บทที่ 50

"น้องฉู่เฟิงน่ะเหรอ... เจ้าพูดว่าเจ้ามีพลังจิตสัมผัสงั้นรึ? เรื่องสำคัญเยี่ยงนี้มิควรนำมาล้อเล่นนะ" สีหน้าของไป๋ถงปรากฏร่องรอยจริงจัง น้ำเสียงของมันเต็มไปด้วยความฉงนสงสัย

"ฉู่เฟิงพูดความจริง มันเป็นหนึ่งในไม่กี่หมื่นคนที่มีพลังเช่นนี้" ซูเหม่ยเปล่งวาจาออกมา

"ซูเหม่ย นี่เป็นเรื่องจริงงั้นรึ?" เมื่อได้ยินคำพูดของซูเหม่ย ทุกคนต่างอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างอย่างตกตะลึง

"นั้นคือเหตุผลที่ว่า ทำไมพี่สาวของข้าถึงได้เชื้อเชิญฉู่เฟิงให้เข้าร่วมพันธมิตรแห่งปีกครั้งแล้วครั้งเล่า" ซูเหม่ยถอนหายใจอย่างจนปัญญา นางรู้ดีว่า เมื่อไหร่ที่ฉู่เฟิงเปิดเผยพลังที่แท้จริงออกมา แน่นอนว่าทุกคนในปฐพีจักต้องรู้สึกทึ่งเป็นแน่

ในครานั้น ทุกคนรู้สึกหายใจไม่เต็มปอด เมื่อคิดว่าจักต้องเผชิญหน้ากับฉู่เฟิง พวกมันต่างมีทีท่าแสดงออกถึงความเคารพยำเกรงฉู่เฟิงมากยิ่งขึ้น

แม้แต่เจี่ยหยุนเฟิง ผู้ซึ่งเคยรังเกียจเดียดฉันท์ฉู่เฟิง ก่อนหน้านี้ ก็ยังแปรเปลี่ยนท่าทีการแสดงออก อย่างเห็นได้ชัด มันรู้สึกสำนึกผิดกับเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้

บุคคลที่มีพลังจิตสัมผัสเช่นนี้ อาจจะมิได้ปรากฏเพียงหนึ่งในหมื่น ทว่าอาจจะเป็นหนึ่งในแสนคนก็เป็นได้

จนถึงในปัจจุบัน อาจกล่าวได้ว่า ในสำนักมังกรครามมีเพียงแค่สองคนเท่านั้นที่มีพลังจิตสัมผัส หากนับรวมฉู่เฟิง เข้าไป ตอนนี้ก็จักมีผู้มีพลังจิตสัมผัสทั้งหมดสามคน

คนเหล่านี้เกิดมาพร้อมกับคุณสมบัติด้านศิลปะการต่อสู้ที่แข็งแกร่งเป็นที่น่าอัศจรรย์ใจยิ่งนัก พวกมันสามารถฝึกเคล็ดวิชาต่าง ๆ ได้อย่างรวดเร็ว สามารถมองทะลุปรุโปร่งได้อย่างเฉียบคม ถึงแม้พวกมันจักยังมิได้กลายเป็นจอมเวทก็ ตาม ทว่าการฝึกเคล็ดวิชาของพวกมันก็มีโอกาสที่จะบรรลุสำเร็จอย่างรวดเร็ว

หากพวกมันเหล่านี้กระทำความผิด ก็จักได้รับการละ เว้นโทษทัณฑ์ต่าง ๆ เพราะพวกมันไม่ใช่คนธรรมดาสามัญทั่วไป จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เจี่ยหยุนเฟิงจะรู้สึกเกรงกลัวฉู่เฟิง เยี่ยงนี้

"น้องฉู่เฟิง ได้โปรดยกโทษให้กับการกระทำที่โง่เขลา เบาปัญญาก่อนหน้านี้ของข้าด้วยเถอะ"

"เพื่อเป็นการไถ่โทษ ข้าจะจ่ายเงินในการซื้อแผนที่สุสานหญ้าเซียนทิพย์แทนเจ้าเอง" เจี่ยหยุนเฟิงแสดงถึงความจริงใจที่มีต่อฉู่เฟิง

