บทที่ 55

ในขณะที่ มันกำลังจะยื่นมือเข้ามากอดซูเหม่ย ทันใดนั้นฉู่เฟิงก็ปรากฏตัวข้างกายซูเหม่ย ฉู่เฟิงโอบกอดนางไว้ในอ้อมแขน เพื่อที่จะหลบจากเงื้อมมือสกปรกของศิษย์ศูนย์กลาง

การกระทำของฉู่เฟิงทำให้สีหน้าของศิษย์ศูนย์กลางแปรเปลี่ยนฉับพลัน สายตาของมันจ้องมองฉู่เฟิงอย่างเย็นชา จิตสังหารอันรุนแรงทะลักออกมาจากดวงตา หมายมุ่งสังหารฉู่เฟิงในทันที

ทว่าฉู่เฟิงมิได้แยแสสนใจมันแม้แต่น้อย อีกทั้งยังหัวเราะเยาะให้กับการกระทำอันโง่เขลาเหล่านั้น จากนั้นฉู่เฟิงจึงหันมองหน้าซูเหม่ยที่อยู่ภายในอ้อมกอด "ที่รัก เจ้ารู้จักมันด้วยหรือ?"

เมื่อเห็นเช่นนั้น ซูเหม่ยตอบกลับด้วยรอยยิ้มหวานหยดย้อยปานน้ำผึ้งและกล่าว "ข้าไม่รู้จักมัน"

"อ๋อ ถ้าเป็นเยี่ยงนั้นก็ดีแล้ว ในวันหน้าเจ้าอย่าได้ไปคุย กับคนแปลกหน้าอีกนะ เป็นผู้หญิงต้องระวังตัวหน่อยสิ" ฉู่เฟิง

พูดพร้อมกับลูบผมของซูเหม่ยอย่างอ่อนโยน โดยไม่สนใจความรู้สึกของศิษย์ศูนย์กลาง

"ข้าเข้าใจแล้ว" ซูเหม่ยเหมือนเป็นลูกไก่ในกำมือของฉู่เฟิง ราวกับว่าทั้งคู่เป็นคนรักกัน

"เจ้าหนุ่ม เจ้าเป็นใครกัน?" ใบหน้าของศิษย์ศูนย์กลางแปรเปลี่ยนเป็นสีเขียว มันพยายามที่จะระงับความกริ้วโกรธ มันชี้หน้าฉู่เฟิงพร้อมกับถามซักไซ้ไล่เลียง

การมาที่นี่นั้นแสนยากลำบาก ทว่าได้พานพบสาวงาม ราวเทพธิดาอย่างซูเหม่ยโดยบังเอิญ ถือเป็นโชคดีอย่างมาก เดิมทีมันเพียงต้องการฉกฉวยโอกาสครอบครองนาง แต่มันไม่นึกมาก่อนเลยว่า จะมีเด็กหนุ่มโผล่ออกมาขวางทาง จึงทำให้มันไม่พอใจยิ่งนัก

"เจ้าล่ะเป็นใคร?" ฉู่เฟิงไม่ตอบคำถาม และถามกลับด้วยน้ำเสียงหยิ่งยโส

"ข้าเป็นใครน่ะหรือ? ข้าคือศิษย์ศูนย์กลางของสำนักมังกรคราม นามว่า... โจวจื่อหยวน"

"โอ้ เจ้าคือโจวจื่อหยวนรึ?"

"ใช่ ข้าเอง"

"ข้าไม่เคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามนี้มาก่อนเลย..."

"เจ้า..."

ในเวลานั้น ไม่ต้องเอ่ยถึงโจวจื่อหยวน แม้แต่ศิษย์ศูนย์กลางของสำนักมังกรคราม และพันธมิตรแห่งปีกที่อยู่บริเวณรอบ ๆ ก็ยังตกตะลึงพรึงเพริด

ฉู่เฟิงเปี่ยมไปด้วยความกล้าหาญอย่างแท้จริง มันกล้าเผชิญหน้ากับศิษย์ศูนย์กลางอย่างตรงไปตรงมา พร้อมทั้งยังเปล่งเสียงดังกึกก้อง เพื่อให้มันอับอายขายขี้หน้า อีกไม่นานปัญหาคงบังเกิดแก่ฉู่เฟิงแน่นอน

"เจ้ารนหาที่ตายแท้ ๆ!"

