บทที่ 68

ด้านมิริณขณะที่ร่างบางออกมาคุยกับมิวานั้น

"ที่ริณต้องเป็นแบบนี้ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะวา ใช่ไหม" มิวาที่เห็นสภาพน้องสาวถึงกับร้องไห้ อรัณนั้นเกลียดเธอยิ่งกว่าอะไรดี มิวานั้นทราบเรื่องนี้มาตลอด พักหลังๆ ที่เธอคลอดน้องมาคัสนี้เองอรัณจึงลดทิฐิกับเธอลง

"ไม่ใช่เพราะวาเลยนะ ริณกับพี่อรัณเรารู้จักกันก่อนที่วาจะย้ายมาอยู่ที่คฤหาสน์ซะอีก มันไม่ใช่อย่างที่วาคิดนะ" มิริณอธิบายและเธอ ยอมเล่าเรื่องทั้งหมดให้มิวาฟัง

"ทำไมริณต้องยอมเลี้ยงลูกคนเดียว ยอมลำบากแบบนี้ ทำไมริณไม่ยอมบอกคุณอรัณ"

"วาจะให้ริณ ไปบอกเขาว่าริณท้อง ขณะที่แฟนของเขาก็มาบอกกับริณว่าเขาเองก็ท้องงั้นเหรอวา ริณ รู้ตัวว่าริณผิดที่ริณเข้าไปยุ่งกับคนที่เขามีเจ้าของแล้ว" เธอจะโทษคนอื่นได้ยังไงในเมื่อเธอเลือกแบบนี้เอง

"ใคร...ริณเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า คุณอรัณนี้นะแฟนเขาท้อง"

"อืม..."

"ริณไปเอาเรื่องนี้มาจากไหน" มิวาถามน้องสาวมาด้วยสีหน้าตกใจ กับเรื่องใหม่ที่รับรู้ถ้าแฟนอรัณท้องจริงอคิณก็ต้องเล่ามาบ้างแหละ

"คุณแพทเป็นคนบอกเรื่องนี้กับริณ แต่เรื่องนี้มันไม่สำคัญหรอกนะวา ริณรู้ตัวอีกที ริณก็ท้อง ริณก็ไม่ได้เจอหรือติดต่อกับพี่อรัณแล้ว ริณจะกล้าแบกหน้าไปหาเขาได้ยังไงวา" มิริณบอกเหตุผลของตน

"ริณเรื่องใหญ่ขนาดนี้ริณไม่ยอมบอกคุณอรัณ หรือไม่ริณบอกกับวาก็ได้ ริณตั้งใจจะปิดคุณอรัณตั้งแต่แรกอยู่แล้วใช่ไหม" มิวาเอ่ยถามน้องสาวถึงมิริณจะเข้มแข็งต่อสายตาคนอื่น แต่กับเธอบางเรื่องมิริณมักจะไปนั่งร้องไห้คนเดียวอยู่บ่อยๆ มิริณยังคงเงียบไม่ยอมตอบพี่สาว

"วา ขอโทษนะ ที่ปล่อยให้ริณต้องเจอเรื่องแบบนี้ แต่วันนี้พี่คิณอยู่ที่นี่ด้วย และพี่คิณก็ไม่ใช่คนโง่นะริณ พี่คิณดูออกนะว่าใครคือพ่อน้องภีม ริณจะเอายังไงต่อจะเลี้ยงน้องภีมคนเดียวแบบนี้ต่อ เชื่อเถอะยังไงพี่คิณก็คงบอกเรื่องนี้กับคุณอรัณ"

"เรื่องพ่อน้องภีม ซักวันเขาก็ต้องรู้ ริณไม่ได้ปิดกั้นพวกเขานะวา เพราะซักวันน้องภีมเขาก็ต้องถามหาพ่อเขาอยู่ดี ริณเตรียมใจกับเรื่องนี้มาตลอด" แต่จะให้เธอเดินไปบอกกับเขาว่าเธอท้อง ขณะที่ไม่มีสถานะต่อกัน อีกอย่างในตอนนั้นแฟนเขาก็ท้องขอให้เธอเลิกยุ่งเกี่ยวกับเขา ซึ่งเธอทำแบบนั้นไม่ได้จริงๆ