ทุกคนต่างตกตะลึงกับการกระทำของเจี่ยหยุนเฟิงที่เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน แต่พวกมันก็เข้าใจเป็นอย่างดี หาก เป็นพวกมันก็คงจะทำเช่นเดียวกัน

"โอ้ ถ้าเป็นเช่นนั้น ข้าขอขอบใจพี่เจี่ยอย่างมาก" ฉู่เฟิงยินดีที่จะรับน้ำใจในครั้งนี้เอาไว้

หญ้าเซียนทิพย์จำนวนสิบต้นถือว่าไม่มากเลย ทว่ามี คนเต็มใจที่จะจ่ายเงินซื้อมันเพื่อตน จึงเป็นธรรมดาที่ฉู่เฟิงจะยอมรับมันด้วยความเต็มใจ

หลังจากสิ้นสุดการสนทนา บางคนก็เข้าไปยังนครโบราณ ขณะนั้นฉู่เฟิงสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของพลังอันแข็งแกร่งภายในนครโบราณ

เห็นได้ชัดว่า ในนครโบราณแห่งนี้มีเคล็ดวิชาระดับสูงซ่อนอยู่ ทว่าฉู่เฟิงได้พบเจอผู้คนจากสำนักต่าง ๆ ซึ่งสวมเสื้อผ้าอาภรณ์ของสำนักนั้น ๆ

มันเคยเห็นเสื้อผ้าอาภรณ์ของสำนักพันวายุที่ฉู่สวินเคยสวมใส่

"ดูเหมือนว่า ข่าวเกี่ยวกับสุสานแห่งนี้ จะดึงดูดความสนใจของผู้คนจำนวนมาก" ฉู่เฟิงถอดถอนใจ

"แน่สิ ความลับเกี่ยวกับสุสานแห่งนี้รั่วไหลออกไปทั่วทุกสารทิศ ดังนั้นแต่ละสำนักจึงส่งกองพลที่มีฝีมือเก่งกาจมา ยังที่แห่งนี้ ไม่ช้าก็เร็วจักต้องเกิดการปะทะที่รุนแรงขึ้นแน่" ซูเหม่ยกระซิบด้วยเสียงอันแผ่วเบา

"นี่เจ้าจักบอกว่า สำนักมังกรครามก็ส่งกองพลมาที่นี่งั้นรึ?" ฉู่เฟิงถามนางใกล้ ๆ เพราะระยะห่างของทะเลทรายเวิ้งว้างแห่งนี้กับสำนักมังกรครามมิไกลกันเท่าไหร่

"ก็ใช่น่ะสิ สำนักที่อยู่ใกล้ทะเลทรายแห้งแล้งนี้มีด้วยกันสองสำนัก คือสำนักมังกรครามและสำนักพันวายุเมื่อได้ยินข่าวทั้งสองสำนักก็ส่งคนเดินทางมาที่นี่"

"นอกจากนี้ สำนักมังกรครามยังส่งผู้ที่มีฝีมือขั้นสูง อย่างศิษย์ศูนย์กลางและเหล่าอาวุโสศูนย์กลางออกมาด้วย บางทีอาวุโสจูเก๋ออาจจะมาด้วยตนเองก็เป็นได้" ซูเหม่ยกล่าว

“แล้วนี่จะไม่กลายเป็นสงครามระหว่างสำนักมังกรครามกับสำนักพันวายุงั้นรึ?" ฉู่เฟิงถามกลับ

"นั่นคือเหตุผลที่เราจึงต้องสวมชุดลำลองอื่น และแสร้งทำตัวเป็นเพียงคนแปลกหน้า นี้อาจจักเป็นวีธีหลีกเลี่ยงการปะทะที่ไม่จำเป็น เราจะฉกฉวยโอกาสหาผลประโยชน์ในยามที่โกลาหลในครั้งนี้ เสมือนการจับปลาในน้ำขุ่นอย่างไรล่ะ"

"พวกมันอาจเปิดทางให้เรามีโอกาสเข้าไปแย่งสมบัติ อย่างน้อยเราก็คงได้อะไรกลับมาบ้าง แค่นี้ก็ถือว่าเพียงพอ แล้ว" ใบหน้าที่งดงามอ่อนหวานของซูเหม่ยเต็มไปด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย นี่เป็นแผนการที่นางเตรียมการไว้ทั้งหมด