บทที่ 848

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ในที่สุดหรงฉือกับเฟิงจิ่งซินก็มาถึงโรงแรมแล้ว

พอรู้ว่าเธอมาถึงแล้ว อวี้มั่วซวินกับกู้เหยียนก็ลงมารับเธอที่ชั้นล่าง

อวี้มั่วซวินรู้ว่าเธอไปรับเฟิงจิ่งซิน แต่กู้เหยียนไม่รู้ เมื่อเห็นเฟิงจิ่งซินที่ลงจากรถตามมา เขาก็ตกตะลึงเล็กน้อย

หรงฉือลูบศีรษะของเฟิงจิ่งซินเบา ๆ “ซินซิน เรียกคุณลุงอวี้สิ”

เฟิงจิ่งซินเรียกเขาอย่างเชื่อฟัง “สวัสดีค่ะ คุณลุงอวี้”

อวี้มั่วซวิน “เด็กดี”

หรงฉือมองไปทางกู้เหยียนอีกครั้ง “นี่คือเพื่อนร่วมงานของแม่ เรียกคุณลุงกู้”

“สวัสดีค่ะ คุณลุงกู้”

กู้เหยียนมองเฟิงจิ่งซิน ความรู้สึกซับซ้อนเล็กน้อย

ก่อนหน้านี้เขากับเฟิงจิ่งซินจริง ๆ ก็เคยเจอกันมาบ้าง แต่นั่นมันก็เรื่องเมื่อสองสามปีก่อนแล้ว ตอนนั้นเฟิงจิ่งซินยังเด็ก คาดว่าคงจำเขาไม่ได้แล้ว

อวี้มั่วซวินพูดกับหรงฉือว่า “งานเลี้ยงใกล้จะเริ่มแล้ว เข้าไปกันก่อนเถอะ”

หรงฉือ “โอเค”

ก่อนหน้านี้คนของฉางโม่ได้ยินแค่ว่าหรงฉือแต่งงานและมีลูกแล้วหนึ่งคน แต่จนกระทั่งช่วงก่อนหน้านี้ถึงรู้ว่าคนที่แต่งงานกับหรงฉือนั้น ที่แท้กลับเป็นเฟิงถิงเซิน

พวกเขาหลายคนไม่เคยเจอเฟิงจิ่งซินมาก่อน ตอนนี้เห็นเธอตัวจริงแล้ว พวกเขาอดเหลือบมองอยู่หลายครั้งไม่ได้

“นี่ก็คือลูกสาวของประธานหรงกับประธานเฟิงเหรอ? จะว่าไปแล้ว หน้าตาคล้ายประธานเฟิงมากอยู่เหมือนกันนะ”

“นั่นสิ”

เฟิงจิ่งซินนั่งอยู่ตรงกลางระหว่างหรงฉือกับอวี้มั่วซวิน

เมื่อรู้ว่าเฟิงจิ่งซินมา อวี้มั่วซวินยังตั้งใจให้คนเตรียมอาหารสำหรับเด็กเพิ่มอีกหลายอย่าง

หลังจากนั่งลง หรงฉือคีบอาหารที่เฟิงจิ่งซินชอบใส่ในถ้วยให้เธอหลายคำ “นี่คืออาหารที่ลุงอวี้สั่งให้หนูเป็นพิเศษเลยนะ ลองชิมดูสิว่าชอบไหม?”

พอได้ยินว่าอวี้มั่วซวินสั่งให้เธอ ดวงตาที่หลุบลงต่ำของเฟิงจิ่งซินชะงักเล็กน้อย ก่อนจะพูดกับอวี้มั่วซวินว่า “ขอบคุณค่ะ คุณลุงอวี้”