บทที่ 53

เมื่ออ้างอิง ตามหลักเคล็ดวิชาพลังจิต ฉู่เฟิงจึงเริ่มควบคุมพลังจิตสัมผัสของมันเสียก่อน

ซึ่งสิ่งนี้ก็ดีกว่าการกินและนอนในทุก ๆ โมงยามอย่างที่เป็นอยู่ เพราะอย่างน้อยมันก็ได้ศึกษาเคล็ดวิชาเร้นลับอย่างจริงจัง ผู้คนต่างเดินทางเข้ามารวมตัวที่นครโบราณมากขึ้นเรื่อย ๆ จนท้ายที่สุดนครโบราณก็คลาคล่ำไปด้วยฝูงชน

เป็นดังที่ซูเหม่ยได้เคยคาดการณ์ไว้ว่า จะมีศิษย์จากสำ นักมังกรครามเดินทางมาสบทบด้วยแม้ว่าจะไม่มากเท่ากับสำ นักพันวายุ แต่ทุกคนล้วนเป็นเหล่าผู้อาวุโสหรือไม่ก็อยู่ใน ตำแหน่งระดับสูงของสำนักด้วยกันทั้งนั้น

นครโบราณแห่งนี้จึงกลายเป็นศูนย์รวมของผู้คนที่มากล้นไปด้วยพลังยุทธ์ การปะทะและความขัดแย้งเกิดขึ้นอยู่ทุกวัน เมื่อดูจากสถานการณ์ที่เป็นเช่นนี้ ฉู่เฟิงเชื่อมั่นว่าเมื่อสุสานถูกเปิดออก การนองเลือดจะเกิดขึ้นในไม่ช้า

"พรึบ"

ฉู่เฟิงที่ยืนอยู่ข้างหน้าต่าง มองไปยังเหล่าผู้อาวุโสของสำนักพันวายุที่เดินกันอยู่เต็มท้องถนน มันจ้องไปที่อาวุโสผู้หนึ่งเพื่อประเมินพลังยุทธ์ ดวงตาของมันหรี่ลงพร้อมยกยิ้มอย่างเย้ยหยัน

"เพียงพลังทิพย์ยุทธ์ห้วงที่เก้าของผู้อาวุโสสำนักพันวายุก็มิได้เก่งกาจซักเท่าไรนัก" ฉู่เฟิงคิดในใจ

หลังจากที่มันเพียรฝึกฝนตามเคล็ดวิชาพลังจิตมาซักพักหนึ่ง มันก็เข้าใจและสามารถควบคุมพลังจิตสัมผัสอย่างเชี่ยวชาญ ตราบใดที่ระยะห่างระหว่างมันกับฝ่ายตรงข้ามไม่ห่างกันมากนัก มันจะสัมผัสและรับรู้ถึงวิชาที่คนเหล่านั้นฝึกฝนมาได้

"ถ้าข้าลองซัดพลังจิตสัมผัสออกไป มันก็จะขยับใช่ไหม นะ" หลังจากที่ฉู่เฟิงปิดหน้าต่างลง มันก็นำเข็มทิศเวทออกมา

หลังจากที่ ฉู่เฟิงฝึกฝนการควบคุมพลังจิตสัมผัสอยู่หลายวัน จนสามารถควบคุมพลังจิตสัมผัสได้อย่างเชี่ยวชาญ มันก็เริ่มอ่านตำราทุกเล่มที่ซื้อมาจากชายชราที่นำมาเร่ขายที่ตลาดในนครโบราณ มันพบว่าตำราบางเล่มมีการบันทึกเรื่องราวของจอมเวท และบางเล่มก็บอกถึงวิธีใช้เข็มทิศเวทเอาไว้ด้วย

หลังจากที่มันอ่านตำราดังกล่าวมาสักพักหนึ่ง มันก็ค้นพบว่าเข็มทิศเวทนี้เป็นสมบัติวิเศษ สามารถทำให้มันหลีกเลี่ยงการต่อสู้ที่ถึงแก่ความตายได้

ทั้งยังสามารถบอกเส้นทางในถ้ำ หากฝึกใช้เข็มทิศเวทจนชำนาญแล้วล่ะก็ มันสามารถใช้เป็นเครื่องมือค้นหาสมบัติในสุสานได้เป็นอย่างดี

"ฟู่ว" ฉู่เฟิงปลดปล่อยอำนาจพลังจิตสัมผัส มันเคลื่อนพลังจากจุดเริ่มต้นของเส้นประสาทสมอง จากนั้นก็ผสานกับเส้นประสาทตามร่างกาย แล้วค่อย ๆ ย้ายพลังจากสมองไล่ลง มา จนผสานพลังเข้ากับเข็มทิศเวท

