บทที่ 855

หากยอมแพ้แล้ว พวกเขาไม่เพียงแต่จะไม่เหลืออะไรเลยเท่านั้น แถมยังต้องแบกรับภาระหนี้สินด้วย

ดังนั้น พวกเขาต้องจับเฟิงถิงเซินให้อยู่หมัดให้ได้

ซุนเยว่ชิงมองหลินอู๋ “เสี่ยวอู๋ ทางถิงเซิน...”

หลินอู๋ยังคงพูดคำนั้น “หนูรู้ค่ะ หนูจะติดต่อไปเอง”

ซุนเยว่ชิงพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไรอีก

เธอคิดว่าตัวเองเก่งเรื่องรับมือผู้ชาย และเข้าใจความคิดของผู้ชายดี ทว่า...ต้องยอมรับเลยว่าตั้งแต่งานเลี้ยงของดร.ลู่จนถึงตอนนี้ ปฏิกิริยาต่าง ๆ ของเฟิงถิงเซินแทบจะอยู่เหนือความคาดหมายของเธอทั้งหมด

แม้แต่เธอก็ไม่รู้ว่าตอนนี้จะเดินไปทางไหนต่อ

หลินอู๋ทานอาหารเช้าเสร็จก็ไปบริษัทแล้ว

ตอนนี้ความคืบหน้าของงานที่ซวิ่นตู้ติดขัดอยู่บ่อยครั้ง เธอยุ่งมากจนแทบไม่ได้พัก ขณะที่เธอกำลังคุยกับคนอื่นเรื่องงาน ซุนลี่เหยาก็โทรศัพท์หาเธอ “พี่ พี่เขยไปทำงานต่างเมืองกลับมาแล้ว! เมื่อกี้เขาเพิ่งไปร่วมงานเปิดตัวผลิตภัณฑ์ของเฟิงซื่อ ฉันเห็นวิดีโอจากในงานเปิดตัวแล้ว”

หลินอู๋ชะงักเล็กน้อย พูดว่า “ได้ ฉันเข้าใจแล้ว”

หลังจากวางสาย หลินอู๋เข้าไปดูในอินเทอร์เน็ต พบว่าที่ซุนลี่เหยาพูดนั้นเป็นความจริง

เฟิงถิงเซินนั่งอยู่ด้านล่างเวที กล้องแพนผ่านเขาเป็นระยะ เห็นว่าเฟิงถิงเซินยังคงสุขุมเยือกเย็นเหมือนเคย ราวกับว่าเรื่องราวทุกอย่างที่เกิดขึ้นตั้งแต่งานเลี้ยงของดร.ลู่ไม่เคยส่งผลกระทบอะไรต่อเขาเลย

เธอกดปิดวิดีโอ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วโทรศัพท์หาเฟิงถิงเซิน

เสียงสัญญาณดังขึ้นหนึ่งครั้ง สองครั้ง สามครั้ง จนกระทั่งสายตัดไปอัตโนมัติ เฟิงถิงเซินยังคงไม่รับสาย

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เธอก็โทรไปอีกครั้ง ยังไม่รับเหมือนเดิม

เธอถือโทรศัพท์ โทรไปหาเฉิงหยวน

เฉิงหยวนเห็นสายเรียกเข้าของเธอ ลังเลเล็กน้อย แต่ยังคงรับ “คุณหลิน”

“ฉันเห็นวิดีโองานเปิดตัวแล้ว” เธอพูดว่า “เที่ยงนี้ถิงเซินและคนอื่น ๆ จะไปกินข้าวที่ไหน สะดวกบอกฉันไหม?”

เฉิงหยวน “ขอโทษครับ”

หลินอู๋ถามต่อว่า “เที่ยงนี้ถิงเซินจะกลับเฟิงซื่อหรือเปล่า?”

ครั้งนี้เฉิงหยวนตอบตามตรง “ไม่ทราบครับ”

หลินอู๋ได้ยินแบบนั้น ก็ไม่ได้พูดอะไร พูดแค่ว่า “ขอบคุณนะ”