บทที่ 71

"ศิษย์น้องเหม่ย เจ้า..." สาวงามทรวงอกอวบอิ่มดูท่าทางนางจะกลัวซูเหม่ย ขณะเดียวกันก็ไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร

"ข้าบอกให้เจ้าลุกขึ้นไง!" ซูเหม่ยตะโกนเกรี้ยวกราดเสียงดังอย่างเอาแต่ใจ

เสียงนั้นทำให้ แม่สาวอกใหญ่รู้สึกเกรงกลัว ใบหน้าน้อย ๆ เปลี่ยนเป็นซีดเผือดลงทันตา นางลุกออกมายืนข้าง ๆ โดยไม่กล้าเอ่ยคำใดอีก

"ชิ" ซูเหม่ยส่งเสียงเย็นชาจับขั้วหัวใจออกมา นางตวัดสายตาไปที่ฉู่เฟิงแวบหนึ่ง จึงค่อย ๆ นั่งลงตรงที่แม่นางคนนั้นนั่งเมื่อครู่ ชี้นิ้วไปยังที่นั่งข้าง ๆ ซือถูหยู่แล้วสั่ง "ไปนั่งตรงนั้น"

"อืม" แม่สาวทรวงอกใหญ่ไม่กล้าชักช้า นางก้มหน้างุดขณะรีบเดินไปข้าง ๆ ซือถูหยู่ แล้วรีบนั่งลงโดยไม่เงยหน้าขึ้นมาอีกแม้แต่น้อย

ฉากเหตุการณ์นี้ทำให้ทุกคนถึงกับปากอ้าตาค้างไปตามๆ กัน นี่จะเป็นไปได้อย่างไร ใครมีตาย่อมต้องดูออกว่า

ซูเหม่ยกำลังออกอาการหึงหวง ภายในแววตาของนางเต็มไปด้วยเพลิงแห่งความหึงหวงกำลังลุกโชติช่วง

หึงใครกัน? หึงฉู่เฟิงเนี่ยนะ! ซูเหม่ยผู้ไร้ทัดเทียมคนนั้นน่ะนะ แต่อนิจจาสาวงามอันดับหนึ่งนั้นที่แท้กลับหึงหวงฉู่เฟิง เสียนี่ ออกจะเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อเสียจริง

แต่หากพิจารณาให้ดี นี่ก็ไม่ใช่เรื่องบังเอิญเสียทีเดียว หลังจากที่พักนี้ทั้งคู่ไปไหนมาไหนกันสองต่อสอง แถมยังใกล้ชิดปานนั้น ยิ่งกว่านั้นยังมีข่าวลือว่าซูเหม่ยหลงบ่วงรักฉู่เฟิง อีกเล่า

ถึงจะเป็นเช่นนั้น นี่ก็ยังเป็นเรื่องที่ผู้คนส่วนมากทำใจ ยอมรับยากยิ่ง จะมีก็เพียงพวกไป๋ถงที่ไม่ค่อยแปลกใจ เพราะ ล้วนเคยเห็นท่าทางของซูเหม่ยมาแล้วกับตา

อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับไป๋ถงแล้ว สีหน้าของซือถู หยู่ออกจะไม่ค่อยเป็นธรรมชาตินัก ไม่ว่าจะพยายามเลี่ยงอย่างไรก็ปิดสีหน้านั้นไม่มิด มันเองก็ออกอาการหึงหวงซู

เหม่ยไม่ต่างกัน

"เจ้านี่นะ ไยต้องเดือดดาลปานนั้นกับนางด้วยเล่า" ฉู่เฟิงกล่าวยิ้ม ๆ

"ข้าพอใจ เจ้าเกี่ยวอันใดด้วย?" ซูเหม่ยจ้องมองฉู่เฟิง อย่างดุดันหนึ่งที จากนั้นก็เบือนหน้าหนี ไม่อธิบายคำใดแก่ฉู่เฟิงอีก

หลังจากพายุคลั่งผ่านไป การประชุมจึงได้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ เนื่องจากว่า ผู้ที่เข้าร่วมการทดสอบเป็นตัวแทนศูนย์กลางนั้น มีผู้เข้าร่วมการทดสอบถึงสิบสองคน ซึ่งหนึ่งใน นั้นรวมถึง ฉู่เฟิง ซูเหม่ย และซือถูหยู่ด้วย

ส่วนอีกผู้เข้าร่วมการทดสอบอีกเก้าคนนั้น ล้วนเป็นผู้ใช้พลังทิพย์ยุทธ์ห้วงที่แปด การจะผ่านการทดสอบตัวแทนศิษย์ย่อมไม่ยากเย็นนัก ดังนั้น ทุกคนเลยลงความเห็นให้ทั้งสิบสองคนที่กล่าวมา เป็นตัวแทนของพันธมิตรแห่งปีกในการเข้าทดสอบในครั้งนี้

