บทที่ 854

เฟิงถิงเซิน “แน่ใจนะ? ไม่อยากเจอคุณแม่เหรอ?”

เฟิงจิ่งซินเบือนหน้าหนี “ถ้าหนูอยากเจอจะติดต่อหาคุณแม่เองค่ะ ไม่ต้องให้คุณพ่อนัดหรอก”

เฟิงถิงเซินได้ยินแบบนั้น ก็มองไปทางเธอ กำลังจะพูดอะไร โทรศัพท์ของเฟิงจิ่งซินก็ดังขึ้นมาเสียก่อน

เป็นสายเรียกเข้าของหรงฉือ

เฟิงจิ่งซินดูหน้าจอ ผ่านไปไม่กี่วินาทีจึงจะกดรับสาย “คุณแม่”

“จ้ะ แม่เอง” ที่ปลายสาย หรงฉือพูดว่า “อยากมาฉลองวันไหว้พระจันทร์กับแม่ไหม?”

ตอนนี้เฟิงจิ่งซินไม่อยากใกล้ชิดกับหรงฉือเท่าไร เธอไม่รู้ว่าเฟิงจิ่งซินจะยอมกลับมาฉลองเทศกาลกับเธอที่บ้านตระกูลหรงหรือเปล่า แต่สิ่งที่ควรถามก็ต้องถามสักหน่อย

เฟิงจิ่งซินลังเลเล็กน้อย ก่อนจะพูดว่า “หนูไม่แน่ใจ อีกเดี๋ยวหนูลองถามคุณพ่อดู ถึงตอนนั้นค่อยบอกคุณแม่ได้ไหมคะ?”

“ได้จ้ะ” หรงฉือพูดว่า “ถ้าแน่ใจแล้วก็บอกแม่”

“ค่ะ หนูรู้แล้ว” เฟิงจิ่งซินพูดว่า “บ๊ายบายค่ะคุณแม่”

“...บ๊ายบายจ้ะ”

หลังจากที่หรงฉือพูดจบ เฟิงจิ่งซินก็วางสายไป

ภายในรถเงียบมาก บทสนทนาระหว่างเฟิงจิ่งซินกับหรงฉือ เฟิงถิงเซินแทบจะได้ยินทุกคำ เขาพูดว่า “พ่อแล้วแต่หนู”

ความหมายคือไม่ว่าเธอจะไปฉลองกับหรงฉือ ฉลองกับเขา หรือว่าฉลองด้วยกันสามคนก็ได้ทั้งนั้น

หากเป็นเมื่อก่อน เฟิงจิ่งซินได้ยินเฟิงถิงเซินพูดแบบนี้จะต้องเลือกอย่างหลังแน่นอน แต่ตอนนี้เธอกลับพูดว่า “ถ้าหนูไม่ไปฉลองวันไหว้พระจันทร์กับคุณแม่ที่บ้านคุณยายทวด งั้นคุณพ่อมีแผนการยังไงคะ?”

“กลับบ้านเดิมอยู่เป็นเพื่อนคุณย่าทวดหนู”

“อ้อ” เฟิงจิ่งซินไม่ถามอะไรอีก

กลับถึงบ้าน เฟิงจิ่งซินยังมีงานต้องทำ หลังขึ้นไปชั้นบน เฟิงถิงเซินพูดกับเฟิงจิ่งซินว่า “รีบพักผ่อนนะ”

เฟิงจิ่งซินไม่สนใจ มุ่งตรงกลับเข้าห้องนอนแล้วปิดประตูทันที

วันรุ่งขึ้น หลังจากที่เฟิงถิงเซินส่งเฟิงจิ่งซินไปโรงเรียนแล้ว ก็กลับไปที่บริษัท

เฉิงหยวนกับเจียงเจ๋อเข้าไปรายงานสถานการณ์ของบริษัทกับเขาตรงเวลา

เฟิงถิงเซินฟังจบ หลังจากสั่งงานขั้นต่อไป เห็นเฉิงหยวนยังยืนอยู่ที่เดิม ไม่ได้เงยหน้า ถามว่า “มีอะไรอีกไหม?”

เรื่องที่หลินอู๋เข้ามาหาเฟิงถิงเซินตั้งหลายครั้ง เขากับเจียงเจ๋อไม่กล้ารายงานเขา ถึงแม้พวกเขาจะรู้ว่าหลินอู๋คงส่งข้อความหาเขาแล้วก็ตาม