"วู้ วู้ วู้"

เมื่อพลังจิตสัมผัสผสานกับเข็มทิศเวท ตัวอักษรต่าง ๆ ด้านบนเข็มทิศเวทค่อย ๆ เปล่งแสงออกมา จากนั้นเข็มทิศก็ ลอยขึ้นไปกลางอากาศ ลูกศรบนเข็มทิศเริ่มหมุนไปมาอย่างรวดเร็ว

"สิ่งนี้คือสมบัติวิเศษ ไม่ผิดแน่" เมื่อฉู่เฟิงเห็นพลังของเข็มทิศเวท มันสุดแสนจะดีใจ มันรู้ว่าเข็มทิศเวทในมือมันเป็นของแท้ ชายชราผู้นั้นไม่ได้หลอกลวงมัน ถ้าหากนำเข็มทิศเวทไปใช้ในสุสานล่ะก็... มันแทบจะจินตนาการถึงสมบัติจำนวน มหาศาลที่จะพบในสุสานไม่หมดเลยทีเดียว

ในสุสานที่ผู้เยี่ยมยุทธ์ระดับห้วงกาฬยุทธ์เท่านั้นถึงจะ เข้าไปได้ เพราะคงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะไปตามหาสมบัติล้ำค่าภายในนั้น เพราะภายในสุสานเต็มไปด้วย กลไก กับดัก และมี ภัยอันตรายมากมายที่รออยู่ในนั้น และเป็นเหตุผลที่ผู้ที่จะเข้า

ไปในสุสานจำเป็นต้องมีพลังที่แข็งแกร่ง ถึงขนาดที่สำ นักต่าง ๆ ต้องส่งคนที่มีฝีมือในระดับต้น ๆ ของพวกเขาเข้าไป

เพราะฉู่เฟิงนั้นมีเข็มทิศเวทอยู่ในมือ แม้ว่ามันจะไม่แข็งแกร่งพอที่จะต่อสู้กับอันตรายในสุสาน แต่อย่างน้อยเข็มทิศก็จะช่วยให้มันสามารถรอดพ้นจากภัยร้ายภายในสุสานได้

"ฟรึ่บ"

ฉู่เฟิงยัดเข็มทิศเวทเข้าไปเก็บไว้ในถุงผ้าจักรวาลขณะที่หย่อนเข็มทิศลงไป ปากถุงก็ขยายใหญ่มากกว่าขนาดของ มัน ถุงผ้าจักรวาลนี้มันช่างวิเศษยิ่งนัก

ฉู่เฟิงตบถุงผ้าจักรวาลข้างเอวของมันด้วยความพอใจ จากนั้นมันก็ทิ้งตัวนอนลงบนเตียง ทันในนั้นดวงตาของมันก็พลันสว่างวาบขึ้น เมื่อนึกไปถึงสัญลักษณ์บนหน้าอกที่ได้รับมาจากสุสานหมื่นอัฐิ

"ข้าสามารถใช้พลังจิตสัมผัสเพื่อตรวจสอบอักขระประหลาดนี้ได้ไหมนะ"

หลังจากที่คิดได้เช่นนั้นฉู่เฟิงก็ไม่รอช้า มันรีบส่งพลัง จิตสัมผัสลงไปที่อักขระบนหน้าอกทันที ทันใดนั้นอักขระดังกล่าวก็เริ่มมีการเคลื่อนไหว

เมื่อเห็นว่าอักขระบนหน้าอกเคลื่อนไหว ฉู่เฟิงรีบลุกขึ้นยืนทันที จากนั้นมันก็เริ่มควบคุมพลังจิตสัมผัสในแบบ

เดียวกันกับที่มันทำกับเข็มทิศเวท เพียงแต่มันส่งพลังนั้นไปที่อักขระบนหน้าอก

ทันใดนั้น อักขระบนหน้าอกก็ปรากฏเป็นลวดลายบางอย่าง ดูราวกับภาพขนาดใหญ่ ลอยจากหน้าอกมาปรากฏตรงหน้าของฉู่เฟิง เมื่อเห็นเช่นนั้น มันก็ยิ่งเพิ่มพลังจิตสัมผัส ส่งไปที่อักขระดังกล่าว จนรูปภาพตรงหน้าสมบูรณ์มากขึ้น รูปแบบของรูปภาพซับซ้อนอย่างมาก จากเท่าที่ดูสามารถบอกได้ว่ามันคือแผนที่