บทที่ 849

เฟิงจิ่งซิน “ค่ะ คุณแม่ หนูรู้แล้ว”

พูดจบ เฟิงจิ่งซินก็จากไปพร้อมกับป้าหลิว

หรงฉือทานอาหารกับคนอื่น ๆ เสร็จ คุยเรื่องงานกับอวี้มั่วซวินอีกสักหน่อย ก็กลับห้องก่อนแล้ว

ตอนที่เธอกลับมาถึงห้อง เฟิงจิ่งซินกำลังอาบน้ำอยู่พอดี

หรงฉือเพิ่งจะนั่งลง โทรศัพท์ของเฟิงจิ่งซินที่วางอยู่บนเตียงก็ดังขึ้น

เป็นสายจากเฟิงถิงเซิน

หรงฉือไม่รับ เลยส่งสัญญาณให้ป้าหลิวรับแทนเฟิงจิ่งซิน ป้าหลิวยิ้มเจื่อน ๆ พูดว่า “ตอนนี้ซินซินไม่ยอมรับสายคุณผู้ชาย และไม่ยอมให้ป้ารับ ถ้าซินซินอยากจะคุยกับคุณผู้ชาย อีกเดี๋ยวซินซินอาบน้ำเสร็จแล้วจะโทรกลับไปเองค่ะ”

หรงฉือไม่รู้เรื่องเหล่านี้เลย

สิทธิการเลี้ยงดูเฟิงจิ่งซินอยู่ที่เฟิงถิงเซิน ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาสองพ่อลูก เธอไม่ควรก้าวก่ายมากจนเกินไป

ได้ยินป้าหลิวพูดแบบนี้ นึกถึงท่าทางที่ไม่มีความสุขของเฟิงจิ่งซินในวันนี้ เธอก็ถามขึ้นว่า “พวกเขาทะเลาะกันเหรอคะ?”

“...ค่ะ”

อันที่จริง ระหว่างพวกเขาสองพ่อลูก นับตั้งแต่งานเลี้ยงของดร.ลู่ก็ยังไม่ได้ปรับความเข้าใจกันจริง ๆ เลย

เฟิงจิ่งซินเองก็ไม่เคยมีความสุขจริง ๆ เลย

เกี่ยวกับเรื่องนี้ เธอมองหรงฉือ อยากจะคุยกับเธอหน่อย แต่เรื่องนี้ในฐานะพ่อ เฟิงถิงเซินคงดูออกตั้งนานแล้ว เขาไม่บอกหรงฉือ เธอก็ไม่ควรทำเกินหน้าที่

อีกอย่าง เธอดูออกเช่นกันว่าเฟิงจิ่งซินไม่เต็มใจให้เธอเล่าเรื่องเหล่านี้ให้หรงฉือฟัง

หากเธอพูดออกไปแล้ว ไม่แน่ว่าเฟิงจิ่งซินอาจจะโกรธขึ้นมาจริง ๆ ก็ได้

เฟิงจิ่งซินในตอนนี้เวลาโกรธขึ้นมา น่ากลัวมากจริง ๆ

นั่นก็เป็นเพราะว่าไม่ควรถามเรื่องระหว่างพวกเขาสองพ่อลูกมากเกินไป ถึงแม้จะรู้ว่าพ่อลูกทะเลาะกัน หรงฉือก็ไม่ได้ถามต่อ

ป้าหลิวเห็นว่าเธอไม่ถามอะไร ก็รู้สึกโล่งใจ

เธอพอจะเข้าใจความคิดของหรงฉือ แต่ถึงอย่างไรเฟิงจิ่งซินก็ยังเด็ก...

เวลานี้ เฟิงจิ่งซินอาบน้ำเสร็จแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำ เมื่อเห็นหรงฉือก็ยิ้มเล็กน้อย “คุณแม่กลับมาแล้วเหรอคะ?”

“จ้ะ”

ป้าหลิวเล่าเรื่องที่เฟิงถิงเซินโทรมาหาเธอให้เธอฟัง