บทที่ 43

"ฮ่า ๆ โฉมงามทั้งสอง มาดูกันว่าพวกเจ้าจะขัดขืนข้าเยี่ยงไง"

ณ ห้องหนึ่งในคฤหาสน์ของพันธมิตรสกุลหลิวเจ้าอ้วน ผู้เต็มไปด้วยตุ่มพุพองบนใบหน้า หัวกลม หูกางทอดตัวอยู่บน เตียง ในขณะที่จ้องมองฉู่เยว่และฉู่เสว่

มันคือหลิวหมาง ประมุขของพันธมิตรสกุลหลิว ผู้มีชื่อเสียงอื้อฉาวในทางชอบข่มเหงรังแกผู้อื่นนั่นเอง

"อืม…"

มือและเท้าของสาวน้อยทั้งคู่ถูกมัดแน่นติดกับหัวเตียง กระทั่งปากของพวกนางยังถูกอุดเอาไว้อีกด้วย ดวงตาของพวกนางเปี่ยมด้วยความหวาดกลัว ในขณะที่ร่างสั่นเทิ้มและยังคงดิ้นรนขัดขืนอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

นอกจากทั้งสามคนแล้ว ในห้องนั้นยังมีชายหนุ่มสองคนยืนอยู่ด้วย ทั้งคู่มีพลังทิพย์ยุทธ์ห้วงที่เจ็ด พวกมันแข็ง แกร่งที่สุดในบรรดาสมาชิกพันธมิตรสกุลหลิว

เหตุผลที่ว่าทำไมพวกมันจึงมาอยู่ในห้องนี้นั้นค่อนข้างน่าขัน นั่นเป็นเพราะหลิวหมางนั้นอ่อนแอจนไม่มีทางทำอัน ตรายฉู่เยว่และฉู่เสว่ได้ ดังนั้นมันจึงไม่มีทางเลือก นอกจากให้สองคนนี้มัดฉู่เยว่และฉู่เสว่เอาไว้ เพื่อจะได้ง่ายสำหรับมัน

พวกมันไม่ได้ทำเรื่องน่าหวาดกลัวอันใด เพียงแต่พวกมันรอการได้ลิ้มรสชาติสาวงาม หลังจากที่หลิวหมางรู้สึกพึงพอใจแล้ว

ดังนั้น พวกมันจึงไม่ได้ออกจากห้องไปในทันทีที่เสร็จภารกิจ แต่วางแผนจะดูฉากที่เกิดขึ้นตรงหน้า ในขณะเดียว กันก็รอให้หลิวหมางเสร็จธุระกับสาวงามทั้งสอง แล้วจะได้ถึงตาพวกมันเสียที

"อ๊าก"

ทันใด นั้นเอง เสียงร้องโหยหวนก็ดังขึ้นจากด้านนอก เสียงร้องเช่นเดียวกับที่ดังก้องไปทั่วคฤหาสน์หลายต่อหลายครั้งก่อนหน้า

หลิวหมางนิ่วหน้า มันพูดกับสองคนที่อยู่ในห้องว่า "ลงไปดูหน่อย บอกพวกมันว่าพอได้แล้ว มันทำให้ข้าเสียอารมณ์"

เมื่อได้ยินคำสั่งของหลิวหมาง แม้ว่ามันสองคนจะไม่เต็มใจ แต่ก็ต้องหมุนตัวออกจากห้องและเดินลงบันได เพื่อ

ไปห้ามปรามสมาชิกพันธมิตรสกุลหลิวที่กำลังจัดการกับผู้บุกรุกอย่างไม่หยุดหย่อน

แต่ทันทีที่ไปถึงห้องโถง พวกมันก็ได้ยินเสียงตูมดังสนั่นหวั่นไหว ประตูบานเขื่องของคฤหาสน์หลุดออกและมีร่างหนึ่งลอยคว้างเข้ามาด้านใน

"นี่มัน…"

ใบหน้าของร่างที่ลอยเข้ามาด้านในห้องโถงกลางอาบไปด้วยเลือดจนยากที่จะระบุว่าเป็นใคร ทว่าบนเสื้อของมันมีอักษร ‘หลิว’ ปรากฏอยู่ เห็นได้ชัดว่ามันเป็นสมาชิกของพันธมิตรสกุลหลิวนั่นเอง

"บ้าเอ๊ย"

เมื่อเห็นว่าพรรคพวกถูกทำร้ายเช่นนั้น ไฟโทสะของพวกมันทั้งสองปะทุทันที ในความเป็นจริง แม้ว่าหลิวหมางคือประมุขของพันธมิตรสกุลหลิว แต่มันทั้งคู่คือคนที่แข็งแกร่งที่สุด

ทว่า ในขณะที่พวกมันเดินไปยังประตูทางเข้าด้วย ความเกรี้ยวกราดนั้น ภาพที่เห็นในสวนของคฤหาสน์สะกดให้พวกมันนิ่งงัน สนามอันกว้างใหญ่เต็มไปด้วยร่างของสมาชิกพันธมิตรสกุลหลิวนอนเกลื่อนกลาดไปทั่ว พวกมันทุกคนอยู่ในสภาพยับเยิน นอกเหนือจากคนที่หมดสติ พวกที่เหลือนั้น

เกลือกกลิ้งอยู่บนพื้น ร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวด สภาพที่เห็นนั้นรุนแรงเหลือประมาณ

ฉู่เฟิงยังคว้าคอเสื้อของพันธมิตรสกุลหลิวคนหนึ่งเอาไว้ แม้ว่ามันจะร้องขอความเมตตาอย่างไม่หยุดหย่อน แต่เด็กหนุ่มไม่ตอบสนองอันใด มันยังคงระดมหมัดอันบ้าคลั่งเข้าใส่คนตรงหน้า เสียงกระดูกร้าวดังสนั่น และมันผู้นั้นก็กระดูกหน้าอกแตกจากผลของการโจมตี

ผู้เคราะห์ร้ายหมดสติหลังจากร้องเสียงหลง ฉู่เฟิงโยนร่างของมันขึ้น ร่างนั้นปลิวตามแรงไม่ต่างจากหุ่นไล่กา และเมื่อลมพัดมาปะทะ มันก็ร่วงลงสู่พื้นห่างออกไปไม่ไกล

ในที่สุด พันธมิตรสกุลหลิวนับสิบที่ล้อมวงโจมตีฉู่เฟิง ก็ถูกมันกำราบจนหมดสิ้น

ทว่า เหตุการณ์ตั้งแต่ต้นจนจบนั้น เกิดขึ้นในระยะเวลาสั้น ๆ พอบทสรุปมาถึง บรรดาผู้สังเกตการณ์ต่างก็ร้องด้วยความประหลาดใจและต่อเนื่องไปเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด

"เด็กหนุ่มนั่นมันยังไงกัน? มันไม่ต่างจากเทพแห่งการ สังหารเลย"

"ไอ้หนุ่ม เอ็งเป็นใครวะ?"

ทันใดนั้นเอง เสียงตะโกนดังลั่นมาจากประตูคฤหาสน์ เมื่อมองตามต้นเสียง ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างตกตะลึง พวกมันล้วนรู้สึกได้ถึงลมปราณจากสมาชิกพันธมิตรสกุลหลิวสองคน ที่มีพลังทิพย์ยุทธ์ห้วงที่เจ็ด พวกมันทุกคนต่างรู้ว่าบุรุษที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มพันธมิตรสกุลหลิวออกโรงแล้ว