บทที่ 823

พอเดินเข้าประตู หรงฉือก็พบว่าคุณย่าเฟิงมา

เมื่อเห็นเธอกลับมา คุณย่าเฟิงก็ยิ้ม “เสี่ยวฉือกลับมาแล้วเหรอ?”

หรงฉือยิ้ม วางกระเป๋าแล้วนั่งลงข้างคุณย่าเฟิง “คุณย่า กลับมาตั้งแต่เมื่อไรคะ?”

เรื่องที่คุณย่าเฟิงไปหลบร้อนทางภาคใต้เมื่อช่วงก่อนหน้านี้ หรงฉือรู้เรื่องนี้แล้ว

“มาถึงเมื่อตอนเที่ยงนี้เอง” คุณย่าเฟิงกุมมือเธอไว้ พูดว่า “ซื้อของพื้นเมืองจากที่นั่นมาเยอะ เลยเอามาให้พวกเธอหน่อย”

หลังจากพูดคุยทักทายกันอยู่ครู่หนึ่ง ก็เริ่มรับประทานอาหาร ขณะทานอาหาร คุณย่าเฟิงเล่าเรื่องสนุก ๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างที่เธอไปหลบร้อนทางภาคใต้ในช่วงที่ผ่านมาให้พวกเขาฟัง

คุณย่าเฟิงกับคุณยายหรงไม่ได้เจอกันมาสักพักหนึ่งแล้ว จึงมีเรื่องให้พูดคุยกันอยู่ไม่น้อย

คุณย่าเฟิงอยู่จนเกือบสามทุ่ม จึงจะเตรียมตัวกลับ

ตอนที่หรงฉือกับคุณยายหรงไปส่งเธอ เวลานี้คุณย่าเฟิงจึงจะหุบยิ้ม ลังเลเล็กน้อย ก่อนจะพูดว่า “เรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงสองวันที่ผ่านมาฉันได้ยินแล้ว เกี่ยวกับเรื่องของบริษัทตระกูลหลินนั่น ฉันกับหลินซงโทรหาเขาแล้ว เขารับปากว่าจะไม่ยื่นมือเข้าช่วยพวกเขา แต่...”

แต่ถึงแม้ตอนนี้เฟิงถิงเซินรับปากว่าจะไม่ช่วยเหลือตระกูลหลิน พอกระแสข่าวเงียบลง เฟิงถิงเซินจะทำอย่างไรก็พูดยากแล้ว

เรื่องนี้ ต่อให้คุณย่าเฟิงไม่พูด หรงฉือและคุณยายหรงก็คิดไว้ตั้งแต่แรกแล้ว

พวกเธอก็รู้ดีว่า สาเหตุหลักที่คุณย่าเฟิงมาที่นี่ในวันนี้ จริง ๆ แล้วก็เพื่อพูดเรื่องนี้กับพวกเธอ

คุณย่าเฟิงกุมมือของคุณยายหรง ขอบตาแดงเล็กน้อย “พวกคนตระกูลหลินและตระกูลซุนทำร้ายอิ้งเซิ่งจนเป็นแบบนี้ แต่หลานชายอกตัญญูของฉันกลับ...สหายเก่า ฉัน...ฉันต้องขอโทษเธอจริง ๆ ฉันรู้ว่าตัวฉันไม่มีหน้ามาเจอเธอแล้ว แต่ฉันจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นก็ไม่ได้...”

ไม่ว่าจะอย่างไร สำหรับเรื่องในช่วงนี้ เธอยังต้องแสดงจุดยืนต่อตระกูลหรง

ไม่อย่างนั้น เธอเกรงว่าความสัมพันธ์อันยาวนานของเธอกับตระกูลหรงจะค่อย ๆ จางหายไป

“เราสองคนเป็นเพื่อนที่ผูกพันกันมานานหลายปี อย่าพูดแบบนี้เลย” คุณยายหรงรีบจับมือเธอ พร้อมตบหลังมือเธอเบา ๆ “ฉันจะไม่เข้าใจความหมายของเธอได้ยังไง?”