บทที่ 822

ในเมื่อหรงฉือและเจี๋ยเซี่ยวไม่สามารถหาจุดทะลวงเข้าไปได้ เช่นนั้นก็เหลือเพียงแค่...

ซุนลี่เหยากัดริมฝีปาก ถามว่า “ตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ นี่ก็ผ่านมาหนึ่งวันเต็ม ๆ แล้ว ทางฝั่งพี่เขยยังไม่มีข่าวคราวใด ๆ เลย พี่ หรือว่าพี่เขยเขา...”

“ไม่มีข่าวคราวอะไรถือเป็นข่าวดี” ซุนเยว่ชิงพูดเสียงเรียบ

“ถูกต้อง” เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น หลินลี่หลานก็รีบเดินทางมาจากเมืองเหยียนเฉิงเช่นกัน “ข่าวปัญหาที่เกิดขึ้นในบริษัทของครอบครัว ตอนนี้กำลังเป็นกระแสร้อนแรงบนโลกออนไลน์ พวกชาวเน็ตต่างจ้องมองพวกเรากับถิงเซินอยู่ ถ้าเวลานี้ถิงเซินยื่นมือเข้ามาช่วยพวกเรา ผลกระทบจะไม่ใช่แค่เฟิงถิงเซิน แต่เป็นทั้งตระกูลเฟิง”

“ดังนั้น หลังจากชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียแล้ว ถิงเซินไม่ช่วยพวกเรา กลับเป็นวิธีลดความเสียหายที่ดีกว่า”

ซุนลี่เหยาพูดอย่างร้อนใจว่า “แต่ถ้าพี่เขยไม่ช่วยพวกเรา บริษัทของพวกเราจะไม่จบเห่จริง ๆ เหรอคะ? แถมยังต้องแบกหนี้มหาศาลอีก...”

หลินลี่หลานมองเธอแวบหนึ่ง พูดว่า “มีถิงเซินอยู่ จะกลัวอะไร?”

ซุนลี่เหยาชะงักไปเล็กน้อย

เวลานี้ แม้แต่คนโง่อย่างเธอ ยังเข้าใจเลยว่ามันหมายความว่าอย่างไร

ตราบใดที่มีเฟิงถิงเซินอยู่ ต่อให้พวกเขาเสียหลินซื่อเทคโนโลยีไป ก็ไม่ต้องกังวลว่าจะไม่มีโอกาสกลับมาผงาดได้อีกครั้ง

ถึงอย่างไร เฟิงถิงเซินก็ขึ้นชื่อเรื่องความใจกว้างกับหลินอู๋อยู่แล้ว

คิดถึงตรงนี้ ซุนลี่เหยาก็ตื่นตัวขึ้นมา อารมณ์ดีขึ้นมาทันที

ทว่า...

“แต่พี่เขยตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ ยังไม่ตอบกลับมาเลย ไม่ใช่ว่า...”

ไม่ใช่ว่าอยากจะเลิกกับหลินอู๋อย่างนั้นเหรอ?

ซุนเยว่ชิงพูดเสียงเรียบว่า “ตอนนี้เขาคงกดดันอย่างมาก นอกจากเรื่องงานแล้ว คนรอบตัวเฟิงถิงเซินที่คอยเกลี้ยกล่อมให้เขาเลิกกับเสี่ยวอู๋ก็น่าจะมีไม่น้อย”

หลินลี่หลานพูดต่อว่า “ในสถานการณ์แบบนี้ ถิงเซินกลับสามารถรับมือกับความกดดันได้ นี่จะไม่เป็นประโยชน์ต่อพวกเราได้ยังไง?”

ได้ยินถึงตรงนี้ ซุนลี่เหยาและเซี่ยงหรูฟางจึงกระจ่างขึ้นมาในทันที และจิตใจของพวกเขาก็สงบลงหลายส่วน