลยโว้ย!
ซูเย่ได้ยินที่เจ้าอ้วนหลี่โฆษณาแล้วเป็นต้องหลุดขำ
“ดูท่า คนรุ่นใหม่มีคนเก่งมากมาย ไม่ใช่แค่ฉันที่มีหัวคิด”
การรักษาดำเนินต่อ
บ่ายสาม
“เรียบร้อย”
“เสร็จสิ้น”
สองเสียงที่ต่างกันดังขึ้นพร้อมกัน
คนที่พูดอยู่ก็คือเจ้าอ้วนหลี่และซูเย่
ขณะนั้น เจ้าอ้วนหลี่กำลังปรบมือด้วยสีหน้ามั่นใจ ทำท่าทำทางประหนึ่งชนะแน่นอน
แต่พอได้ยินเสียงของซูเย่
เขาชะงักไปครู่หนึ่ง และหันมองซูเย่ด้วยความอึ้งนิดหน่อย ก่อนจะกลับมามีความสุขกับตัวเองอีกครั้ง
เสร็จพร้อมกันอีกแล้ว!
ทุกคนถอนหายใจ เจอเรื่องประหลาดบ่อยจนเลิกประหลาดแล้ว
“การประลองจบลง ขอเชิญกรรมการทั้งสี่ท่านแลกกันตรวจสอบ”
หลี่เจิ้งต้าวลุกขึ้นอย่างถูกจังหวะพร้อมกล่าว
ปรมาจารย์แพทย์แผนจีนและปรมาจารย์แพทย์แผนจีนพื้นบ้านลุกขึ้นทันที เดินไปตรวจในทิศทางที่ต่างกัน
ทั้งสองฝ่ายรอผลเงียบ ๆ
และในตอนนั้นเอง
ตึงตึง
เสียงฝีเท้ารีบร้อนพลันดังเข้ามา
มองไปตามเสียง
ก็เห็น…
พ่อแม่วัยกลางคนอายุห้าสิบกว่า ต่างคนต่างอุ้มลูกไว้หนึ่งคน พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงพร้อมคนติดตามจำนวนหนึ่ง
พวกเขาไม่ใช่ผู้ฝึกปราณ กองสืบสวนด้านนอกจึงไม่ได้ขวาง
เนื่องจากกำลังถ่ายทำรายการกันอยู่ เจ้าหน้าที่ถ่ายทำก็ไม่ได้ขวางคนกลุ่มนี้ กว่าจะได้สติพวกเขากลับโดนฝูงชนที่ตามหลังพ่อแม่คู่นี้มาขวางเอาไว้เสียเอง
“เกิดอะไรขึ้น?”
พอเห็นมีคนบุกเข้ามา
หลี่เจิ้งต้าวและอธิบดีสวีที่ไม่ได้เข้าร่วมการสลับตรวจผลรีบเดินเข้าไป
เจ้าหน้าที่รายการก็ล้อมกันเข้ามาอย่างรวดเร็ว
ซูเย่และเจ้าอ้วนหลี่สังเกตเห็นเหตุการณ์ด้านนี้เหมือนกัน
พอเห็นคนที่มาอุ้มลูกมาด้วยสีหน้าร้อนรน ทั้งคู่สบตากันเหมือนเดาอะไรได้ ก่อนจะขมวดคิ้วและเดินเข้าไปทันที
“คุณคือหัวหน้าหน่วยผู้เชี่ยวชาญแพทย์แผนจีนของประเทศ หลี่เจิ้งต้าวใช่ไหม?”
ก่อนที่หลี่เจิ้งต้าวจะได้เอ่ยถามอะไร ชายวัยกลางคนหนึ่งที่ติดตามมาด้านหลังพ่อแม่คู่นั้นก็ชิงเดินขึ้นมา มองหลี่เจิ้งต้าวกับอธิบดีสวีก่อนจะถามอย่างเป็นกังวล “ถ้าอย่างนั้น คุณก็คืออธิบดีสวีแห่งกรมอนามัยใช่ไหมครับ?”
“คุณคือ?”
VERIFYCAPTCHA_LABELบทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เซียนอมตะ 2,500 ปี [我只有两千五百岁]