แต่สำหรับสถานการณ์เช่นนี้ ซือถูหยู่ได้เตรียมการไว้แต่เนิ่น ๆ ปีนี้น้องชายของมันไม่ได้เข้าร่วมการทดสอบตัว แทนศิษย์ ดังนั้นซือถูเลี่ยงจะยังรั้งที่สำนักฝ่ายใน รวมทั้งทำ หน้าที่เป็นประมุขของพันธมิตรแห่งปีกในชั้นเรียนอีกด้วย

นอกนั้นยังมีอีกเรื่องที่ซือถูหยู่ชี้แนะ หลังจากที่มันได้เป็นศิษย์ศูนย์กลางแล้ว พันธมิตรแห่งปีกจะต้องดำรงสืบต่อไป มันไม่ต้องการให้ทุกคนแตกแยก

แม้ว่าตัวของซือถูหยู่นั้นจะเป็นประมุขพันธมิตรแห่งปีก ทว่าเหล่าศิษย์พี่ศิษย์น้องของศิษย์ศูนย์กลางต่างไม่เห็นด้วย พวกมันอยากดำรงตำแหน่งผู้นำพันธมิตรแห่งปีกเอง เพื่อเป็นตัวแทนบุกเบิกยุคใหม่ แต่กลับถูกขวางเสียก่อน

ดังนั้นความกังขาจึงปรากฏในสายตาทุกคู่ที่จับจ้อง นั่นคือการจัดตั้งพันธมิตรแห่งปีกยุคบุกเบิกรูปแบบใหม่ พวกมันมีอภิสิทธิ์ที่จะทำอะไรก็ได้ การบุกเบิกพันธมิตรแห่งปีกยุคใหม่ จะต้องเลือกประมุขคนใหม่ด้วย นี่เป็นปัญหาที่กำลังหา รือกันอยู่ตอนนี้

"ศิษย์พี่ใหญ่ถูหยู่ นี่ยังจำเป็นต้องมาหารือกันอีกรึ แต่ไหนแต่ไรศิษย์พี่ศิษย์น้องก็ไม่ใคร่เต็มใจจะเป็นผู้นำพวกเรานัก ตำแหน่งประมุขก็ต้องเป็นท่านถือเป็นเรื่องที่สมควรแล้ว"

"ใช่ ๆ ศิษย์พี่ใหญ่ถูหยู่ อย่างไรเสียพันธมิตรแห่งปีกจนถึงตอนนี้ นอกเสียจากท่านแล้ว จะมีผู้ใดเหมาะสมอีกเล่า" สมาชิกแต่ละคนล้วนเห็นพ้องไปทางเดียวกันให้ซือถูหยู่เป็นประมุขพันธมิตรแห่งปีกต่อไป

"ที่ไหนได้! พวกท่านล้วนเป็นมังกรในหมู่ชน เดาว่าไม่มีผู้ใดอยากเสนอตัวเองออกมาตรง ๆ เท่านั้น ดังนั้นก็ต้องยุติธรรมสักหน่อย ทุกท่านอย่าเอาแต่เสนอข้าเช่นนี้ เชิญออกความเห็นกันให้เต็มที่เถิด"

ซือถูหยู่ทำทีบ่ายเบี่ยง แต่ไม่ว่าใครล้วนดูออก มันสุดแสนจะยินดี และเหล่าผู้คนที่น่ายินดีก็เสนอให้มันขึ้นเป็นประมุข

หากลองพินิจซือถูหยู่แล้ว ฉู่เฟิงได้แต่นิยามภายในใจ 'ตัวเสแสร้ง' ดังนั้นมันจึงละความสนใจจากบทสนทนาของคนเหล่านั้น แล้วมุ่งความสนใจไปที่ซูเหม่ย

นางไม่ได้คุยกับฉู่เฟิงมาสักพักใหญ่ ๆ แล้ว นางนั่งเอามือเท้าคางเชิดหน้า ทว่าไม่รู้ว่าสายตาลอยไปที่ใด แต่ที่แน่เสียยิ่งกว่าแน่ คือนางไม่ได้สนใจฟังบทสนทนาของซือถูหยู่แม้แต่น้อย

"นี่ เจ้าโกรธหรือ?" ฉู่เฟิงเอ่ยถามพร้อมแอบอมยิ้ม

"ใครโกรธ? โกรธเจ้า? เจ้าคู่ควรอันใดให้ข้าต้องโกรธ?" ซูเหม่ยตวัดสายตาใส่ฉู่เฟิงอย่างไม่พอใจ

"ถ้าไม่โกรธ งั้นเจ้าเป็นอะไร?" ฉู่เฟิงถามอย่างสงสัย