บทที่ 70

นภายามราตรี จันทราดวงกลมโตสว่างสุกใสฉายแสงลงมายังพื้นพสุธา มีชายหนุ่มและหญิงสาวคู่หนึ่งเต็มไปด้วยความเดียวดาย

บนทางเดินหินชนวนที่เต็มไปด้วยความมืดที่เงียบสงัด ฉู่เฟิง และซูเหม่ยเดินเคียงบ่าเคียงไหล่กันตามหนทางนั้น อาศัยเพียงแสงสว่างของจันทราในยามราตรี ฉู่เฟิงหันหน้ามา สบตากับซูเหม่ยซึ่งอยู่ข้างกายมันเป็นครั้งคราว ต่างคนต่างแอบมองกันและกัน ฉู่เฟิงได้แต่ตกตะลึงในความงามของแม่นางน้อยคนนี้

ขนตาที่เรียวยาวดูเข้ากับตาดวงโตอันเป็นประกายของนาง จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากเรียวบางสีชมพูอ่อนๆ ช่างงด งามเหมาะกับใบหน้าที่เรียวยาวดุจจิ้งจอก เมื่อมองลงมาที่หน้าอกรูปทรงโค้งมนสมบูรณ์แบบได้ขนาดพอดีกับร่างกาย ผิวพรรณที่นุ่มเนียนขาวผ่องดุจหิมะในฤดูเหมันต์ ความงาม อันเย้ายวนชวนเคลิ้มฝันนี้ ทำให้จิตใจเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ เหมือนกับได้พานพบเทพธิดาลงมาจากสรวงสวรรค์

ขณะที่จิตใจของฉู่เฟิงจมดิ่งสู่ห้วงแห่งความหลงไหล มันไม่สามารถอดทนได้อีกต่อไป มันยกแขนขึ้น จากนั้นก็ยื่น

มืออันลามกไปยังซูเหม่ย ทันใดนั้น มีเสียงร้องแห่งความเจ็บปวดดังขึ้นมา และดังขึ้นอีกครั้ง

"อ๊ากกกกก"

"ให้ตายสิ แม่นางน้อย ข้าเพียงแค่โอบกอดเจ้าเท่านั้นเองไม่เห็นจักต้องทำตัวดุร้ายกัดข้าเยี่ยงนี้..."ฉู่เฟิงก้มมองแขน ที่เต็มไปด้วยรอยฟันเล็ก ๆ ของนาง หน้าตาของมันถมึงทึง ด้วยความเจ็บปวด

โชคดีที่มันมีผิวหนังหนาและหยาบกระด้าง เอ็นและกระดูกแข็งดั่งเหล็กกล้า ไม่งั้นเนื้อของมันคงหลุดไปแล้ว เห็นได้ชัดว่าแม่นางคนนี้ช่างกล้ายิ่งนัก

"แล้วใครใช้ให้เจ้ามาทำอะไรบ้า ๆ เช่นนี้ล่ะ เจ้าคนลา มก!" ซูเหม่ยถลึงตาใส่ฉู่เฟิง พร้อมกับเอ่ยถามว่า

“ข้าได้ยินมาว่าเจ้าอยู่ในค่ายบำเพ็ญฌานได้นานถึงสี่ชั่วยาม เป็นเรื่องจริงหรือไม่?"

"ใช่... ทำไมงั้นรึ?"

"เจ้านี่มันอสุราอย่างแท้จริง เจ้าไม่รู้หรือว่า แม้แต่ศิษย์ศูนย์กลางยังอยู่ภายในค่ายบำเพ็ญฌานได้แค่สามชั่วยามเท่า นั้น? ตอนนี้เจ้ากลายเป็นสัตว์อสูรของสำนักฝ่ายในไปแล้ว"

"จริงรึ? แสดงว่าเหล่าศิษย์ศูนย์กลางก็ไร้ประโยชน์น่ะสิ"

ฉู่เฟิงไม่ได้คุยโวโอ้โอดแต่อย่างใดเนื่องจากมันสามารถ ฝึกปรือเคล็ดวิชาเหินเวหาระดับที่หนึ่งได้ในเวลาสั้นๆ หากมัน มีเวลาอยู่ภายในค่ายบำเพ็ญฌานมากกว่านี้สักหนึ่งถึงสองชั่วยามล่ะก็...มันคงจะบรรลุเคล็ดวิชาเหินเวหาได้ทั้งหมดเป็นแน่

"พวกมันมิได้ไร้ประโยชน์หรอก แต่เจ้ามันสัตว์อสูรต่างหาก" ซูเหม่ยเม้มริมฝีปากเรียวบางเข้าหากันนางเหม่อมอง ออกไป พร้อมทั้งหัวเราะเริงร่าและเอ่ยว่า "ตอนนี้ เจ้ากำลังจะได้ไปพบสมาชิกทั้งหมดของพันธมิตรแห่งปีก เจ้าตื่นเต้นหรือไม่?"