ด้านอคิณที่แอบฟังสองพี่น้องที่คุยกันอยู่ด้านนอก เป็นอย่างที่เขาคิดไว้จริงน้องภีมคือลูกชายของ อรัณ

"อ่า..." ยิ่งได้ยินจากปากของมิริณ อคิณเองก็ตกใจเช่นกัน

ด้านมิวาหลังจากที่กลับมาจากห้องพักของมิริณแล้วนั้น มิวาหลังจากที่อาบน้ำพร้อมจะเข้านอนนั้น ตั้งแต่กลับมาจากห้องมิริณมิวาไม่คุยกับสามีเลยซักคำ อคิณถึงกับคิดหนัก

"วา พี่ขอโทษสำหรับเรื่องของอรัณ และมิริณด้วยนะ" อคิณเอ่ยกับภรรยามา ด้วยสีหน้ารู้สึกผิดต่อครอบครัวของมิวา

"พี่คิณอย่าโทษใครเลยค่ะ ที่เป็นแบบนี้คุณอรัณเขาเองก็ไม่ทราบ ว่ายัยริณท้อง ขณะที่พวกเขาเลิกติดต่อกันแล้ว วาก็เคารพการตัดสินใจของน้องค่ะ"

"แต่เรื่องนี้มันเป็นเรื่องใหญ่มากนะวา พี่ต้องบอกกับอรัณ พี่ไม่อยากให้น้องภีมขาดใครไปซักคน ขณะที่อรัณไม่รู้เรื่อง พี่เชื่อว่าถ้าอรัณรู้ยังไงอรัณก็ต้องรักน้องภีม เหมือนที่พี่รักลูกของเรานะวา"

"เรื่องนั้นมิริณไม่ได้คาดหวังอะไรจากคุณอรัณหรอกนะคะ อีกอย่างยัยริณเองก็เป็นคนที่ปากหนัก วาเองก็เดาไม่ถูกว่ามิริณคิดยังไง แต่ว่าสงสารน้องค่ะ" มิวาเอ่ยกับสามี มิริณจะเอายังไงต่อเธอก็คงต้องว่าตามน้อง

ด้านมิริณหลังจากที่มิวาและอคิณกลับไปแล้วนั้น มิวาและพี่อคิณเสนอให้ฉันย้ายไปอยู่บ้านอีกหลังของพี่อคิณแต่ฉันอยู่ที่นี่มันก็ดีอยู่แล้ว มิริณได้แต่มองใบหน้าของลูกชายที่นับวันยิ่งรู้มาก

"พี่อรัณถ้าพี่เจอลูกของเรา พี่ไม่ต้องรักฉัน ขอแค่พี่รักน้องภีมมากๆ ก็พอ" มิริณพำพึมออกมาขณะที่ล้มตัวนอนลงข้างๆ ลูกชายที่ใบหน้าเอามาจาก อรัณจนหมด

อีกด้านของประเทศญี่ปุ่น

ไม่ว่าจะอยู่สาขาที่ญี่ปุ่นหรือในไทย อรัณก็ยังคงทำงานหนักอยู่เช่นเดิม ที่นับวันหน้าที่ความรับผิดชอบของเขานั้นยังมีมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ขณะที่ร่างสูงกลับมาจากบริษัทนั้น อรัณที่ล้มตัวลงนอนด้วยความเหนื่อยล้านั้น สายเรียกเข้าจากอคิณกับดังขึ้นมา

Rrrrrrr A Kin

"ว่าไงครับ" อรัณเอ่ยกับคนปลายสาย

"งานที่โน้น เป็นยังไงบ้าง นายสบาดีไหม"

"ทำไมถ้าผมยุ่งพี่จะหอบลูกหอบเมียกลับมาที่นี่ แทนผมงั้นเหรอ"

"อ่า...อรัณ ฉันกำลังเป็นห่วงนายอยู่นะ" ด้านอคิณก่อนที่จะบอกเรื่องมิริณกับลูกนั้น เขาเองก็อยากรู้ว่าอรัณนั้นรู้สึกยังไง เพราะเขาเองก็ไม่ทราบความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่มาก่อน ถ้าอรัณมีคนใหม่น้องชายก็ต้องรับผิดชอบเรื่องลูก นั้นคือหน้าที่ๆ อรัณควรทำ ลูกผู้ชายกล้าทำก็ต้องยอมรับ