โจวจื่อหยวนพุ่งเข้าโจมตีใส่ฉู่เฟิงอย่างรวดเร็ว มัน

เหวี่ยงแขนออกไปอย่างรุนแรง ฝ่ามืออันแข็งกร้าวปะทะเข้ากับสายลมจนเกิดเสียงดังสนั่น มันระดมหมัดพุ่งใส่แก้มของ ฉู่เฟิง

ในครานั้น ซูเหม่ยขมวดคิ้วโค้งงามของนางเข้าหากัน นางปลดปล่อยพลังวิญญาณของตนออกมาเพื่อเตรียมโต้ตอบเช่นกัน ทว่าทันใดนั้นนางกลับรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นจากฝ่ามือของฉู่เฟิงที่พลักนางออกจากการโจมตี

"ปัง"

หลังจากผลักซูเหม่ยหลบจากการโจมตี ฉู่เฟิงเบี่ยงศีรษะไปด้านข้างและหลบการโจมตีจากฝ่ามือโจวจื่อหยวน

ในคราเดียวกัน มันก้าวเท้าไปด้านหน้า และระดมหมัดซัดใส่หน้าอกโจวจื่อหยวนอย่างบ้าคลั่ง ดุจพายุพิโรธ

"เจ้าหนุ่มคนนี้"

ฉู่เฟิงไม่ใช่เพียงแค่หลบการโจมตีได้ ทว่ามันยัง สามารถตอบโต้กลับไปได้อีก ทำให้ โจวจื่อหยวนตกใจจนหน้าเหวอ เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ค่อนข้างเสียเปรียบ โจวจื่อหยวนรีบใช้เคล็ดวิชาเร้นลับ จากนั้นมันฉวยโอกาสซัดหมัดพิฆาตเข้าใส่ฉู่เฟิงอย่างบ้าคลั่ง จนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

"ปัง" หมัดทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรง บริเวณโดยรอบสั่นสะเทือน จนทำให้พวกมันทั้งคู่ถอยหลังออกไปสองถึงสามก้าว สีหน้าแววตาของฉู่เฟิงยังคงนิ่งสงบ ทว่าสีหน้าของโจวจื่อหยวนแปรเปลี่ยนไปอย่างมาก

พลังทิพย์ยุทธ์ห้วงที่หก เจ้าหนุ่มคนนี้อยู่แค่ระดับห้วงที่หก แต่มันกลับต้องต่อสู้อย่างสุดกำลัง มือเท้าทั้งสี่ของมัน ชาวาบไปทั้งร่างจนไร้เรี่ยวแรง มันรู้สึกว่าร่างกายของฉู่เฟิง มีบางอย่างผิดปกติ เหมือนกับว่าเส้นเอ็นและกระดูกของฉู่เฟิงแข็งแกร่งดุจเหล็กเส้น

"ตอนนี้มีแค่เจ้ากับข้าเพียงสองคน เจ้ากล้าบอกชื่อเสียงเรียงนามของเจ้าหรือไม่!" หลังจากพบว่าฉู่เฟิงไม่ใช่เด็กหนุ่มธรรมดา โจวจื่อหยวนหยุดการโจมตีชั่วขณะ แล้วถามชื่อของฉู่เฟิงแทน

"ยืนไม่เปลี่ยนชื่อ นั่งไม่เปลี่ยนแซ่ ศิษย์ฝ่ายในสำนักมังกรคราม นามของข้าคือ... ฉู่เฟิง!" ฉู่เฟิงยืดอกพร้อมกับเชิดหน้าขึ้นตรง และประกาศนามของมันอย่างกังวาล