"ทำไมข้าถึงต้องตื่นเต้นด้วย" ฉู่เฟิงทำหน้าตาเหยเก

ฉู่เฟิงคิดว่าการที่ซูเหม่ยมาหามันในยามราตรีดึกสงัดเช่นนี้ นางอาจจะมีเรื่องดีก็เป็นได้ ทว่ากลับเป็นเรื่องการชุม นุมของพันธมิตรแห่งปีก มันมิได้กังวลเรื่องการทดสอบเป็นศิษย์ศูนย์กลางในวันพรุ่งนี้สักเท่าไร

หากนับฉู่เฟิงและจำนวนสมาชิกพันธมิตรแห่งปีกเข้า ไปด้วย ก็มีคนประมาณสามสิบสามคน ทว่าในการทดสอบศิษย์ศูนย์กลางในปีนี้ จะต้องมีอย่างน้อยสิบสองคน ดังนั้นพวกมันจึงต้องเลือกผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดจำนวนสิบสองคนเข้าร่วมในปีนี้

ตัวแทนพันธมิตรแห่งปีกที่อยู่ฝ่ายในจะต้องเกิดการปฏิวัติ ไม่เพียงแต่ต้องเลือกประมุขคนใหม่ของพันธมิตร แต่พวกมันยังต้องวางแผนสำหรับเรื่องการทดสอบอีกด้วย

เนื่องจากการทดสอบศิษย์ศูนย์กลาง นอกจากพันธ มิตรแห่งปีกที่รอคอยช่วงเวลานี้มานานแสนนาน ยังมีพันธ มิตรกระบี่และพันธมิตรโลกาที่ตั้งหน้าตั้งตารออย่างใจจดใจจ่อเช่นกัน การทดสอบครั้งนี้ดูเหมือนว่าจะไม่ง่ายเหมือน

ครั้งที่ผ่าน ๆ มา อาจจะเกิดการประจัญหน้าระหว่างพันธมิตร มหาอำนาจทั้งสามก็เป็นได้

"ข้ารู้อยู่แล้วว่า อย่างไรเสียพวกเราก็มิอาจหลบหลีกการประจัญหน้าได้ เราทำได้เพียงต้องเผชิญหน้าเท่านั้น จะ คิดมากเรื่องนี้ไปทำไม"ซูเหม่ยเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้มหวานหยด ย้อย ดวงตาอันเป็นประกายด้วยความเพลิดเพลิน

ซูเหม่ยและฉู่เฟิงมาถึงตำหนักของพันธมิตรแห่งปีก ที่ นี่เป็นสถานที่พักอาศัยของประมุข รวมทั้งเป็นที่ชุมนุมของสมาชิกพันธมิตรแห่งปีก

ภายในตำหนัก ฉู่เฟิงรู้สึกว่ามีสายตานับไม่ถ้วนจ้องมองมาที่มัน เมื่อมันกวาดตามองดูคนพวกนั้น มันรู้สึกถึงบรรยากาศที่ค่อนข้างแปลกประหลาด บางคนเริ่มตั้งข้อกังขาและดูถูกดูแคลนมันอย่างเห็นได้ชัด

ทว่านี้เป็นครั้งแรก ที่ฉู่เฟิงสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลัง

ความแข็งแกร่งองอาจของคนเหล่านั้น สมแล้วที่พันธมิตรแห่งปีกถูกเรียกว่า... พันธมิตรของเหล่าอัจฉริยะ ในครานั้นสองพี่น้องเสือมังกรต่างทยอยเข้ามา และนั่งอยู่ด้านล่างภายในตำหนักพันธมิตรแห่งปีก

ในตอนนี้. มีเงาของกลุ่มคนทั้งสามสิบเอ็ดคนภายในตำหนัก ฉู่เฟิงได้พบกับผู้คนที่คุ้นเคย ไม่ว่าจะเป็นไป๋หลง ไป๋หู่ เย่เถาจื่อ จางถิงจื่อ ไป๋ถง และคนอื่น ๆ ที่ร่วมเดินทางไปสุสานด้วยกัน มันรู้จักกับคนเหล่านั้นเป็นอย่างดี

"เจ้าหนุ่ม เจ้าคือฉู่เฟิงล่ะสิ ข้าเป็นประมุขของพันธ มิตรแห่งปีก มีนามว่า ซือถูหยู่" บุรุษรูปร่างหน้าตาหล่อเหลา เดินเข้ามาหาฉู่เฟิง มันเป็นประมุขของสมาชิกพันธมิตรแห่งปีก

อายุอานามของซือถูหยู่ใกล้เคียงกับเจี้ยนเฟิงอี แม้ว่าพวกมันทั้งสองจะมีพลังทิพย์ยุทธ์ห้วงที่เก้าเท่ากัน แต่ทว่ากลิ่นอายพลังของซือถูหยู่น่าเกรงขามกว่ามาก แม้ว่าภายนอกของซือถูหยู่จะแลดูสุภาพอ่อนโยนนุ่มนวล ทว่าฉู่เฟิงรู้สึกว่ามันไม่เหมือนกับที่ตาเห็น