บทที่ 850

คืนนี้บรรยากาศดีมาก บนภูเขายังมีจุดชมวิวที่สร้างเอาไว้ สามารถมองเห็นแสงไฟระยิบระยับของทั้งเมืองได้อย่างชัดเจน

ตอนที่หรงฉือกับเฟิงจิ่งซินมาถึงบนภูเขา พนักงานส่วนหนึ่งของฉางโม่ได้ตั้งเตาปิ้งย่างไว้บนพื้นที่ว่างข้างจุดชมวิว และกำลังทำปิ้งย่างกันอยู่

เมื่อเห็นพวกเธอ ทุกคนก็รีบทักทาย หลังจากนั้นก็มีคนพูดว่า “ประธานหรง พวกเรามีมือโปรด้านการปิ้งย่างอยู่คนหนึ่ง เนื้อย่างที่เขาทำนี่หอมยั่วน้ำลายสุด ๆ คุณอยากลองกินสักหน่อยไหม?”

หรงฉือยิ้มและรับมา “ขอบคุณนะ”

“เกรงใจทำไม กินเสร็จแล้วยังมีอีกนะ” พูดจบ ก็ส่งให้เฟิงจิ่งซินด้วย “ซินซินใช่ไหม? มา นี่จ้ะ”

เฟิงจิ่งซินก็รับมาเช่นกัน “ขอบคุณค่ะพี่สาว”

“แหม เรียกพี่สาวเสียด้วย ประธานหรง ซินซินปากหวานขนาดนี้เลยเหรอ? หน้าตาสะสวยขนาดนี้ นิสัยและบุคลิกก็ดูคล้ายคุณมากเลยนะ ดูแล้วทั้งว่านอนสอนง่ายและรู้ความ แถมยังเรียบร้อยและมีมารยาทอีก”

อีกคนหนึ่งก็ยิ้มและพูดเสริมว่า “จริงด้วย เมื่อครู่วิศวกรโอวยังรู้สึกอิจฉาจะแย่อยู่แล้ว บอกว่าลูกสาวบ้านเขานี่อยู่ไม่นิ่งเลยสักวินาทีเดียว จนภรรยาที่บ้านแทบดูแลไม่ไหวด้วยซ้ำ”

หรงฉือได้ยิน ก้มหน้าลงมองไปทางเฟิงจิ่งซินที่กำลังถือไม้ปิ้งย่างกินอย่างเงียบ ๆ อยู่ แล้วก็ชะงักไปเล็กน้อย

พูดตามตรง ตลอดหลายปีที่ผ่านมา มีคนไม่น้อยที่บอกว่าเฟิงจิ่งซินหน้าตาคล้ายเธอ แต่นี่ยังคงเป็นครั้งแรกที่มีคนบอกว่านิสัยและบุคลิกของเฟิงจิ่งซินคล้ายเธอ

นอกจากนี้ เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าเฟิงจิ่งซินจะนิสัยคล้ายเธอ

แต่ต้องยอมรับว่า เจอหน้ากันทั้งสองครั้ง เฟิงจิ่งซินดูสุขุมขึ้นกว่าแต่ก่อนมากจริง ๆ แล้วก็ไม่ได้ชอบเล่นสนุกและชอบออดอ้อนขนาดนั้นแล้ว

โดยเฉพาะวันนี้...

เธอไม่รู้ว่าเฟิงจิ่งซินทำตัวแบบนี้เฉพาะตอนอยู่กับเธอ หรือเป็นเพราะเฟิงจิ่งซินอารมณ์ไม่ดี ไม่มีอารมณ์จะทำอย่างอื่น ก็เลย...

เธอกำลังคิดแบบนี้อยู่ กู้เหยียนก็เดินเข้ามา ยื่นกล่องของขวัญที่อยู่ในมือให้เฟิงจิ่งซิน “ของขวัญอยู่นี่ อยากจะเปิดดูไหม?”

เฟิงจิ่งซินชะงักไปเล็กน้อย รับมา เปิดออกมาดูเล็กน้อย “หนูชอบมาก ขอบคุณค่ะ คุณลุงกู้”

“ไม่ต้องเกรงใจ”

พอเห็นว่าเฟิงจิ่งซินชอบ กู้เหยียนก็พลอยดีใจไปด้วย เขาปูพรมที่ให้คนเอามาลงบนสนามหญ้า แล้วให้เฟิงจิ่งซินนั่งเล่นต่อบล็อกของเล่นอยู่บนนั้น